من، عينکم و خيلی چيزهای ديگه

نسبت کاپ به ديسک

2012-01-22T02:21:00.002+11:00

در قسمت قبلی، مطالب مقدماتی در مورد معاينه شبکيه عنوان شد که شايد بگوييد تکراری بود و ملال آور

بطور خلاصه، چند روش برای معاينه شبکيه در اختيار داريم که جز مورد اول (افتالموسکپی مستقيم)، بقيه موارد نياز به دستگاههای نسبتا گرانقيمت يا کاملا گرانقيمت دارد. اين موضوع باعث شده که در اکثر مواردی که اين دستگاهها در دسترس نيست، معاينه کامل شبکيه مورد سهل انگاری قرار گيرد. اين در صورتی است که بيماری آب سياه (گلوکوم) يکی از مواردی است که نياز به توجه بيشتری از جانب اپتومتريستها دارد و حتی در نبود امکانات مالی قوی نيز ضروری است که اقدامات کافی صورت پذيرند. لذا در اين قسمت، قدری در مورد کارآيی افتالموسکپ مستقيم در تشخيص يکی از عمده ترين عوامل نابينايی گفتگو خواهيم کرد، اما با در نظر گرفتن جنبه عملی اين کار.

قطعا موافق هستيد که حتی با يک افتالموسکپ معمولی هم می توان سر عصب باصره را به راحتی بررسی کرد. حتما هم اطلاع داريد که برای شناسايی گلوکوم، شکل و شمايل سر عصب باصره يکی از پنج فاکتور اصلی به شمار می رود. سوال اين است که آيا همه ما اپتومتريستها برای همه مراجعينمان اين معاينه ساده را انجام می دهيم؟ تا اينجا گفتيد بله، بله و بله. جواب سوال بعدی چيست؟ آيا همه ما نسبت کاپ به ديسک را در پرونده بيمار ثبت می کنيم؟ اگر واقعا اين کار را می کنيد که بسيار عالی است ولی شخصا مطبهای زيادی را ديده ام که پرونده ای برای بيمار تشکيل نمی دهند، تا چه رسد به ثبت نسبت کاپ به ديسک. نکته ديگر اينکه اگر هم نسبت کاپ به ديسک را ثیت می کنيد، آيا ارزيابی شما از نسبت کاپ به ديسک با ارزيابی بقيه اپتومتريستها يکسان است؟ جواب به اين سوال به احتمال قريب به يقين يک نه قاطع است. همين اخيرا در آمارگيری ساده ای که از پنجاه اپتومتريست در استراليا به عمل آمد، تفاوتهای قابل توجهی در نتايج مشاهده شد و کلا اين مشکل نه به ايران اختصاص دارد و نه به اپتومتری. يکی از مشکلات تخمين زدن نسبت کاپ به ديسک کلا سابجکتيو بودن آن است و لذا نياز به تمرين و مقايسه نتايج حاصله از همکاران دارد و اصولا يکی از کاربردهای ابزارهای تصويربرداری نيز همين است که ارزيابی نسبت کاپ به ديسک را از حالت شهودی خارج می کنند. به عبارت ديگر، با عکسبرداری از سر عصب باصره در هر بار مراجعه بيمار (عکسبرداری سالانه يا دو سال يکبار) می توانيد تصاوير را مقايسه نموده و هر گونه تغييری را شناسايی نماييد. علاوه بر اين، اگر فردی غير از خود شما هم عکسها را ببيند، می تواند نسبت کاپ به ديسک دو سال پيش و امسال را مقايسه نمايد.

در ذيل چند نمونه تصوير که از سر عصب باصره برايتان تدارک ديده ام تقديم می گردد و اميدوارم همکاران اعلام نظر کنند و تقريبهای خود را در قسمت نقطه نظرها اعلام فرمايند تا همگی ارزيابيهايمان را با هم مقايسه و استاندارد کنيم.

ضمنا لازم به يادآوری است که بهتر است قبل از پاسخگويی به اين تمرين، سری به کتابهايتان بزنيد و روش صحيح ذکر نسبت کاپ به ديسک را مرور فرماييد، شايد که آن روشی که در دانشگاه آموخته ايد بی نقص نباشد.

تصوير شماره يک

تصوير شماره دو

تصوير شماره سه

تصوير چهارم

تصوير پنجم

تصوير ششم

تصوير هفتم

تصوير هشتم

تصوير نهم

تصوير دهم

يکی از عوامل اصلی نابينايی در جهان: معاينه نشدن شبکيه در معاينات ادواری چشم

2012-01-07T19:36:00.005+11:00

با سلام و عرض پوزش از غيبت طولانی،

قصد دارم مجموعه ای از مطالب را در مورد شبکيه تقديم نمايم. توضيح اينکه تمامی مطالبی که در اين مجموعه ارائه خواهد شد، منجمله تمامی تصاوير، از هيچکجای اينترنت کپی برداری نخواهد شد و صرفا نوشته ها و تصاوير تهيه شده توسط اينجانب خواهد بود. لذا کپی برداری و استنساخ از بخش يا تمامی آن بدون کسب مجوز کتبی از اينجانب و بدون قيد نام منبع (دکتر آيدين صفوتی و وبلاگ اپتيران) غيرقانونی و غيرشرعی می باشد.

شايد بد نباشد اين سوال را به رای گيری بگذاريم: برای چه درصدی از مراجعين مطبتان، معاينه کامل فاندوس را اجرا می کنيد؟

برای پاسخ گفتن به اين سوال شايد صحيحتر اين باشد که ابتدا تعريفی داشته باشيم از عبارت "معاينه کامل فاندوس". معاينه کامل فاندوس مستلزم مشاهده و بررسی قسمتهای محيطی شبکيه و مستند سازی مشاهدات است.

برای اين مهم، می توان از ابزارهای مختلفی استفاده نمود:

الف) افتالموسکپ معمولی (افتالموسکپ مستقيم). در صورتيکه از اين وسيله استفاده شود، معاينه فاندوس بدون بکارگيری قطره های ديلاته کننده مردمک، معاينه کاملی نيست چرا که قسمتهای محيطی شبکيه از ديد پنهان می ماند. قطره تروپيکاميد نيم يا يک درصد (ميدرياسيل) برای ديلاته کردن مردمک بکار گرفته می شود. قبل از بکار گرفتن قطره، اندازه گيری و ثبت فشار چشم و بررسی زاويه اتاق قدامی الزامی است. در آزمونهای بالينی اپتومتری (امتحانات بورد و امتحانات پايان دوره اپتومتری)، اگر قبل از ريختن قطره در چشم، فشار چشم و عمق اتاق قدامی را ارزيابی نکنيم، بلافاصله از ادامه دادن امتحان بازداری می شود. در مطب نيز اگر بدون اجرای دو کار فوق، اقدام ريختن تروپيکاميد بکنيد و عوارضی برای بيمار پيش بيايد، بيمار می تواند بر عليه شما اقامه دعوی کند. برای فاندوسکپی کامل، ابتدا فشار چشم را اندازه می گيريم - سپس با اسليت لمپ (تست ون هريک) و يا با چراغ قوه معمولی (تاباندن نور در منطقه لمب، تحت زاويه عمود بر محور بينايی)، از باز بودن زاويه اتاق قدامی اطمينان حاصل می کنيم. سپس قطره را می ريزيم و پس از 20 دقيقه، اقدام به افتالموسکپی می کنيم. در صورت نياز به بررسی قسمتهای کاملا دور از ديسک و فووه آ، استفاده از اسکلرال ديپرسور ضروری است. پس از خاتمه معاينه نيز، فشار چشم را دوباره اندازه گيری و ثبت می کنيم. استفاده از فشارسنجهای غير تماسی امروزه بسيار متداول شده و در مطبهای اپتومتری کاملا شايع است. به لحاظ اينکه تماسی با چشم حاصل نمی شود، اين دستگاه برای کسانی که علاقه ای به تونومتر گلدمن ندارند، بسيار مفيد است اگر چه ابدا دقت عمل تونومتر گلدمن را ندارد. در برخی مدلهای امروزی اتورفراکتومتر، تونومتری غير تماسی و پاکی متری هم بطور همزمان انجام می شود و در مراکز اپتومتری، معمولا اجرای اتورفراکشن، اتوکراتومتری، تونومتری و پاکی متری با کمک يک دستگاه واحد و توسط دستياران اپتومتری صورت می پذيرد و سپس در صورت لزوم، اپتومتريست يافته های تونومتری را با کمک تونومتر گلدمن و يا تونومتر دستی پورکنژ (پورکينژ هندهلد تونوميتر) بازبينی می کند.

ب) استفاده از اسليت لمپ و عدسی روبی و يا عدسی ولک:

جزئيات اين روش را می توانيد در منابع متداول اپتومتری مطالعه فرماييد. در اينجا نيز، ثبت يافته های تونومتری و عمق اتاق قدامی قبل و بعد از معاينه فاندوس ضروری است.

پ) استفاده از افتالموسکپ غير مستقيم:

اين مورد را نيز در منابع خواهيد خواند و به منظور اجتناب از ذکر مطالب تکراری، از شرح آن پرهيز می شود

ت) استفاده از دوربينهای عکاسی مخصوص فاندوس:

اين دستگاهها عمدتا معروف به دوربينهای غيرميدرياتيک هستند ولی واقعيت امر اين است که در فقدان عامل ديلاته کننده مردمک، کارآيی اين دوربينهای عکاسی به شدت افت می کند و معاينه بدون قطره عملا محدود به سر عصب باصره و فووه آ است. ضمنا عکسبرداری از قسمتهای محيطی شبکيه معمولا مستلزم تغيير دادن زاويه نگاه بيمار به جهات هشتگانه نگاه است و تعدد عکسبرداری به مفهوم تعدد بکارگيری فلاش است. مزيت اين دستگاهها در سرعت عمل آنها در مستند سازی وضعيت قسمتهای مرکزی شبکيه است.

ادامه مطلب را در قسمتها بعدی مطالعه بفرماييد

هفته ای که پشت سر گذاشتيم، هفتۀ جهانی گلوکوم يا آب سياه بود

2011-03-16T04:40:00.002+11:00

ششم لغايت دوازدهم ماه مارس به عنوان هفتۀ جهانی بيماری گلوکوم يا آب سياه نامگذاری شده است.

اين بيماری در کشورهای به اصطلاح پيشرفته، عامل شماره يک نابينايی به شمار می رود. اين در حالی است که نيمی از افراديکه مبتلا به اين بيماری هستند، حتی پس از معاينه در کشورهای پيشرفته، به اشتباه سالم تشخيص داده می شوند و با مخفی ماندن بيماری، عوارض جبران ناپذيری در بينايی فرد مبتلا بودجود می آيد. يکی از اهداف هفته گلوکوم بالا بردن آگاهی عمومی و آشنا کردن مردم با اين بيماری چشمی است و هدف ديگر نيز بهبود بخشيدن روشهای تشخيصی برای شناسايی و درمان آن است. جالب اينکه با استفاده از روشهای تشخيصی نوين، اين بيماری را می توان چند سال قبل از شروع علايم آن شناسايی و به طور کامل درمان نمود يا حداقل مانع از اثرگذاری آن بر بينايی شد.

لازمۀ موفقيت در اين کار (پيشگيری از عوارض گلوکوم) چيزی نيست جز به روز کردن اطلاعات نيروهای علمی کشور و بالابردن آگاهی مردم از اين بيماری.

ايکاش بيش از اين در توان داشتيم، يا در همّت

2010-10-14T10:33:00.000+11:00

روز جهانی مبارزه با نابينايی

بر همه اپتومتريستهای جهان گرامی باد

WORLD SIGHT DAY

October 14, 2010

Join the countdown to the year 2020

امروز، پنجشنبه چهاردهم اکتبر، روز جهانی بينايی است

2010-10-14T10:06:00.001+11:00

قريب به نه سال از گردهمايی که با همت گروهی 50 نفره از دانشجويان اپتومتری و با مشارکت جمعی از اساتيد دپارتمانهای اپتومتری دانشگاههای ايران برگزار شد و پروژه بينايی 2020 را در ايران معرفی نمود، گذشت. موضوع گردهمايی آنقدر مهم بود که توجه سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ايران و حتی سازمان بهداشت جهانی را به خود جلب کرد.

افرادی در پشت صحنه بودند که با کمکهای ناگهانی و وعده داده نشدۀ خود، مشکلات را حل کردند، دوستی با دوستداری کامل، نقدينگی موجود در بضاعتش را برای پيشبرد کار، در بين گذاشت، ديگری سالن کنفرانس را در اختيار گذاشت. عده کثيری هم از وقت و توان، هر چه داشتند به اپتومتری ايران تقديم کردند.

در جهان، امروز تعداد زيادی از اپتومتريستها، عايدی امروز مطب خود را به موسسات عام المنفعۀ مرتبط با مبارزه با نابينايی میدهند. اپتومتريست ها در مدارس و موسسات، امروز در مورد بيماريهايی که منجر به نابينايی می شوند، سخنرانی می کنند. اعضای هيات علمی دانشکده ها و دپارتمانهای اپتومتری، امروز در رسانه های عمومی از نابينايی و اهميت مبارزه با آن، سخن می گويند و سازمان بهداشت جهانی و کنفرانس سلامتی چشم سازمان ملل نيز بار ديگر بر اهميت عيوب انکساری (نمرۀ عينک) به عنوان يکی از مهمترين عوامل نابينايی، تاکيد می ورزند.

توضيح اينکه از نظر مسئولين و متوليان جهانی بهداشت، عيوب انکساری باعث نابينايی هستند چون افراد مبتلا به عيوب انکساری تا زمانيکه عينک نداشته باشند، قادر به استفاده کامل از بينايی خود نيستند. کسانيکه نياز مبرم به عينک دارند و بدون عينک قادر به انجام دادن کارهای چشمی روزمره خود نيستند، از نظر قوانين بين المللی در زيرگروه نابينايان قرار می گيرند، اگر امکان استفاده از عينک را نداشته باشند. به عنوان مثال، کشاورزی که با نمره عينک سه ديوپتر منفی، اشياء دورتر از 30 سانتيمتر را واضح نمی بيند، بدون عينک قادر به رانندگی تراکتور و يا انجام دادن بسياری از کارهای ساده تر متداول در کشاورزی نيست. چنين فردی، از نظر قانونی، دچار نابينايی است و مجبور است شغلی ديگر را به عهده بگيرد و لذا از تواناييهای واقعی خودش محروم می ماند و اقتصاد کشور، يک نفر از نيروهای کاری خود را از دست می دهد. تمامی اين عوارض، با يک عينک ساده می توانند مرتفع شوند. در حاليکه، کشاورز مذکور شايد اگر عينکی را به صورت هديه هم دريافت کند، آنرا بفروشد تا بتواند هزينه های مهمتری را پرداخت نمايد.

عيوب انکساری بدين لحاظ، شايعترين عامل نابينايی هستند در حاليکه با کمترين هزينه می توان عوارض اين اختلالات را رفع کرد

يادداشت هفدهم: روش استاندارد معاينه با اسليت لمپ

2010-10-13T13:11:00.000+11:00

در طی سالهايی که در اينجا سپری شد، چندين بار پيش آمد که شاهد معاينه چشم همکاران اپتومتريست باشم. بارها هم خودم مورد معاينه قرار گرفتم (شرکت در پروژه های تحقيقاتی مرتبط با کنتاکت لنز). يکی از نکات جالب توجّه اين بود که تقريباً همه معاينه کننده ها از يک توالی خاصّ و مشخصی در معاينه با اسليت لمپ پيروی می کردند. يعنی مجموعه ای از حرکتها و روشهای نورپردازی و حتی سوالها و راهنمايی های يکسانی را مطرح می کردند که احساس می شد از الگوی واحدی پيروی می کنند. اين الگوی واحد را مدتها دنبالش می گشتم و خوشبختانه در کتاب کارلسون موجود است و به شرح زير می باشد:

همه می دانيم که قبل از هر چيز بايد ستگاه را مناسب قد فرد مورد معاينه تنظيم می کنيم طوری که مجبور نباشد خود را کش بياورد و يا قوز کند. اما کاری که بايد حتی قبل از تنظيم ارتفاع دستگاه انجام شود، پاک کردن جای پيشانی و جای چانه در دستگاه است. اين کار بايد با پنبه آغشته به الکل يا با دستمالهای يکبار مصرف مرطوب که الکل دارند انجام می شود. بنابراين، گام اول در اجرای معاينه با اسليت لمپ، پاکسازی دستگاه در حضور بيمار است. پنبه الکلی را چند بار روی قسمتهايی از دستگاه که در تمای با پوست بيمار خواهد بود می کشيم و سپس با دستمال کاغذی خشک می کنيم و دستمال کاغذی ديگری را روی جای چانه ای دستگاه می بنديم. کافی است دستمال کاغذی را روی جای چانه ای پهن کنيم و دو سر آنرا در زير جای چانه ای دستگاه به هم برسانيم و طوری بپيچانيم که کل دستمال روی جای چانه ای محکم شود و به راحتی نيافتد.

من مطبهای زيادی را در ايران ديده ام و اينکار را نديده ام که برای هر بيمار انجام بدهند. دوستی می گفت که اين نکته تا به حال چند نفر از داوطلبان امتحانات بورد را به دردسر انداخته است.

يادداشت بعدی، مراحل عملی معاينه با سليت لمپ را شرح می دهد. قصد دارم از توصيف تکنيکهای نوری پرهيز کنم. ولی اگر نکته ای در نظر داريد، لطفاً اطلاع دهيد - از طريق آدرس ايميل اینجانب

amunoruz@gmail.com

بهشت و جهنم يا شايد برعکس: جهنم و بهشت

2010-10-12T07:42:00.000+11:00

خداوند متعال بنده ای از بندگانش را مورد عنايت خاص قرار داد و اجازت داد که او هم جهنم و هم بهشت را رويت کند. فرشته ای او را تا جهنم بدرقه کرد و او ديد که عجب وضعيتی است: عده ای سخت رنجور و فرتوت، از فرط گرسنگی پوستی بيش به استخوان ندارند. در برابرشان امّا سفره های پر از نعمت گسترده است و آنها هيچکدام قادر به استفاده از نعمتها نیستند چون هر يک از آن جهنميان، چوبی دراز در آستين دارند که از يک آستين وارد شده و از آستين ديگر خارج شده است، طوری که قادر به خم کردن دست و در دهان گذاشتن نوشيدنيها و خوراکيها نيستند. شيون و زاری شان هم به آسمان است که اين چگونه وضعيست.

سپس فرشته بندۀ مورد عنايت را به بهشت برد. ديد که ميز همان است و نوشيدنيها و خوراکيها همان و چوب در آستين ها هم همان، اما همه بهشتيان شاد و سرخوشند و هر کدام نوشيدنی و خوراکيها را از روی ميز بر ميدارد و با شادی و لذت در کام اولين کسی که ميل داشته باشد می گذارد.

اين است فرق بهشتيان و جهنميان و حکم اختيار ما بر شادی و شيون!!!!

يادداشت شانزدهم: سلامت چشم، قدری هم در مورد سلامت روح و روان

2010-10-12T07:11:00.001+11:00

در فاصله بين اين يادداشت و يادداشت قبلی متوجه شدم که بلانسبت شما، آدمهای کج فهمی هم ممکن است مستقيماً يا غير مستقيماً با اين وبلاگ در تماس باشند، لذا از اين يادداشت به بعد، حرفهای خودمانی را قلم می گيرم.

يکبار سر کلاسی، از باب ارادتم به يکی از اساتيد و برای شکسته نفسی گفتم: من در برابر فلان کس، دستهايم را به عنوان تسليم علمی بالا می برم. بعدا شنيدم که از قول من گفته اند، آيدين خودش هم قبول دارد که در برابر فلانی هيچّی نيست!

اينبار هم من جايی در اين نوشتار، از باب ارادت به خوانندگان وبلاگ و از روی پرهيز از غرور، مطلبی را گفته ام (که در اينجا تکرار نمی کنم)، و کج فهمان روزگار (بلانسبت شما)، تعبير را بر ضعف بنده گذاشته اند. در هر حال اين وبلاگ به مرور مطالب اپتومتری ادامه خواهد داد و الحمدالله خداوند تبارک و تعالی به هر کس درک را در حد خودش عطا می کند. انشاالله که مرز بين خشوع بیش از حد و غرور بيش از حد را نيز خداوند برای من نمايان خواهد کرد تا از لغزشهای اينچنينی دور بمانم.

بار ديگر تاکيد می کنم که هدف از تدوين اين سلسله مطالب، سوق دادن اپتومتری ايران، به سوی عرصه هايی است که هنوز بيشتر اپتومتريستهای ايران فرصتی يا انگيزه ای يا امکانات کافی برای تفحّص در آنها را تداشته اند و نه طی مدارج علمی برای شخص خودم يا ترديد به آنچه که تا کنون خداوند به من ارزانی داشته.

القصه، از اين شماره به بعد به يکی ديگر از نقطه ضعفهای اپتومتری ايران رسيدگی خواهيم کرد. تا به حال از چند نفر از همکاران جوانتر از خودم که بعضاً در زمان کار کردن من در دانشگاه، دانشجو بودند، شنيده ام که هرگز گونيوسکوپی و افتالموسکپی دايرکت و بعضاً حتی سنجش فشار چشم را انجام نداده اند. شايد تئوری را بدانند، ولی کار عملی در اين زمينه يا انجام نداده اند و يا آنقدری نبوده که با خاطر آسوده بتوانند اين تکنيکها را روی چشم طبيعی اجرا نمايند. در بخشهای آتی، اين مطالب را مرور خواهيم کرد چون ضروری است که در مطب از اين تکنيکها و روشهای پيشرفته تر استقاده نماييم. استفاده از اين تکنيکها بسيار مهمتر از چيزی است که معمولاً فکر می کنيم. ای بسا بيماری که مبتلا به مشکلات چشمی است که فقط با اين تکنيکها قابل شناسايی است و ما تحت عنوان فرد سالم، وی را مرخص کرده ايم.

مثالی در اهميت اين موضوع تقديم کنم: چند سال پيش، يکی از بستگان سببی، در اثر پارگی ناگهانی شبکيه، تقريبا نابينا شد. وی که يکی از مهندسان سرشناس کشور است، برايم تعريف کرد که چطور يک روز بعد از ظهر، هنگامی که همراه با همکاران از محل کار خارج می شده، ناگهان احساس می کند که نوری بطور لحظه ه ای در جلوی چشمش بصورت دايره وار چرخيد و غيب شد. می گفت از همکارانش پرسيد که آيا آنها هم نور را ديده اند. همه خنديدند و گفتند، خير. می گفت من فکر کردم که يا خيالاتی شده ام يا دوستان هم نور را ديده اند و برای شوخی انکار می کنند. دو روزی گذشت و آقای مهندس متوجّه ضعف شديد ديد در يک چشم می شوند. تشخيص طبيب، توتال رتينال ديتچمنت و تحليل رفتن شبکيه در طی 48 ساعت اخير بود. به اينجای ماجرا که رسيد، با حالتی نيمه شوخی و نيمه جدی، با لحنی آکنده به اندوه و خشم گفت: همه اش تقصير تو بود!!! گفتم: چرا من؟ گفت: آدم توی فاميل اپتومتريست داشته باشد و اينطوری کور بشود؟!! گفتم: نمی فهمم منظورتان چيست؟ گفت: پس نقش شما اپتومتريستها در چامعه چيه؟ نبايد من مهندس مملکت، از قبل بدونم که علايم پارگی شبکيه چيه؟ کی بايد به من ياد می داد؟ تو ديگه!!! خنده ای کرد و موضوع را عوض کرد.

تمام اين مطالب را می توان در زير گروه عنوان "بررسی سلامت چشم" شرح داد. شايد بگوييد به ما اجازه نمی دهند اينها را انجام بدهيم، شايد بگوييد ابزارش گرانقيمت است و بودجه نداريم - هر چقدر دوست داريد بهانه بياوريد (ببخشيد که لحنم راتغيير داده ام - گناهش گردن آنهايی است که شکسته نفسی و تواضع را به ضرر اينجانب بکار می گيرند). بله، می توانيد تا ابد قربانی شرايط بمانيد. می توانيد هم به فکر راه حل باشيد. علمش را بدست بياوريد و امکان عملش را هم فراهم کنيد.

در زير، فهرستی را تقديم می کنم که در واقع مراحل ارزيابی سلامت چشم را شرح می دهند. ببينيد تا کدام مرحله را هميشه برای بيمارنتان انجام می دهيد. اگر تنها چند مرحله اول را در شرح کار خود می بينيد، لازم است که دنبال توسعه فعاليتهايتان باشيد. دوستی در وبلاگ اپتيران نوشته بود که موضوعات سخنرانيها در کنگره ها و گردهماييهای اپتومتری تکراری است و کمکی هم به افزايش بهره وری (و در آمد) مطب نمی کند. اگر چند يادداشتب بعدی را حوصله کنيد و بخوانيد، خواهيد ديد که حتی ترشحات بينی بيمارتان هم برايتان ارزشمند است!!!

حالا اين روال معاينه را بررسی کنيد و برای خودتان تعيين کنيد معايناتتان تا چه حدّ عمقی يا تا چه حدّ سطحی است. اگر در يکی دو سه سطح اول چارت زير متوقف شديد، بدانيد که بخش عمده ای از بيماريها را نمی بينيد و بخش عمده ای از درآمدتان را ديگران کسب می کنند:

تستهای اوليّۀ بدو ورود بيمار به مطب

رفراکشن

تستهای فانکشنال

بيوميکروسکپی شامل ارزيابی ضمايم چشم (آدنکسا)، ارزيابی قرنيه، روش ون هريک

-> استفاده از گونيوسکپ اگر زاويه اتاق قدامی کوچکتر از يک چهارم باشد

-> استفاده از تونومتر گولدمن اگر زاويه اتاق قدامی مساوی يا بزرگتر از يک چهارم باشد

بعد از گلدمن: باز کردن مردمک چشم و ارزيابی عدسی چشم و بخش قدامی ويتره با بيوميکروسکپ

بعد از بخش قدامی: بررسی فاندوس با استفاده از عدسی فاندوس در بيوميکروسکپ -> بررسی لايه عصبی شبکيه با کمک فيلتر سبز (رد فری)

بعد از فاندوس بيوميکروسکپی، اجرای بی آی اُ (افتالموسکپی دوچشمی غير مستقيم) -> فشرده کردن صلبيه و تری ميرور گلدمن

بعد از بی آی اُ، اندازه گيری فشار چشم به عنوان اطمينان از بدون عارضه بودن ديلاتاسيون مردمک و ارائۀ آموزشهای لازم به بيمار

مطمئناً در مورد بسياری از ماها، معاينه در سطح رفراکشن متوقّف می شود - آيا با اين اوضاع که اصلاً هم مهم نيست چطور پيش آمده، می توانيم ادعا بکنيم که اپتومتريست ايرانی لياقتش بيشتر از اينها است؟ جواب من اين است که بله می توانيم ادعا و مطالبه کنيم، به شرطی که ابتدا علمش را و عملش را حاصل کنيم.

در قسمتهای آينده، عرض می کنم چگونه. در هر قسمت، شرحی بر روشها و تستهای فوق خواهيم داشت و ميان برهايی هم در حد امکان تقديم خواهد شد.

پاسخ سوالی که در يادداشت چهاردهم عنوان شد

2010-10-12T05:59:00.000+11:00

پاسخ صحيح بدين شرح است

تغيير دادن سايز پل عينک باعث تغييرات شديدی در ارتفاع فريم می شود (فاصله لبه تحتانی عدسی تا زير ليمبوس تحتانی عوض خواهد شد). بنابراين فقط گزينه 3 صحيح است

شايعات و آدمهای بيمار

2010-10-12T05:18:00.001+11:00

گويا در کنگره اپتومتری امسال تهران شايعاتی در مورد بنده شده بوده و از قول من پاره ای مطالب عنوان شده.

ماشالله به مسلمانی آنهايی که وبلاگ را می خوانند و حرفها را اينطور می چرخانند - انشاالله که من اشتباه شنيده ام

در هر حال، آدم زنده احتياج به وکيل و وصیّ ندارد و هر آنچه از قول اينجانب در غياب بنده گفته شود، طبعاً مورد

تاييد اينجانب نيست.

ضمناً اينجانب در پنج سال گذشته، نه حضوراً نه وکالتاً با هيچيک از نهادهای دانشگاهی ايران در تماس نبوده ام.

يادداشت پانزدهم: آمپليتود تطابقی به روش "عدسی منفی تا ايجاد تاری"

2010-10-03T10:28:00.002+11:00

تا اينجای کار ، پيروزی با مشغله ها بوده نه با انضباط. تلاش برای پيدا کردن يک شغل با ثبات نسبی هنوز به نتيجه نرسيده و بخش بزرگی از زمان صرف درآمدی ناچيز و بی ثبات می شود که امکان بهره برداری مفيد از زمان را هم از بين می برد. ولی شکر خدا با کار پاره وقت در دو محل، فعلاً امورات می گذرد، گر چه هر دو کارفرما ميلی به متعهد شدن ندارند. اينها را گفتم که آنهاييکه فکر می کنند در خارج از ايران حلوای خيراتی فراوان است، از واقعيتها خبر داشته باشند و شرحی هم داده باشم در باب اينکه چرا امروز به جای يادداشت سی و هفتم، يادداشت پانزدهم را می نويسم، اگر چه بخش عمده ای از کتاب کارلسون را در اتوبوس (در راه رفتن به سر يکی از دو کار فوق الذکر - مطب يک اپتومتريست پرسابقه)، خوانده ام.

آمپليتود تطابقی به روش "عدسی منفی تا ايجاد تاری"

Amplitude of Accommodation using
the "minus to blur" method

مطالعه امروز: آمپليتود تطابقی به روش "عدسی منفی تا ايجاد تاری" را که چند روز پيش خوانده ام، برای خودم مرور می کنم.

اين روش تنها برای ارزيابی تک چشمی سيستم تطابقی است و تنها زمانی کاربرد دارد که تستهای ديگر ( به عنوان مثال، آمپليتود تطابقی به روش پوش آپ)، حاکی از اين باشد که بيمار ما به دليلی غير از پرسبايوپی، دچار کمبود آمپليتود تطابقی شده.

برای اجرای تست، جديدترين نمره اصلاح ديد دور فرد را در فريم (ترجيحاً در فوروپتر) قرار می دهم. چارت ديد نزديک را در فاصلۀ چهل سانتيمتری از بيمار قرار می دهم (اگر فوروپتر باشد، پايه ای که برای نگهداری چارت استفاده می شود را بکار می گيرم. نور محيط را مناسب تستهای ديد نزديک تنظيم می کنم (چراغ مطالعه پر نور و محيط هم روشن). تست را فقط بصورت تک چشمی اجرا می کنم.

از بيمار می خواهم به چارت ديد نزديک نگاه کند - برای بيشتر افراد غير پرسبايوپ، خط بيست سی ام را برای تست به کار می توان گرفت ولی اگر ديد نزديک اشکالی دارد، خطی را که دو خط بزرگتر از بهترين ديد فرد باشد، برای تست بکار می گيرم. پس از تعيين شدن خط مطلوب روی چارت ديد نزديک، عدسيهای منفی را با گام بيست و پنج صدم در برابر چشم فرد افزايش می دهم و هر بار 5 تا 10 ثانيه به مشاهده کننده فرصت می دهم تا حروف چارت را واضح کند. کار را آنقدر ادامه می دهم که بيمار اعلام کند ديگر قادر به واضح نگهداشتن حروف چارت نيست. مقدار عدسی منفی اضافه شده به نمرۀ ديد دور، بعلاوۀ عدد دو و نيم (تطابق مورد نياز برای فاصلۀ 40 سانتيمتر) برابر خواهد بود با مقدار کلّ آمپليتود تطابقی.

مثالی برای روش ثبت نتايج:

Example 1: Amp OD 7D OS 7D (minus lens method)

Example 2: Amp OD 3.5D OS 3.5D (minus lens method)

نکتۀ شايان توجّه اينکه آمپليتود بدست آمده با اين روش، معمولاً حدود 2 ديوپتر کمتر از روش پوش آپ بدست می آيد که عمدتاً به علت تاثيرات سايز تصوير در دو تست است. در تست پوش آپ، تصوير ايجاد شده در پرده چشم، بزرگتر از تست عدسيهای منفی است، به دو علت: يکی بزرگتر شدن اندازه زاويه ای جسم با نزديک شدن آن به چشم در تست پوش آپ و دوم به علت کوچکنمايی عدسيهای منفی در تست شرح داده شده در بالا

يادداشت چهاردهم: يک سوال از مجموعه امتحانات اپتيک آمريکا

2010-09-23T12:07:00.000+10:00

اگر اندازه گيريهای مورد نياز برای ساخت يک عينک حساس (فرضاً مولتی فوکال) را بر مبنای فريم سايز 50 در 20 (50 سايز فريم، 20 سايز پل بينی يا بريدج فريم) انجام داده باشيد و مجبور باشيد فريم ديگری را برای ساخت عينک به کار بگيريد، کدام يک از موارد زير را انتخاب می کنيد؟

1) 52 x 18

2) 50 x 18

3) 48 x 20

4) 50 x 22

5) همۀ موارد فوق در حد همديگر قابل قبول هستند

يادداشت سيزدهم: ارزيابی تطابق نسبی مثبت و منفی و سهولت تطابقی

2010-09-14T02:18:00.001+10:00

بيست و سوّم شهريور ماه هزار و سيصد و هشتاد و نه
تطابق نسبی منفی و تطابق نسبی مثبت (اِن آر اِی / پی آر اِی)

هدف از اجرای اين تست بررسی توانايی تغيير مقدار تطابق به ازای ثابت ماندن محرک (نياز) تقاربی است. فرض اوليه برای شروع اين تست اين است که فرد مورد آزمون، ديد واضحی در فاصله نزديک دارد. اين فرض در افراد غير پرسبايوپ اصولاً برقرار است ولی اگر به هر علّت (منجمله برسبايوپی)، ديد نزديک واضح نيست، بايد ابتدا با استفاده از عينکی که فرد برای مطالعه دارد و يا با تغيير دادن قدرت عدسيها (گام بيست وپنج صدم)، ديد واضح را برقرار کنم و اگر امکان ايجاد ديد واضحی برای فاصلۀ نزديک نباشد، از اجرای تستهای اِن آر اِی و پی آر اِی منصرف خواهم شد. اين تست در روشنايی کافی برای تستهای نزديک اجرا می شود. پس از اينکه ديد واضح در فاصله نزديک (40 سانتيمتری) تامين شد، از فرد مورد آزمون می خواهم به چارت ديد نزديک، يک يا دو خط بهتر از ديد نزديکش، نگاه کند و مراقب تار شدن تصوير باشد و به محض اينکه احساس کرد حروف به اندازۀ قبل واضح نيستند ولی هنوز قابل خواندن هستند، بگويد.

First sustained blur: the patient reports that the letters are not as sharp as they were initially, even though the patient can still read them

تست با قرار دادن عدسيهای مثبت (گام بيست و پنج صدم) آغاز می شود و در لحظه ای که اولين تاری غير قابل جبران عارض شود، نمره ايکه در برابر چشم قرار داده شده را ثبت می کنم، سپس همين کار را با عدسيهای منفی تکرار می کنم.

ثبت يافته ها:

افراد غير پرسبايوپ فقط دو عدد (يکی مثبت و ديگری منفی) را ثبت می کنم (مثال يک). در افراد پرسبايوپ و يا کسانيکه به هر علت نياز به اصلاح ديد نزديک داشتند، نمره ای که به عنوان نمره تقريبی (يا نهايی) اصلاح ديد نزديک هنگام اندازه گيری تطابق نسبی در برابر چشم بوده را نيز ثبت می کنم (مثال دو).

Example 1: NRA/PRA: +2.25/-2.50

Example 2: NRA/PRA: +1.00/-1.00 through tentative add +1.25

Expected findings:
Non-presbyope: NRA: +2.00 (±0.50); PRA -2.37(±1.00)

در پرسبايوپها يافته ها متغيّر هستند ولی جمع مقدار اديشن و اِن آر اِی نبايد بيشتر از دو و نيم ديوپتر مثبت شود.

تست اِن آر اِی / پی آر اِی برای تعيين دقيق نمره عينک ديد نزديک هم کاربرد دارد. کافيست نمره ای را که احتمال می دهيد نمره مناسبی باشد، در برابر چشم فرد مورد آزمون قرار دهيد و سپس تغييراتی را اعمال کنيد که منجر به برابر شدن اِن آر اِی با پی آر اِی شود. به عبارت ديگر، بهترين کارکشن ديد نزديک، آن است که برابری اِن آر اِی با پی آر اِی را برقرار سازد.

تست سهولت تطابقی دو چشمی و يک چشمی

با اين تست اکثريت اپتومتريستها آشنايی کافی دارند و از بيان جزئيّات آن در اينجا صرفنظر می کنم ولی نکته جالبی که د ر کتاب کارلسون يافتم اين است که تست دو چشمی سهولت تطابقی را برای افراد غير پرسبايوپ با استفاده از مکانيسمی که ساپرشن را کنترل می کند، شرح داده است. ورقه ای پولارويدی روی چارت ديد نزديک قرار داده که بصورت ستونی (راه راه عمودی)، صفحه چارت ديد نزديک را تاريک و روشن می کند. عينک پولارويد هم بر روی عينک ديد دور سوار می شود که تکميل کنندۀ نوارهای تاريک و روشن روی چارت ديد نزديک خواهد بود. فرد بايد بتواند در حين تست سهوالت تطابقی، تمام قسمتهای چارت را ببيند واگرنه ساپرشن دارد. ساپرشن در اينحالت ممکن است خفيف باشد ولی در هر حال نتايج حاصل از تست سهولت تطابقی در اينگونه افراد، فاقد اعتبار کافی است و مردود است.

روش ثبت يافته ها:

تست را به مدت 60 ثانيه کامل ادامه می دهم. تعداد سيکل در دقيقه را برای هر چشم به تنهايی و برای حالت دو چشمی يادداشت می کنم. اگر فرد مورد آزمون، با يکی از دو نوع عدسی (مثبت و منفی) ديرتر وضوح را گزارش کرده است و مشکلات بيشتری داشته است، اين موضوع را هم ثبت می کنم ( انتخاب می کنم: وضوح ديد با عدسيهای مثبت/منفی/هر دو نوع عدسی مشکل بود). اگر در طول تست، ساپرشن مشاهده شد، لازم است بنويسم کدام چشم ساپرشن داشته.

Expected findings:
8-12 years old: 5 cpm binocularly, 7 cpm monocularly
13-30 years old: 10 cpm binocularly, 11 cpm monocularly

ضمناً، تفاوت يافته های چشم چپ و راست در هر فرد نبايد بيش از چهار سيکل در دقيقه باشد.

يادداشت دوازدهم: فهرست منابع مورد نياز برای امتحانات بورد

2010-09-10T10:33:00.004+10:00

برخی از اين منابع (مثل کنسکی) قاعدتاً برايمان آشنا است، ولی بعضی ديگر هم خير. ملاحظه بفرماييد

يکی از دوستان موفقمان منابعی که برای امتحانات بورد استفاده کرده اند را به شرح زير معرفی کرده اند. دوستان اگر دسترسی به اين منابع داريد، لطفاً اطلاعرسانی کنيد. برای کتاب شوارتز دو عدد فايل پی دی اف در اختيار دارم (به انگليسی) که خلاصه ای از مطلب را ارائه می کند. ظاهراً اين کتاب، يکی از مهمترين منابع امتحانات است. اگر مايل به دريافت اين فايلها هستيد، لطفاً با اين آدرس تماس بگيريد:

amunoruz@gmail.com

• Visual Perception: A Clinical Orientation, Fourth Edition by Steven Schwartz
• The Wills Eye Manual
• Biochemistry Of The Eye by Whikehart
• Butterworth Heinemann's Clinical Ocular Pharmacology, Jimmy D Bartlett
• Butterworth Clinical Ophthalmology by Jack J Kanski
• Butterworth Heinemann's Review Questions for the NBEO Examination: Part One
• Butterworth Heinemann's Review Questions for the NBEO Examination: Part Two
• The Berkeley Study Guide Part one and two

علاوه بر اينها، دوستان توصيه کرده اند يک منبع جامع در زمينۀ ديسپنسينگ به انتخاب خودمان مطالعه کنيم (منبع خاصی ندارد). شخصاً منبع زير را می پسندم:

• Butterworth Heinemann's Professional Dispensing for Opticianry

ضمناً برای آشنايی بيشتر با دکتر بارتلت (پروفسور اپتومتری و مدير گروه اپتومتری دانشگاه آلاباما) به اين صفحه مراجعه بفرماييد. ايشان دکترای اپتومتری دارند و عهده دار تدريس فارماکولوژی و توکسيکولوژی در دانشکده پزشکی می باشند. کتاب فارماکولوژی چشم نويسنده اين استاد، سالها است که مرجع دانشگاهای خارج از کشور است و به عنوان يکی از موثقترين و تکميلترين منابع فارماکولوژی چشم شهرت دارد.

http://main.uab.edu/Sites/optometry/people/faculty/9804/

يادداشت يازدهم: فکر نمی کردم به اين زودی لازم شود اين را بنويسم

2010-09-08T11:27:00.002+10:00

چند روزی نتوانستم در تماس باشم. فکر نمی کردم به اين زودی مجبور شوم از بابت به تاخير افتادن يادداشتها از خوانندگان معذرت خواهی کنم. البته به فعاليتم ادامه دادم و لطف همکاران هم به طور بی شائبه ادامه داشت، منجمله سرکار خانم دکتر توکلی که مقايسه ای با انگليس را ارائه کرده بودند و اميدوارم محبتشان را ادامه بدهند تا امکان مقايسۀ اپتومتری ايران با چند کشور عمده ديگر حاصل شود. اينکه چرا بحث مقايسه را پيش کشيدم، در ادامه توضيح خواهم داد.

گفتگو با همکاران: ديروز با يکی ديگر از همکاران تماس تلفنی داشتم (اين بار هم به خرج ايشان!!!) و دو ساعت کامل صحبت کرديم - عمدتاً در مورد امتحانات اوليه اپتومتری برای فارغ التحصيلان خارج از کانادا و امتحانات بورد. همانطور که در يکی از يادداشتهای قبلی ذکر شد، گفتگو با همکاران (طی دو مکالمۀ تلفنی) نشان داد که کار برای دريافت مدرک اُ. دی. قدری مفصّل تر از آن چيزی است که من در ابتدای اين يادداشتها عرض کردم و بر آن شده بودم که صحّت يا سُقم برداشتهای خودم را معلوم کنم. آنچه که بر پايه صحبت با دو تن از همکاران معلوم شده، اين است که برای کار کردن به عنوان اپتومتريست، ابتدا بايد امتحان پی ال اِی و سپس امتحان بورد را قبول شد. در برخی ايالتها تاکيد می کنند که بعد از فارغ شدن از اين امتحانات، فرد واجد شرايط برای کار است ولی دارای مدرک اُ. دی. نيست، در بعضی ايالتها هم (که من به شخصه مدرک آن را ديده ام)، گواهی صادر شده پس از موفقيت در امتحان، عبارت اُ. دی. را در برابر نام فرد ذکر می نمايند. لذا لازم است ذکر و تاکيد کنم که اگر تنها علت همراهی شما با اين يادداشتها، رسيدن به مدرک اُ. دی. بوده، شايد اين راه به آنچه می خواهيد ختم بشود و شايد نشود. ظاهراً وضعيّت کانادا از يک ايالت به ايالت ديگر فرق می کند (استراليا و آمريکا هم همينطور).

برای من امّا، تنها دليل آغاز کردن اين يادداشتها، مدرک اُ.دی. يا حتی امکان کار در برخی ممالک خارجی نبود، اگر چه ممکن است در نهايت لازم شود تمام مراحل فوق را پيگيری کنم، ولی در هر حال دلايل و انگيزه های ديگری هم برای نوشتن دارم. جمله ای که در يکی از دو مکالمه تلفنی اخير شنيدم يکی از اهداف من را به بهترين نحو بيان می کند. اين دوست می گفت، اين امتحانها باعث شده من تازه اپتومتری را بشناسم و تازه ارزش کلينيکی برخی تکنيکها را که کمتر عادت به استفاده از آنها داريم را درک بکنم. اميدوارم خوانندگان گرامی اين يادداشت ها توجه بفرمايند که همکاری که اين جمله را گفته، اولاً از اپتومتريستهای خوب ايران بوده و دوّماً اگر توان علمی زياد و همّت بالايی نداشت، هرگز در اين امتحانها موفق نمی شد. در همين دو مکالمه تلفنی، من نکاتی علمی را شنيدم که برخی را از قبل می دانستم و برخی برايم به کل تازگی داشت. به عنوان نمونه، در مورد درمانهای گلوکوم و تحولات سالهای اخير و اينکه اپتومتريستها از چه ابزارهايی استفاده می کنند تا مطب را قويتر معرفی کنند و نکاتی ديگر که انشالله در يادداشتها بعدی بتدريج ارائه خواهد شد.

بگذاريد واضح تر منظورم را عرض کنم. اپتومتری ايران در سال يکهزار و سيصد و پنجاه و يک پايه گزاری شد و با تلاشهای بی نظير پيشکسوتانمان بتدريج بازبينی و تکامل يافت. همين امروز هم اگر شرح واحدهای اپتومتری را با کشورهای ديگر مقايسه کنيد، می بينيد که چيزی کم نداريم ولی در عين حال علم هر روز در حال پيشرفت است و در هيچ کجای دنيا نمی توانيم انتظار داشته باشيم شرح واحدها با علم روز مطابقت داشته باشد. برای همين هم برای پيروز ماندن در هر حرفه علمی ای، لازم است در تلاش برای به روز کردن دانسته های خود باشيم. تمام اين صغری کبری ها را چيدم که بگويم اپتومتری ما در ايران جای پيشرفت بيش از اينها را دارد و کنکاش در امتحانات خارج از کشور و روشهای کار آنها با مراجعين اپتومتری می تواند زمينه ساز جهشهای آينده برای اپتومتری ايران باشد. به عبارت ديگر، فقط و فقط با ارتقای علمی است که می توانيم افقهای بهتری را برای اپتومتری ترسيم کنيم و اين تنها زمانی ممکن است که بيانديشيم و ببينيم ديگران چه خدماتی به بيمارانشان می دهند که ما نمی دهيم.

اينها را گفتم که عرض کرده باشم هدف بنده و همکارانی که در اين راستا کوشش می کنند و يا خواهند کرد، ارتقا و تعالی خدمات بينايی در ايران و شايد جهان است و در اين راه تلاش خواهيم کرد، چه به کسب مدرک علمی ختم بشود و چه نشود. شما هم اگر چنين هستيد، ما را همراهی و بلکه ياری کنيد.

يادداشت دهم: امتحانات کانادا و استراليا

2010-09-03T10:20:00.000+10:00

در مورد امتحانات اوليّۀ اپتومتری در کانادا:

اين امتحانات ظاهراً در ايالتهای مختلف قدری با هم فرق دارند. دانشگاه واترلو واقع در ايالت اونتاريوی کانادا، در طرحی تحت عنوان

International Optometric Bridging Program (IOBP)
http://www.optometry.uwaterloo.ca/iobp/

مشارکت می کند که شامل برگزاری امتحانات تعيين سطح برای اپتومتریست ها است. نتيجۀ اين امتحان يکی از سه حالت زير است:

يک) گذراندن يک دوره آموزشی هشت هفته ای (پنج هزار دلار کانادا) – واجد شرايط برای امتحانات بورد در صورت موفقيت در پايان دوره.

دو) گذراندن يک دوره آموزشی يک ساله (سی هزار دلار کانادا) – واجد شرايط برای امتحانات بورد، در صورت موفقيت در پايان دوره. ظاهراً حداقل در ايالت اونتاريو، گذراندن اين دوره مستلزم داشتن ويزای اقامت است.

سه) مردود – فاقد صلاحيّت برای فعاليّت به عنوان اپتومتريست

دوستان اپتومتريستی که تا کنون در اين زمينه اقدام کرده اند، اکثراً در رده اوّل قرار گرفته اند. در صورت عدم موفقيت در پايان هر يک از دوره های آموزشی، تکرار دوره آموزشی ميسّر خواهد بود. اين حالت هنوز برای اپتومتريستهای ايرانی پيش نيامده است و همگی با يکی از دو دورۀ آموزشی به نتيجه مطلوب رسيده اند. توضيح اينکه در استراليا هيچکدام از اين دوره های آموزشی وجود ندارد و طی کردن مراحل يادگيری و امتحان، تماماً به عهدۀ داوطلب است. به عبارت ديگر، در استراليا هيچگونه راهنمايی رسمی دريافت نخواهيد کرد جز اينکه نمونه سوالها را می توانيد از سايت سازمان نظام اپتومتری استراليا و نيوزيلند (اُکَنز) داونلود کنيد

http://www.ocanz.org/past-examination-papers

يادداشت نهم: اين يادداشت کوتاه است

2010-09-02T14:35:00.000+10:00

در صحبتهايی که ديروز با همکارمان داشتم، چند نکته مشخص شد که لازم است در اينجا به اطلاع همکاران برسانم. مهمترين اينکه، امتحانات اپتومتری در کانادا به راحتی ختم به مدرک اُ دی نمی شود. ابتدا بايد در امتحان اوليه قبول شد که به منزلۀ تاييد مدرک تحصيلی موجود است و سپس بايد امتحان در بورد قبول شد. خبر خوب امّا اين است که امتحان بورد هم بی شباهت به امتحان اوليه نیست. جزئيّات دقيقتر هردو را قرار است بعداً در موردش صحبت کنيم ولی اصل ماجرا اين است که در برای هر دو امتحان بايد بيشتر بدنبال مرور مطالبی باشيم که در مطب کاربرد شايع دارد. منابع مورد استفاده را هم به زودی تقديم خواهم کرد.

اميدوارم بتوانم شب باقی مطلب را بنويسم

يادداشت هشتم از يکصد و هشتاد يادداشت

2010-09-01T14:14:00.001+10:00

دهم شهريور ماه هزار وسيصد و هشتاد و نه

گفتگو با همکار: با يکی ديگر از همکاران مقيم کانادا چند وقت پيش تماس تلفنی داشتم ولی در آن زمان موقعيت مناسبی برای گفتگو حاصل نشد. امروز محبّت کرده بود و ايميل فرستاده بود جهت پيگيری. اميدوارم به زودی بتوانم با هر دو نفری که در نظر دارم و هر دو هم اظهار لطف کرده اند، گفتگويی داشته باشم. در عين حال سری به سايت مربوط به امتحانات کانادا زدم و دو فايل را داونلود کردم که شرايط امتحان و مراحل اقدام آنرا ذکر کرده.

http://www.optometry.uwaterloo.ca/iobp/
https://www.optometry.uwaterloo.ca/iobp/applicationrequest.html

ولی متاسفانه اين صفحه ها، در مورد محتويات آزمون هيچگونه اطلاعاتی نمی دهند. خوشبختانه در حاليکه اين مطالب را می نوشتم، يکی از دو نفری که اميدوار بودم بتوانم با ايشان تماس بگيرم، محبت را کامل کرد و خودش تماس گرفت و مدّت قابل توجّهی را با هم صحبت کرديم و خوشبختانه موافق به همکاری در زمينۀ انتقال اطلاعات به همکاران هم هستند. لذا امروز فقط کراس سيلندر دوچشمی را مطالعه می کنم و محتوای گفتگو را هم در يادداشتهای بعدی ثبت خواهم کرد.

در وبلاگ هم که ديروز، به دليلی نامعلوم، يادداشت هفتم قبل از يادداشت ششم نمايش داده می شد، امروز ترتيب صحيح برقرار شده که احتمالاً نازشصت آقای عليمرزايی است. آقای عليميرزايی خوشبختانه هر وقت لازم باشد کارهای تخريبی من در وبلاگ اصلاح شود، عصای جادوييش را بيرون می آورد و شفا می دهد.

مطالعۀ امروز:

تست کراس سيلندر دو چشمی

Fused Cross Cylinder

هدف از اين آزمون، ارزيابی رفتار سيستم تطابقی فرد هنگام نگاه کردن به نزديک در حالت دو چشمی است. با اين آزمون می توانيم اضافه بودن يا کم بودن پاسخ تطابقی را معلوم کنيم. از اين تست در تعيين نمره عينک مطالعه نيز استفاده می شود.

برای اجرای اين تست، کتاب استفاده از فوروپتر را توصيه می کند ولی بدون فوروپتر هم با استفاده از دو عدد کراس سيلندر می توان تست را اجرا کرد ولی ممکن است احتياج به کمک بيمار هم داشته باشيد چون چارت معاينه بايد در فاصلۀ 40 سانتيمتری چشم بيمار نگه داشته شود. چارت ظاهری مشبک دارد و عبارت است از يک بعلاوه که به اندازه 2 سانتيمتر طول دارد و هر يک از يالهای بعلاوه، متشکّل از سه خط است. فاصلۀ هر خط از خط بقلی آن در حد دو سه ميليمتر است (اندازه های ذکر شده، تقريبی هستند و صرفاً جهت توصيف نوشته شده اند).

ابتدا نمره عينکی که بيمار به آن عادت دارد و يا جديدترين اصلاح ديد را در فريم (فوروپتر يا ترايال فريم) قرار می دهيم و فريم و پی دی را برای ديد نزديک تنظيم می کنيم. چارت مشبک را در فاصلۀ 40 سانتيمتری از چشم بيمار قرار می دهيم (اگر فوروپتر موجود باشد، از پايه مربوطه استفاده می کنيم و اگر نه از بيمار می خواهيم چارت را در فاصله ای که نشانش می دهيم، نگهدارد). نور اتاق را کم می کنيم و دو عدد کراس سيلندر را طوری در فريم قرار می دهيم که محور منفی آن در جهت عمودی قرار بگيرد. بايد کاملاً دقت کرد که قرار دادن کراس سيلندر در فريم (يا فوروپتر)، محورهای سيلندرهای نمرۀ چشم را که در از قبل در فريم گذاشته ايم، جابجا نکند. به بيمار بايد تاکيد کنيم هر دو چشمش را باز نگه دارد و فريم را هم کنترل کنيم که هيچ مانعی بر سر راه ديد دو چشم او نباشد.

حالا از بيمار می پرسم کدام خطها را واضح تر می بيند، آنهاييکه از بالا به پايين (عمودی) هستند، يا آنهاييکه از يک پهلو به پهلوی ديگر (افقی) هستند

Patient instruction: Please tell me which lines are sharper or more distinct, the lines going up and down or the lines going across?

اگر چنانچه بيمار خطوط عمودی را انتخاب کرد، بايد قبل از تغيير دادن عدسيها، نور چراغ را کم کنيد و دوباره سوال کنيد.

پس از کم شدن نور اگر بيمار گفت، خطوط افقی بهتر هستند و يا گفت از نظر وضوح فرقی بين خطوط عمودی و افقی نمی بيند، بيست و پنج صدم نمره مثبت به فريم اضافه می کنم و در صورت لزوم اينکار را آنقدر تکرار می کنم تا بيمار بگويد خطوط عمودی را واضح تر از خطوط افقی می بيند. سپس بصورت دو چشمی، نمره مثبت را کم می کنم (گام بيست و پنج صدم ديوپتر) تا زمانيکه بيمار بگويد وضوح خطوط عمودی و افقی مشابه هم شده. اگر برابری يا تشابه وضوح حاصل نشد، بيشترين نمره مثبتی که خطوط افقی را واضح تر از عمودی نشان می دهد، در نظر می گيريم.

پس از کم شدن نور اگر بيمار گفت، هنوز هم خطوط عمودی بهتر هستند، امتداد کراس سيلندرها را عوض می کنيم طوری که محور منفی (خال قرمز) در امتداد افقی قرار گيرد. اگر در اين حالت، هنوز هم خطوط عمودی ترجيح داده شدند، تست را متوقف می کنم و يادداشت می کنم: برتری (ترجيح) خطوط عمودی

“vertical preference”

اگر در حالت افقی بودن کراس سيلندرها، خطوط افقی ترجيح داده شود، يکی از موارد زير را يادداشت می کنم:

“lead of accommodation”, “minus add indicated”, “minus projection”

روش ثبت يافته ها:

مقدار عدسی مثبتی که در تست به کار گرفتم (مقدار عدسی مثبتی که به نمرۀ ديد دور بيمار اضافه کردم يا جاماندگی تطابقی) را يادداشت می کنم و همانطور که در بالا شرح داده شد، وضعيت مشاهده شده (برتری عمودی يا ضرورت اَدِ منفی) را يادداشت می کنم. مقدار لَگ يا جاماندگی تطابقی (مقدار عدسی مثبت ثبت شده در اين تست)، معمولاً با بالارفتن سن افراد، بيشتر می شود.

مثال:

FCC= +1.00
Or FCC minus add indicated

Expected findings:
+0.50±0.50 for nonpresbyopes

يادداشت هفتم از يکصد و هشتاد يادداشت

2010-08-31T13:55:00.000+10:00

گفتگو با همکار: با يکی از همکاران در کانادا مکاتبه کردم که شرايط و نحوه دريافت مدرک اُ. دی. را برايم بنويسد. اميدوارم پاسخ خوبی بدهد. ايشان (که نامش فعلاً محفوظ است)، اخيراً با موفقيـت اين مرحله را پشت سر گذاشته و اميدوارم تجربياتشان را در اختيار همه ما بگذارند.

ارزيابی ورژنس عمودی در دور

Vertical Vergences at Distance

اين تست را نيز با شرايط کاملاً مشابه ورژنس افقی دور اجرا می کنيم با اين تفاوت که دو پريزم رايسلی را در موقعيّت مناسب برای اندازه گيری عمودی قرار می دهيم. لازم به ذکر است که در اصل نيازی به دو عدد پريزم رايسلی (يکی برای هر چشم) نيست و پريزم دوم صرفاً به جهت يکسان شدن کيفيت ديد در دو چشم، به کار گرفته می شود. برای ايجاد پريزعمودی با استفاده از پريزم رايسلی، لازم است که صفر منشورهای رايسلی در موقعيت نازال برای هر چشم قرار گيرند ( ساعت 3 برای چشم راست و ساعت 9 برای چشم چپ). در اينحالت، پيچ تنظيم هر کدام از دو پريزم در موقعيت تمپورال هر چشم (افقی – ساعت 9 برای چشم راست؛ ساعت 3 برای چشم چپ) قرار می گيرد. با قرار گرفتن پريزمهای رايسلی در موقعيت صحيح، پريزم را در برابر يک چشم با سرعت تقريبی يک پريزم ديوپتر در ثانيه، افزايش می دهيم تا زمانيکه دوبينی را بيمار گزارش کند. عدد را يادداشت می کنيم و قدری به افزايش قدرت منشور ادامه می دهيم و سپس قدرت را کاهش می دهيم تا جاييکه معاينه شونده متوجّه يکی شدن دو تصوير شود. در اينجا نيز بايد مرتّب به معاينه شونده تاکيد کرد که تارگت را سعی کند واضح ببيند.

نحوۀ ثبت:

پس از ايجاد دو بينی و تلاش برای بازسازی ديد واحد (ريکاوری)، ممکن است اين حالت پيش بيايد که مجبور به استفاده از پريزم مخالف جهت اوليه شويم. به عنوان مثال اگر از پريزم "بيس آپ" استفاده کرده بودم و دوبينی با 4 پريزم بيس آپ حاصل شده باشد، معمولاً ريکاوری در محدودۀ 2 پريزم ديوپتر حاصل می شود ولی گاهی اوقات، ريکاوری حتی با يک پريزم ديوپتر يا صفر هم حاصل نمی شود و بايد وارد محدوده "بيس داون" شويم تا ريکاوری حاصل شود. در اينگونه موارد، ثبت نتايج با اعداد منفی انجام می شود.

Distance vertical vergence: OD infra 4/2, OD supra 2/-1
Distance vertical Vergences: OD BU 6/4, BD 3/1

Expected findings:
Break 3Δ to 4Δ; Recovery 1.5Δ to 2Δ

ارزيابی ورژنس افقی در نزديک

Horizontal Vergences at Near

تمام تدارکات اين تست مشابه تست ورژنس دور است با اين تفاوت که به عنوان تارگت ديد نزديک از خط بيست سی ام چارت ديد نزديک يا هر خطی از چارت که يک خط بهتر از ديد نزديک معاينه شونده باشد استفاده می کنيم. پريزم های رايسلی را هم برای هر دو چشم طوری تنظيم می کنيم که صفر رايسلی در ساعت 12 قرار گيرد.

ثبت نتايج:

فاصله ای که تست در آن اجرا شده را ثبت می کنم و نوع پريزم و اعداد مربوط به تاری، ايجاد دوبينی و بازيافت ديد واحد دو چشمی.

Near Horizontal Vergences (NHV)

BI: 8/14/8 BO: 20/24/18

ارزيابی سهولت ورژنس فيوژنی در نزديک

Fusional Vergence Facility at Near

هدف از اجرای اين تست ارزيابی توانايی سيستم بينايی در واکنش نشان دادن به تغييرات ناگهانی ورژنس است.

برای سهولت اجرای اين تست، ترجيح در اين است که ابزار فليپر را در اختيار داشته باشيم، ولی می توان از پريزمهای تکی نيز استفاده کرد. پريزمهای مورد نياز عبارتند از 3 و 12 پريزم ديوپتر. می توان يک جفت پريزم 3 را در داخل ترايال فريم قرار داد و يک جفت پريزم 9 را روی جفت پريزم سه گذاشت و برداشت تا عملکرد فليپر تداعی شود. عنوان تارگت ديد نزديک از يک ستون حروف (عمودی) چارت ديد نزديک استفاده می شود (يک خط بالاتر از ديد نزديک معاينه شونده). نورپردازی حروف بايد قوی باشد. معاينه شونده، اگر معمولاً عينک ديد نزديک استفاده می کند، هنگام اجرای تست بايد عينک را بر چشم داشته باشد.

روش تست: 12 پريزم ديوپتر را در برابر هر دو چشم قرار می دهيم و از معاينه شونده می خواهيم به محض اينکه تارگت را واضح و واحد ديد، اعلام کند. بلافاصله قدرت را به 3 پريزم ديوپتر کاهش می دهيم و همان سوال را تکرار می کنيم (تا اينجا شد يک دور يا يک سيکل کامل). اين کار را به مدت 60 ثانيۀ کامل ادامه می دهيم و تعداد دفعاتی را که فرد موفق شده از 12 به 3 و برعکس برود را ثبت می کنيم.

روش ثبت:

Fusional facility at N: 12
Expected Findings: 15 cycles per minute

يادداشت بعدی به کراس سيلندر دو چشمی اختصاص خواهد داشت. اينروش را نديده ام در ايران به کار بگيرند. البته شايد من نديده باشم، ولی در مجموع به نظر می رسد تکنيک متداولی در مطبهای خارج از کشور باشد.

يادداشت ششم از يکصد و هشتاد يادداشـت

2010-08-30T14:01:00.000+10:00

يادداشت ششم از يکصد و هشتاد يادداشـت
هشتم شهريور ماه 1389

امروز سه نفر از دانشجويان سال پنجم اپتومتری سخنرانی (گزارش پرونده) داشتند. يکی از پرونده ها در مورد جوان مايوپی بود که سمپتومهای ديد دو چشمی هم داشت. در معاينات او اطلاعات زير بدست آمده بود:

Subjective refraction: OD -1.00 DS, OS -1.00 DS

B+: +2.25

B-: -0.50

Phorias: D 5 exo; N 6 exo; AC/A 2-3/1

MEM +0.25

Difficulty clearing -2.00

Near: NFR 16/14 PFR 35/30

Diagnosis: Myopia

در گزارشی که دانشجو ارائه کرد، به نظر می رسيد که به يافته ها توجّه کافی نشده بود. تا حدی احساس می شد که حضّار هم ترديد داشتند در موردش صحبت کنند. من هم قدری شک داشتم که آنچه به ذهنم خطور کرده بود درست بود يا خير، مضاف بر اينکه محدوده طبيعی فيوژنهای مثبت و منفی را هم يادم نمی آمد. با خودم فکر کردم چقدر خوب که قرار است امروز همينها را در خانه مرور کنم.

ارزيابی ورژنس افقی در دور

Horizontal Vergences at Distance

روال کلّی تستهای ورژنس را می دانم و اکثريّت همکاران هم به خوبی می دانند و بهتر است فقط چند نکته را برای خودم ثبت کنم:

اوّل اينکه چون با پريزم رايسلی کمتر کار کرده ام، بهتر است نحوه قرار گرفتن آنرا برای ايجاد پريزم بيس اين و آوت در نظر بگيرم. رايسلی را طوری در فريم قرار می دهم که صفر آن در ساعت دوازده قرار بگيرد و پيچ تنظيم مقدار پريزم، در ساعت شش قرار بگيرد. اگر پيچ تنظيم قدرت رايسلی را طوری بچرخانم که عقربۀ رايسلی در جهت عقربه های ساعت بچرخد، رايسلی ای که در برابر چشم راست معاينه شونده قرار گرفته باشد "بيس اين" و رايسلی ای که در برابر چشم چپ معاينع شونده قرار گرفته باشد پريزم "بيس آوت" ايجاد می کند.

دوّم اينکه، هنگام تست ذخاير فيوژنی، از چارتی استفاده می کنم که بتواند حروف تکی را نمايش دهد ( اگر چارت مقوايی يا لامپی استفاده می کنم، بايد همه حروف جز يک حرف را بپوشانم). سايز تارگت نمايش داده شده، بايد يک خط بزرگتر از بهترين ديد اصلاح شدۀ بيمارم در چشمی باشد که ديد ضعيف تر دارد.

دستوالعمل برای بيمار:

Keep both eyes open and tell me what you see. I want you to look at the letter shown on the wall and try to keep it clear at all times. Let me know if it starts going blurry/fuzzy or if you see it double or if it starts moving either left or right.

نکته سوّم اينکه، در طول اندازه گيری ذخاير فيوژنی، ممکن است بيمار مبتلا به ساپرشن شود. در چنين شرايطی، طبعاً يافته های حاصل از تست، غير قابل اعتماد خواهند بود و بايد تست را تکرار کنم. آخرين بخش دستورالعمل که در بالا شرح داده شد، برای همين موضوع به بيمار گفته می شود. اگر بيمار احساس کند که تارگت بطور ناگهانی و يا بصورت لحظه ای، جابجايی آشکاری به راست يا چپ نشان می دهد، يک چشم در حالت ساپرشن است. برای شناسايی اينکه کدام چشم ساپرس می کند، کافيست از وی بپرسم جابجايی تارگت به کدام طرف بوده. جابجايی ظاهری همواره به سمت راس پريزمی خواهد بود که در برابر چشم فاقد ساپرشن است. به عنوان مثال، اگر در حاليکه پريزم بيس آوت را تست می کردم، پرش تصوير به سمت راست مشاهده شود، چشم چپ عهده دار بينايی بوده و چشم راست در آن لحظه ساپرس کرده است.

نکته چهارم اينکه، سرعت افزايش پريزم در برابر هر چشم بايد حدوداً يک پريزم ديوپتر در ثانيه باشد.

پنجم اينکه، "بيس اين" را هميشه قبل از "بيس آوت" تست می کنم. اوّل تو، بعد بيرون، اوّل تو، بعد بيرون – اينطوری يادم می ماند. اگر نخواهم طوطی واری حفظ کنم هم که کافيست يادم باشد که "بيس آوت" می تواند باعث اعمال تطابق شود و نتايج "بيس اين" را تحت تاثير قرار بدهد.

ثبت نتايج:

Test Distance; prism type, prism to blur/prism to break/prism to recovery

Example 1) Distance Vergences: BI X/10/4 BO 12/18/8

Example 2) Distance Vergences: BI Supression OD, BO 4/6/22

ششم اينکه، برای ديد دور، اصولاً قرار نيست که اضافه کردن پريزم "بيس اين" باعث بروز تاری ديد شود و بايد با افزايش يافتن مقدار پريزم "بيس اين"، بدون عرض شدن تاری ديد، دوبينی عارض شود، چرا که فرض بر اين است که ديد دور بيمار اصلاح شده و فاقد تطابق غير ضروری برای دور است. تاری ديد در تست "بيس اين" تنها زمانی عارض می شود که فرد بتواند قدری از تطابق را رها کند تا به محفوظ نگهداشتن فيوژن کمک کند. در مثالی که در اوّل اين يادداشت آوردم و دانشجويی بعنوان گزارش پرونده مطرح نمود، جا داشت که در هنگام ثبت کردن و گزارش دادن ذخاير فيوژنی، ديد دور بيمار را با پريزم بيس اين هم امتحان می کرد و اگر تاری ديد حاصل می شد، می توانست مطمئن باشد که مايوپی بدست آمده در حالت سابجکتيو، کاملاً واقعی نيست. اين کار ضروری می نمود چون مقدار عدسی مثبت و منفی که در بيمار می توانست بی ثباتی تطابق را ايجاد کند، برابر نبوده ( نيمِ منفی و مثبت دو و بيست و پنج صدم) و ناتوانی فرد در واکنش مطلوب تطابقی به عدسی منفی دو ديوپتر نيز ثبت شده بود. ضمناً سهولت تظابقی نيز می توانست تست شود. و بنابراين، شايد دياگنوزی که مطرح شده (مايوپی)، چندان قابل اطمينان نباشد. اين مثال را آوردم که به ياد داشته باشم، چقدر ساده می توان در دام تصحيح اضافۀ مايوپی افتاد و چقدر هم ساده می توان احتمال آنرا از بين برد. اگر به مقدار مايوپي که تجويز شده و يا تجويز می کنم ترديد دارم، کافيست در برابر هر دو چشم معاينه شونده، يکی يک عدد پريزم رايسلی قرار دهم و از وی بخواهم به يک چارت تک حرفی مناسب با ديدش در فاصله دور گاه کند. سپس مقدارپريزم "بيس اين" را با سرعت يک پريزم در ثانيه در برابر هر دو چشم افزايش می دهم و از بيمار می خواهم اولين تاری را گزارش دهد، اگر تاری حاصل شد!!! اگر تاری حاصل شد، بيمار اُورکارکت است.اگر تاری حاصل نشد، می توانم اميدوار باشم که اُورکارکت نيست، مگر اينکه عضلات تطابقی و رفلکس تطابقی اش فوق العاده قوی و در حالت اسپاسم (انقباض تقريباً غير قابل بازگشت) باشد.

Expected findings for distance horizontal Vergences

Morgan (adult clinical population):

Distance BI: X/7/4 Standard deviation X/3/2

Distance BO: 9/19/10 Standard deviation 4/8/4

Saladin and Sheedy (adult non-clinical population):

Distance BI: X/8/5 Standard deviation X/3/3

Distance BO: 15/28/20 Standard deviation 7/10/11

يادداشت پنجم از يکصد و هشتاد يادداشت

2010-08-29T12:06:00.000+10:00

پيوندها و جستجو در وبلاگ هم به لطف آقای عليميرزايی برقرار شد

هفتم شهريور ماه 1389

ارزيابی فوريا با کمک تست ثورينگتون

اينکه اينقدر ساده است، چرا ما بيشتر ازش استفاده نمی کنيم؟

Modified Thorington Phoria

اين تست در صفحه 211 کتاب کارلسون شرح داده شده و به عنوان جايگزينی برای تست فون گراف توصيه شده است. اين تست را می توان با يا بی فوروپتر اجرا نمود. در شرايط نوری عادی اتاق معاينه، انجام می شود و فقط نياز به کارت مخصوص (که خودم هم می توانم طراحی و پرينت کنم) و يک عدد مادوکس راد دارم. از معاينه شونده می خواهم که عينک يا اصلاح عادی خود را به چشم بگذارد. کارت ثورينگتون طوری طراحی شده است که اگر در فاصلۀ 40 سانتيمتری از چشم قرار داده شود، فاصلۀ بين هر حرف با حرف بعدی به اندازۀ يک پريزم ديوپتر است. در وسط چارت هم سوراخی ايجاد می کنيم که در حد عبور نور چراغ قوّه باشد. با استفاده از تعريف واحد پريزم ديوپتر می توانيد به راحتی اين چارت را طراحی و با پرينتر چاپ کنيد. چارت را در فاصلۀ 40 سانتيمتری چشم معاينه شونده قرار می دهم و مادوکس راد را در برابر چشم راست قرار می دهم: برای اندازه گيری فوريای افقی، مادوکس راد را عمودی قرار می دهم و برای فوريای عمودی، مادوکس راد را افقی قرار می دهم. بعد چراغ قوّه را از داخل سوراخ روی چارت، به سمت چشم بيمار می گيرم و از او می خواهم به چراغ قوّه نگاه کند و محل خط راد را روی چارت برايم بگويد. اگر خط مادوکس در سمت راست چراغ قوّه باشد، تصويرها غير متقاطع هستند و فوريا از نوع ايزو است و اگر خط مادوکس در طرف چپ چراغ قوّه باشد، تصويرها متقاطع هستند و فوريا از نوع اگزو است. در حالت اندازه گيری فوريای عمودی، اگر خط مادوکس بالاتر از چراغ ديده شود، هايپر چپ داريم و اگر خط مادوکس پايينتر از چراغ قوّه قرار بگيرد، هايپر راست اتّفاق افتاده است.

خارج از کتاب کارلستون (اگر غلط باشد، به عهدۀ خودم است، نه کارلستون): همين تست را می توان در فاصلۀ سه متری نيز با چارت مخصوص سه متر انجام داد. اگر امکان ساخت چارت را نداشته باشم، می توانم بدون چارت هم کار را انجام بدهم، فقط بايد از پريزم برای جبران انحراف استفاده کنم و آنقدر پريزم را تغيير بدهم تا خط روی چراغ قوّه قرار بگيرد. البته برای استفاده از پريزم نکاتی هست که بايد رعايت کنم (جهت پريزم و مدت قرار گرفتن در برابر چشم و کدام پريزم اوّل استفاده شود) که در کتابهای پايه اپتومتری شرح داده شده.

روش ثبت:

NLP (near lateral phoria)/NVP (near vertical phoria) by Modified Thorington: NLP 6∆ exo/NVP 2∆ left hyper

Dynamic Retinoscopy: Monocular Estimation Method (MEM)

رتينوسکپی ديناميک به روش ارزيابی تک چشمی

با کمک اين تست، پاسخ سيستم تطابقی به کار نزديک را می سنجيم. اين کار خصوصاً در ارزيابی اثر روشهای درمانی بسيار مفيد است و با کمک آن می توان فهميد که آيا درمان به کار گرفته شده، اثرگذار است يا خير. در اين تست نياز به کارت به اصطلاح مخصوص دارم. برای تهيّۀ اين کارت، يک قطعه مقوّای محکم سفيد احتياج دارم که برای يک رديف حروف اسنل در دورتادور آن جا باشد. حروف را می توان از يک چارت ديد نزديک بريد. وسط کارت را بايد به اندازۀ پنجرۀ رتينوسکپ سوراخ کرد. پشت مقوّا را می توان يک تکه کوچک ولکرو (قطعات خود چسب تيغ تيغی که در کيف و کفش و لباس به جای زيپ به کار می رود) چسباند و قسمت ديگر ولکرو را هم روی رتينوسکپ می گذارم تا هر وقت خواستم چارت اِم ای اِم را از روی رتينوسکپ بردارم و دوباره نصب کنم. بعد رتينوسکپ را در فاصلۀ کاری عادی فرد قرار می دهم ( در مورد کودکان از فاصلۀ هارمون – بند دوّم انگشت ميانی تا سر شانۀ هر معاينه شونده – استفاده می کنيم). طوری می نشينم که کاملاً در روبروی بيمار باشم (نه به طرفين که در رتينوسکپی معمولی متداول است). معاينه شونده را در حالت طبيعی مطالعه قرار می دهم بطوريکه سرش قدری رو به پايين باشد. بعد از او می خواهم شروع به خواندن حروف کند (نور اتاق معمولی باشد). بچه ها بهتر است بلند بلند بخوانند. در حاليکه معاينه شونده به خواندن ادامه می دهد، نور را به طور لحظه ای به چشم راست او می اندازم و رفلۀ رتينوسکپ را تقريبی می خوانم. سپس با عدسی مربوطه (از جعبۀ عينک)، حدس خودم را به صورت لحظه ای چک می کنم (عدسی بايد کمتر از يک ثانيه در برابر چشم فرد قرار گيرد تا نتايج دقيق باشد). همين کار را برای چشم چپ تکرار می کنم و نتايج را به شکل زير ثبت می کنم:

MEM OD +0.50

+0.75

Expected findings: +0.25 to +0.50

يادداشت چهارم: ارزيابی عملکرد سيستم ديد دو چشمی

2010-08-28T11:49:00.000+10:00

ششم شهريور ماه 1389

مطالعه امروز: فصل چهارم کتاب کارلسون (صفحۀ 161) تماماً به تستهای فانکشنال اختصاص داده شده. همانطور که قبلاً هم ديدگاه اين کتاب را در مورد تشتهای فانکشنال نوشتم، کار اصلی ما در ارزيابی سلامت سيستم بينايی اين است که ببينيم آيا سيستم بينايی فرد مورد آزمون مهارتهای لازم را برای عملکرد صحيح و درازمدت دارد يا خير. مهارتهای لازم در ديد دوچشمی شامل توانايی هماهنگ نگهداشتن دو چشم با يکديگر در ضمن واضح نگهداشتن تصوير است به طوريکه فرد بتواند ديد واضح دو چشمی را برای مدتی طولانی و بدون ايجاد خستگی محفوظ نگهدارد. تعداد اين تستها زياد است و همه آنها برای ارزيابی کامل سيستم بينايی لازم هستند، ولی ارزيابی کامل سيستم بينايی برای هر بيماری لازم نيست. اينکه کدام تعداد از تستها برای هر بيمار بخصوص ضروری است، به تصميم گيری و تفکّر حرفه ای هر معاينه کننده بستگی دارد. مجموعه ای از تستها به عنوان "حداقل" عنوان شده که قبلاً برای خودم يادداشت کرده ام. مهم اين است که بايد به ياد داشته باشم که تستهای ديد دور را بايد بدنبال هم انجام بدهم، تستهای ديد نزديک را بدنبال هم، تستهايی را که با کارکشن انجام می دهم را بايد بدنبال هم انجام بدهم و تستهای بدون کارکشن را هم بدنبال هم. يافته های حاصل از تستهايی که با کارکشن قبلی فرد بدست آورده ام، يافته های عادتی و يافته هايی را که با کارکشن جديد فرد بدست آورده ام، يافته های ايجادی می نامم.

Functional tests cc (existing/old correction) -> habitual findings

Functional tests cc (new correction) -> induced findings

از جمله تستهای عملکردی برای ارزيابی فوريا، تستهای فون گراف و ثورينگتون را می خواستم مرور کنم.

Distance Lateral Phoria (DLP) by von Graefe Technique

تست فون گراف برای فوريای افقی: ابتدا بايد يک تارگت تک حرف به بيمار ارائه بدهم. سايز تارگت بايد به اندازه يک خط بزرگتز از بهترين ديد او باشد. سپس در حاليکه از بيمار می خواهم چشمهايش را بسته نگهدارد يک پريزم 12ΔBI در برابر چشم راست و پريزم 6ΔBU در برابر چشم چپ قرار می دهيم (می توان از دو عدد پريزم رايسلی استفاده کرد). نقش پريزم اول، برای اندازه گيری استفاده می شود و پريزم دوّم برای ديسوسيه کردن (جداسازی) دو چشم بکار گرفته می شود.

پس از قرار گرفتن پريزمها در فريم (يا ترجيحاً فوروپتر)، از بيمار می خواهيم چشمهايش را باز کند. قاعدتاً دو تصوير خواهد ديد، يکی بالاتر و در سمت راست، ديگری پايينتر و در سمت چپ. اگر دوبينی حاصل نشد، اول چک می کنم که هيچکدام از دو چشم اکلود نباشند، بعد با باز و بسته کردن هر چشم به نوبت، سعی می کنم به بيمار کمک کنم هر دو تصوير را پيدا کند. اگر باز هم شناسايی دو تصويرميسّر نشد، می توان پريزم دوم را به 6ΔBD تبديل نمود. حالت ديگری که ممکن است پيش بيايد اين است که دوبينی حاصل شده ولی تصوير بالايی به جای سمت راست، به سمت چپ برود. در اينحالت بايد مقدار پريزم افقی را افزايش داد تا ترکيب صحيح موقعيت دو تصوير (بالا و راست، پايين و چپ) حاصل شود.

حالا بايد از بيمار بخواهم به تصوير پايينی نگاه کند و آنرا واضح نگهدارد و در عين حال تصوير بالايی را هم در نظر بگيرد (بدون اينکه به آن نگاه کند). سپس قدرت پريزم انداه گيری کننده را تغيير می دهم تا جاييکه بيمار شهادت دهد دو تصوير دقيقاً بالای همديگر قرار گيرند

Patient instructions: Look at the lower target/target, but think about the other one (the upper one). I will make the upper target move. Tell me when the two images will seem as vertically lined up, one directly above the other. You should always see double, keep the images clear and continue looking at the lower image at all times.

سپس با سرعت تقريبی دو پريزم ديوپتر بر ثانيه، پريزم اندازه گيری کننده را کاهش می دهم تا بيمار دو تصوير را در فراز همديگر ببيند. عدد بدست آمده (مقدار و جهت پريزم) را ثبت می کنم (عدد اول) و کار را ادامه می دهم (کاهش پريزم را) تا بيمار بگويد تصوير بالايی را در سمت چپ تصوير پايينی می بيند. کاهش پريزم را متوقف می کنم و شروع به زياد کردن آن می کنم تا زمانيکه دوباره دو تصوير در فراز يکديگر ديده شوند. عدد بدست آمده را ثبت می کنم (عدد دوّم). معدّل عدد اوّل و دوّم را محاسبه می کنم اگر اين دو عدد با هم بيش از 3 پريزم ديوپتر فرق نداشته باشند. اگر تفاوت بيش از 3 پريزم ديوپتر باشد، تست را بايد تکرار بکنم و همه پيز را دوباره برای بيمار توضيح بدهم و در نهايت، يافته هايی را که به هم نزديگتر هستند با هم ميانگين بگيرم.

روش ثبت يافته ها:

DLP: ortho

DLP: 2Δ exo

DLP: 4Δ eso

Distance Vertical Phoria (DVP) by von Graefe Technique

تست فون گراف برای فوريای عمودی: اين تست و تست قبلی کاملاً يکسان شروع می شوند: همان توضيحات و همان پريزمها. امّا اينبار از بيمار می خواهم نگاهش به تصوير سمت راست باشد ولی تصوير سمت چپ را هم در نظر داشته باشد. من تصوير سمت چپ را حرکت می دهم تا هر دو تصوير بطور افقی هم تراز شوند – در کنار هم قرار بگيرند.

Patient instructions: Look at the target to the right, but think about the other one (the one to the left). I will make the left target move. Tell me when the two targets will seem as horizontally lined up, one next to the other. You should always see double, keep the images clear and continue looking at the target to the right at all times.

اينبار هم کار شبيه به همان چيزی است که در مورد تست فوريای افقی انجام دادم، ولی اينبار پريزم عمودی نقش پريزم اندازه گيری کننده را ايفا می کند. پريزم عمودی را باسرعت تقريبی 2 پريزم در ثانيه کاهش می دهم تا زمانيکه معاينه شونده، دو تصوير را در کنار هم ببيند. عدد را يادداشت می کنم و به کاهش پريزم ادامه می دهم تا دو تصوير به صورت "بالا و چپ" و "پايين و راست" ديده شوند. سپس پريزم را دوباره افزايش می دهم تا دو تصوير مجدداً در کنار هم ديده شوند. اين عدد را هم ثبت می کنم و اگر تفاوت دو عدد بدست آمده در حد 2 پريزم ديوپتر باشد، عدد اوّل و دوّم را با هم معدل گيری می کنم. اگر تفاوتها بيش از 2 پريزم ديوپتر باشد، تست را بايد تکرار کنم.

روش ثبت:

DVP: ortho

DVP: 2Δ right hyper

DVP: 1Δ left hyper

فون گرافِ ديد نزديک نيز کاملا مشابه فون گرافِ ديد دور است با اين تفاوت که ممکن است از کارکشن ديد نزديک کمک بگيرم. علاوه بر اين اگر تست افقی را با يک ديوپتر مثبت يا يک ديوپتر منفی اسفر تکرار کنم، اِی سی به اِی را نيز می توانم بدست آورم

Gradient AC/A using +1.00 DS or -1.00 DS

روش ثبت:

NLP (Near Lateral Phoria): ortho

NLP: 2Δ exo, -1.00 2Δ eso, AC/A 4/1

NLP: 5Δ eso, +1.00 3Δ exo, AC/A 8/1

با تست ثورينگتون در يادداشت بعدی برمی گردم، انشالله

يادداشت سوّم: عجب کاری دادم دست خودم!

2010-08-27T20:23:00.000+10:00

پنجم شهريور ماه 1389

امّا خوشحالم، چون مجبور می شوم پشت هم اندازی نکنم.

ضمناً حمايت دوستان هم شروع شده – از پيغامها ممنونم

آقای عليميرزايی هم شکل وشمايل وبلاگ را صفا داد

گفتگو با همکاران: تقريبا يیکسال پيش با اپتومتريستی هندی که در تدارک برای امتحان بود صحبت می کردم و می گفت نحوه دستورالعمل دادن به بيمار در امتحان عملی بسيار مهم است. مثلاً ممکن است من کاور تست را درست انجام بدهم ولی حرفی که به بيمار قبل از شروع تست می زنم، درست يا واضح نباشد. پس بايد حواسم را جمع کنم که برای هر تست، روش بيانی را انتخاب کنم که قابل تاييد باشد.

Choose proper patient instructions for each test.

مطالعه امروز: قبل از اينکه به سراغ تستهای فون گراف و ثورينگتون بروم، دلم نيامد کاورتست معمولی را نگاهی نکنم. کارلسون در صفحه 36 کاور تست يکطرفه را شرح داده. ابتدا می گويد:

Instruct the patient to look at the target and to keep it clear

پس من از بيمار خواهم خواست به تارگت تطابقی در فاصله دور يا نزديک، نگاه کند و سعی کند تارگت را واضح نگه دارد (اصولاً بايد بيمار فول کارکت باشد ولی گاهی هم ممکن است بدون اصلاح ديد، کاور تست را انجام بدهم، که در اصل زمانی است که بيمار من سابقۀ مصرف عينک نداشته و من در حال بررسی علت ناراحتی او هستم). ادامۀ کارلسون: کار را با کاور کردن چشم راست آغاز کرده و می گويد اگر در لحظۀ پوشاندن چشم راست، چشم چپ حرکت بکند، تروپيا و اگر حرکت نکند فوريا داريم. شايد اگر من بودم، می گفتم اگر حرکتی مشاهده نکنم، بيانگر ارتوفوريا است، ولی کتاب صراحتاً قيد کرده که حرکت نکردن چشم چپ در لحظه پوشاندن چشم راست، بيانگر فوريا است. پس تا اينجا يک نکته يادآوری شد: کار کاورتست يکطرفه، افتراق فوريا از تروپيا است. اگر چشمی که پوشانده نشده، حرکت کرد، تروپيا داريم؛ اگر حرکت نکرد، فوريا داريم.

حالا ادامۀ کاور تست يکطرفه: چشم راست را پوشاندم و ديدم که چشم چپ حرکت کرد. می خواهم چشم راست را باز کنم (پوشش را بردارم – آنکاور راست) و رفتار چشم چپ را ببينم. اگر چشم چپ در لحظۀ باز شدن چشم راست حرکت کرد، تروپيا از نوع ثابت چشم چپ است. اگر چشم چپ در لحظۀ باز شدن چشم راست، حرکتی نکند، بيمار انحراف انتقالی دارد.

Alternating tropia

وقتی که داشتم می نوشتم، انحراف انتقالی، اول نوشتم انحراف انتقالی چشم چپ، ولی بعد به فکرم رسيد که انحراف انتقالی، چپ و راست ندارد چون انتقالی بودنش يعنی اينکه بيمار قادر است هر يک از دو چشمش را به نوبت به کار بگيرد. البته ممکن است يک چشم برتری نسبت به چشم ديگر داشته باشد ولی اين برتری به اين معنا نيست که من اجازه داشته باشم بگويم انحراف انتقالی چپ يا راست. اين موضوع را در کارلسون هم چک کردم و حدسم درست بود. پس اين هم يک نکته ديگر: اگر در لحظۀ پوشاندن چشم راست، متوجه حرکت در چشم چپ شدم، و در لحظۀ آنکاور کردن چشم راست، چشم چپ مجدداً حرکت کرد، انحراف ثابت چپ داريم؛ اگر حرکت نکرد، انحراف انتقالی داريم.

در کاور تست دو طرفه هم که همان حرف را به بيمار می زنيم و مجموع فوريا و تروپيا را مشاهده می کنيم. به عبارت ديگر، کاور تست دو طرفه، قدرت تفکيک فوريا و تروپی از هم را ندارد. در کارور تست، چه يک طرفه و چه دو طرفه، هر بار پوشاندن يا بازکردن چشم (هر حرکت پوشش) بايد دو تا سه ثانيه با حرکت بعدی فاصله داشته باشد ( کاور کردم، دو سه ثانيه فرصت فيکساسيون می دهم؛ آنکاور کردن، دو سه ثانيه فرصت فيکساسيون می دهم)

اندازه گيری فوريا و تروپی با کمک کاور تست (مثال برای فاصله نزديک): نور کافی روی تارگت تطابقی در فاصله چهل سانتيمتری بيمار قرار می دهم و تارگت را طوری نگه می دارم که امتداد ديد بيمار، افقی باشد. اگر انحراف ثابت چشم چپ را شناسايی کرده باشم، دو بار اندازه گيری انحراف انجام می دهم: يکبار اندازه گيری زاويه انحراف اوليه، يکبار هم اندازه گيری زاويۀ انحراف ثانويه. برای اندازه گيری انحراف اوليه، بيمار با چشمی که معمولاً فيکساتور است به تارگت نگاه می کند – در اينجا چشم راست (چون چشم چپ را منحرف ثابت فرض گرفتم). پس بيمار من با چشم راستش به تارگت نگاه می کند و من کاور و پريزم را روی چشم چپ (چشم منحرف) قرار می دهم. کاور را به چشم راست (فيکساتور) انتقال می دهم و رفتار چشم منحرف را بررسی می کنم. مقدار پريزم را آنقدر افزايش می دهم تا حرکت چشم منحرف کاملاً خنثی شود.

در اينجا در مورد امتداد پريزم صحبتی نداريم، چون اين موضوع ديگر پايه کار است و همۀ اپتومتريستها آنرا می دانند و اگر نمی دانند سری به کتابهای اپتيک پايه خواهند زد. ضمناً در صفحۀ 40 و 41 کارلسون، علايم اختصاری جالبی برای ثبت نتايج کاور تست نمايش داده شده که از حوصلۀ اين مطلب خارج است. به يک مثال اکتفا می کنم:

CT cc ? at D and N

به جای علامت سوال در نوشته بالا يک دايره کوچک ( يه صفر کلّه گنده) بگذاريد و داخلش يک بعلاوه رسم کنيد تا دايره به چهار قسمت تقسيم شود. معنی اين علامت "اورتو" است. ترجمه عبارت بالا اين است: "کاور تست با کارکشن برای دور و نزديک اورتو بود."

فون گراف و ثورينگتون ماند برای فردا، انشالله

يادداشت دوم: 26 آگوست 2010

2010-08-26T16:43:00.000+10:00

با خودم فکر می کنم و می نويسم تا ذهنم را رام کنم.

می گويند برای رسيدن به هر مقصد و مقصودی چند چيز ضروری است. اول انگيزه، بعد شناختن مقصد و بعد شناسايی مسير و بعد تنظيم و تدوين برنامه يا استراتژيها (راهکارها) برای رسيدن به مقصد. به عبارت ديگر بايد يکبار ديگر با خودم مرور کنم که کجا می روم، چرا می روم، از چه راهی و چگونه خواهم رفت.

به کجا می روم؟

اهداف و انگيزه ها: - کسب اعتماد به نفس بيشتر در مهارتهای بالينی

- افزايش امکان اشتغال در شرايطی که کسب درآمد ضروری است

- تضمين موفقيتم در امتحانات و کاهش هزينه های کسب مدرک دکترای حرفه ای اپتومتری

- تضمين اينکه تلاشهايم در اين راه اگر به هر علت منجر به عدم موفقيت در امتحانات شود، حداقل برای ديگران راهنمايی برای طی مسير شود، با اينکار چه در امتحانات موفق شوم چه نشوم، تلاشم فايده ای برای خودم و ديگران خواهد داشت، پس پيروزی در هر حال با من است

شناختن مقصد: مقصد را می شناسم – ترجيحاً نيل به مدرک علمی ولی اگر به هر علت امکانپذير نشد، ثبت مسيری که طی کرده ام به منظور استفاده در آينده

استراتژيها (راهکارها)

صحبت با همکارانی که اين مسير را طی کرده اند

- شناسايی نقطه ضعفهای علمی خودم

- شناسايی منابع مورد نياز

- بررسی و مطالعه سوالهای سالهای قبل

- آشنايی بيشتر با روشهای درمانی متداول در مطبهای استراليا و کانادا

گفتگو با همکاران: ديروز در گفتگو با يکی از همکاران اپتومتريست در دانشگاه نيوساوث ولز جنوبی، متوجّه شدم که بايد با برخی از استانداردهای استراليا و کانادا نيز آشنا شوم، به عنوان مثال استانداردهای تجويز عينکهای محافظ و استانداردهای بکارگيری عدسيهای رنگی در تصحيحهای طبی خطاهای انکساری. اين همکار خودش شاغل به کار است و فارغ التحصيیل همين دانشگاه است ولی می گفت که زمانی که دانشجو بوده ( دو سه سال پيش)، بعضی سوالهای امتحانات را که برای خارجی ها طراحی شده، روی آنها تست کرده بودند تا از کيفيت سوالها مطمئن شوند.

مشکلات: تعهدات ديگری دارم که مدتی است معوق مانده – دوستانی در ايران منتظر سی – چهل صفحه مطلب هستند که من مدتی است بدقولشان شده ام – دو مقاله که از پايان نامه خودم قابل استخراج است بايد شش ماه پيش نوشته می شد که هنوز ننوشته ام – دنبال کا ر هم بايد بگردم و برای کارهای موجود درخواست بنويسم که هر يک درخواست حدوداً پنج ساعت (حداقل) وقت می خواهد. بايد برنامه ريزی کنم که همه اينها را با هم انجام بدهم. دوم اينکه در وبلاگ نوشته های انگليسی را نمی توانم در بين حروف فارسی قرار بدهم (ترتيب نوشته ها به هم می خورد). بايد با دوستانی که اهل وبلاگ هستند صحبت کنم و ببينم آيا برای اين مشکل راه حلی دارند.

تصيمهای امروز: يکی از نقطه ضعفهای نسبی من در اپتومتری، روشهای اندازه گيری ذخاير فيوژنی، طبقه بندی نواقص آنها و درمانهای آنها است. اگر چه همه آنها را کم و بيش می دانم ولی احساس می کنم برای موفقيت در امتحان، نياز به تقويت اين بخش از دانسته هايم دارم. بنابراين تصميم دارم کار را با مطالعه و خلاصه برداری از کتابهای ميشل شايمن، گريفين و کارلسون شروع کنم. لازم است که با دوستانی که در امتحانات کانادا موفق شده اند نيز گفتگو کنم و ببينم که چه منابعی را برای مطالعه در اولويت قرار می دهند.

فصل اول کتاب ميشل شايمن د رمورد تشخيص اختلالات ديد دو چشمی است. تستها به طور کامل شرح داده نشده و فرض بر اين است که خواننده کليات تستها را آموخته و يا به کتابهای ديگر مراجعه خواهد کرد. يکی از کتابهاييکه برای رجوع معرفی کرده، کتاب نانسی کارلسون است. پس فعلاً از اين منابع استفاده خواهم کرد، اگر چه نمی دانم منابعی که برای اين امتحان توصيه می شود چيست، ولی می دانم که منابع زير در دانشگاه ولز جنوبی جديد مورد استفاده است و منطقاً هم در امتحان بايد از منابعی استفاده شود که در دانشگاه مورد استفاده است، مضافاً اينکه کتاب کارلسون را در ايران نديده بودم و کتاب فوق العاده ای است و هميشه دنبال موقعيتی برای مطالعه آن بودم.

1) Clinical Management of Binocular Vision, Mitchell Scheiman OD, Lippincott

2) Clinical Procedures for Ocular Examination, Nancy B Carlson OD, Daniel Curtz OD PhD, McMillan

3) Binocular Anomalies, Diagnosis and Vision Therapy, John R Griffin M Opt, OD, MSEd, J. David Grisham OD, MS, Butterworth-Heinemann

مطالعه امروز:

به قول شايمن، گام اول در ارزيابی سلامت ديد دو چشمی، اندازه گيری مقدار و جهت فوريا است، همراه با اندازه گيری اِی سی به اِی. روشهای اندازه گيری فوريا عبارتند از کاور تست، تست فوريای فون گراف، روش تغيير يافته ثورينگتون و تست مادوکس راد

Cover Test; the von Graefe phoria test; the Modified Thorington test, the Maddox Rod test

از بين چهار تست بالا، روشهای فون گراف و ثورينگتون را بايد مرور کنم. تست فيکسيشن ديسپاريتی هم به عنوان يک روش جديدتر از بقيه مطرح است. روش اجرای اين تست تا جاييکه به ياد دارم بسيار ساده است و فعلاً نيازی به تکرار آن ندارم، همينقدر کافی است که به يا داشته باشم که مزيّت اصلی فيکسيشن ديسپاريتی اين است که در حالت باز بودن دو چشم انجام می شود و به اصطلاح در شرايط طبيعی تری در قياس با ديگر تستها اجرا می شود.

گام دوم در ارزيابی سلامت ديد دو چشمی، اندازه گيری ذخاير فيوژنی مثبت و منفی با استفاده از روشهای مستقيم و غير مستقيم است. منظور از اندازه گيری مستقيم ورژنس فيوژنی، استفاده از پريزمهای پيوسته (پريزم رايسلی) و يا ناپيوسته (پريزمهای تکی يا خط کش پريزم) است. منظور از روشهای غير مستقيم، اندازه گيری تطابق نسبی منفی و مثبت (اِن آر اِی و پی آر اِی)، روش کراس سيلندر دو چشمی، روش سهولت تطابقی دو چشمی و رتينوسکپی به روش اِم ای اِم است. تستهای غير مستقيم در واقع روشهايی برای ارزيابی عملکرد سيستم تطابقی هستند ولی چون در شرايط دو چشمی اجرا می شوند، همين تستها را می توان برای ارزيابی غير مستقيم عملکرد ديد دو چشمی هم به کار گرفت. در صفحۀ يکصد شصت و دو کتاب کارلسون، شرح داده شده که که منظور از ارزيابی عملکرد سيستم تطابقی اين است که ببينيم آيا فرد مورد نظر قادر به اعمال تطابق به ميزان صحيح، به صورت پايدار و با سهولت کافی (بدون ايجاد ناراحتی) می باشد يا خير. بنابراين ارزيابی فانکشنال سيستم تطابقی شامل اندازه گيری مقدار تطابق، توان اِعمال آن، ادامه دار بودن آن و راحت بودن استفاده از تطابق می باشد. به همين ترتيب هم در مورد ارزيابی عملکرد ديد دوچشمی، هدف اين است که معلوم کنيم آيا فرد قادر به هماهنگ نگهداشتن دو چشم در طول مدت مورد نياز برای کار چشمی است يا خير. از آنجاييکه سيستم ديد دو چشمی و سيستم تطابقی دو مکانيسم کاملاً وابسته به يکديگر هستند، ارزيابی عملکرد سيستم ديد دو چشمی مستلزم بررسی عملکرد سيستم تطابق و بررسی عملکرد سيستم ديد دو چشمی و صحت رابطه اين دو سيستم با يکديگر است. به عبارت ديگر برای اطمينان از سلامت عملکرد سيستم ديد دو چشمی، بايد مجموعه ای از تستها را به کار بگيرم که سه چيز را ارزيابی کنند: عملکرد سيستم تطابقی (مهارتهای سيستم تطابقی) + عملکرد سيستم هماهنگ کننده دو چشم با يکديگر (مهارتهای سيستم ديد دو چشمی) + سلامت رابطۀ سيستم تطابقی و سيستم ديد دوچشمی.

پس برای خودم اين نتيجه گيری را می کنم که برای شناسايی نواقص سيستم ديد دو چشمی هر فرد، بايد از مجموعه ای از تستها استفاده کنم که سيستم تطابقی و هدف گيری دو چشمی را و همکاری ايندو با يکديگر را ارزيابی نمايد. تستهايی که در شرايط دو چشمی انجام می شوند، عملکرد ديد دو چشمی را برايم ارزيابی می کنند، اگر چه برای ارزيابی سيستم تطابقی هم کارآيی دارند. ارزش تستهايی مثل اندازه گيری تطابق نسبی منفی و مثبت (اِن آر اِی و پی آر اِی)، روش کراس سيلندر دو چشمی، روش سهولت تطابقی دو چشمی و رتينوسکپی به روش اِم ای اِم نيز در همين است که هم تطابق، هم ديد دوچشمی و هم ارتباط اين دو بايکديگر را نمايش می دهند.

پس تستهايی که می خواهم برای خودم مرور کنم به شرح زير خواهند بود (عمدتاً از کتاب کارلسون):

اندازه گيری فوريا به روش فون گراف

اندازه گيری فوريا به روش ثورينگتون

اندازه گيری تطابق نسبی منفی و مثبت (اِن آر اِی و پی آر اِی)

تست کراس سيلندر دو چشمی

تست سهولت تطابقی دو چشمی

رتينوسکپی به روش اِم ای اِم

ضمناً خيلی مختصر و مفيد تست فيکسيشن ديسپاريتی و کاربرد پريزمهای پيوسته و ناپيوسته را هم نگاه خواهم کرد (شايد ارزش نوشتن در وبلاگ را نداشته باشد)

برمی گردم به سراغ شايمن. گام سوم در ارزيابی سيستم ديد دوچشمی و اختلالات آن، ارزيابی دامنه تقارب (کانورژنس آمپليتود) است. معمولاً از اين تست تحت عنوان نقطه نزديک کانورژنس ياد می کنيم. اين تست در شناسايی کمبود تقارب (کانورژنس اينسافيشنسی)، يکی از شايعترين اختلالات ديد دو چشمی، ارزش ويژه ای دارد. در اجرای اين تست بايد دقت کنيم که تارگتهای مناسب تست استفاده کنيم و تست را خيلی سريع به پايان نرسانيم. – اين نکته را هم بايد بعدا در کارلسون چک کنم که دقيقاً چه نوع تارگتی برای اندازه گيری نقطه نزديک تقارب مناسبترين است و طول مدت تست چقدر بايد باشد. حدث می زنم که تارگت بايد تطابقی باشد و برای طوری باشد که به محض ايجاد دوبينی، فرد مورد آزمون متوجه دوبينی بشود. ولی برای اطمينان، اين موضوع را جداگانه بررسی خواهم کرد.

پس سوال بعدی که دارم اين است که برای تست نقطه نزديک تقارب چه تارگتی را استفاده کنم و تست را چقدر ادامه بدهم

گام چهارم: ارزيابی سيستم حسی (سنسوری) مرحله آخر در کار ارزيابی سلامت سيستم ديد دو چشمی است. اين کار را بايد با استفاده از تستهای ساپرشن و استريوپسيس (ديد سه بعدی) انجام بدهم. بسياری از تستهايی که برای گام های قبلی عنوان شد نيز می توانند در زمينه ارزيابی ساپرشن مفيد باشند. اگر بيمار ساپرشن داشته باشد، در برخی از تستهای فوق، ناموفق خواهد بود و من تا حدی از وضع ساپرشن يا عدم وجود ساپرشن بيمار اطلاع پيدا خواهم کرد، اما تست ويژه و اختصاصی برای ارزيابی ساپرشن که بايد حتماً به کار بگيرم، تست چهار نقطۀ ورث است. عموماً در شرايطی که اختلال ديد دو چشمی به حد استرابيم جبران نشده نرسيده است، ديد سه بعدی (استريوپسيس) فرد نيز با تستهای بالينی متعارف، تغيير ملموسی نشان نمی دهد. اين در حالی است که در همين موارد غير استرابيسمی، ساپرشن خفيف، نسبتاً شايع است.

جمع بندی: ارزيابی کامل ديد دو چشمی ضرورتاً از چهار بخش زير تشکيل می شود:

يک) اندازه گيری مقدار و جهت فوريا

دو) اندازه گيری ذخاير فيوژنی مثبت و منفی با استفاده از روشهای مستقيم و غير مستقيم است

سه) ارزيابی دامنه تقارب (کانورژنس آمپليتود)

چهار) ارزيابی سيستم حسی

حداقل کاری که بايد برای ارزيابی سيستم ديد دو چشمی انجام بدهم عبارت است از تستهای زير:

اندازه گيری نقطه نزديک تقارب

کاورتست دور و نزديک

تعيين دامنه تقارب به روش پيوسته برای دور و نزديک

تست ديد بُعد

اگر چنانچه بيمار در هنگام مراجعه به من، سمپتومهايی را بيان کند، بايد تستهای "حداقل" را اجرا کنم و اگر اطلاعات بدست آمده کافی نبود لازم است از تستهای غير مستقيم عملکرد ديد دوچشمی و تستهای سهولت مهارتهای دو چشمی و فيکسيیشن ديسپاريتی کمک بگيرم

در طول مطالعه امروز، سوالهايی برايم پيش آمد که در متن علامت زده ام. سعی می کنم پاسخ اين سوالها را امروز پيدا کنم، ولی در هر حال امروز يادداشتم را برای وبلاگ آماده کرده ام (حداقل در حد رفع تکليف) – ولی اميدوارم بتوانم حداقل چند تا از اين تستها را هم بصورت خيلی خلاصه مرور کنم و نتيجه را همين امشب روی وبلاگ بگذارم – يا شايد هم فردا – تا خدا چه خواهد.

يادم باشد برای دوستانی که امتحان را داده اند نامه بنويسم و اطلاعات بگيرم

خودم را به مبارزه با خودم فرا می خوانم

2010-08-25T02:21:00.000+10:00

يادداشت اول

خودم را به مبارزه با خودم فرا می خوانم

و شما را به شاهد بودن و نظارت بر اين مبارزه طلبی انفرادی دعوت می کنم

امروز سوم شهريور ماه سال 1389 شمسی مطابق باچهاردهم ماه مبارک رمضان سال 1431 قمری و بيست وپنجم آگوست 2010 ميلادی است ومن مطالعات مربوط به امتحانات اپتومتری استراليا و کانادا را شروع می کنم.

نکته بسيار مهمی که باعث می شود بدنبال اين کار (موفقيت در امتحانات اپتومتری استراليا و کانادا) باشم اين است که در صورت موفقيت در امتحانات کانادا مدرک دکترای حرفه ای اپتومتری را دريافت خواهم کرد که خلاء احتمالی مابين ليسانس و پی اچ دی را برايم پر خواهد کرد. دوّم اينکه با موفقيت در امتحانات استراليا و کانادا، امکان اشتغالم بيشتر خواهد شد و اين اشتغال تا زمانيکه همسرم مشغول به تحصيل است و ما خواه ناخواه بايد بيرون از ايران باشيم، بسيار مهم خواهد بود. گذشته از اينها، مدتی که مشغول تحقيقات پی اچ دی بودم از مطب دور بودم و از اين واهمه دارم که قدری مهارتهای درمانگری ام را فراموش کرده باشم. مرور منابع و گذراندن اين امتحانات برايم کاملاً مفيد خواهد بود و مطمئنّم نکات جديد و روشهای درمانی جديدی را هم ياد خواهم گرفت که در آينده باعث بهبود کارم در مطب خواهد شد.

اينکه چرا اين مطالب را در وبلاگ قرار می دهم، تا حدی به اين علت است که فکر می کنم راهی را که در پيش رو دارم می تواند برای همکارانم در ايران جالب باشد. دوستانی اين مسير را پيموده اند و من هر روز آرزو می کنم که ايکاش می شد پای صحبتی چند ساعته با اين دوستان می نشستم و از تجربياتشان استفاده می کردم، خصوصاً که شايعات زيادی در بين است در باب اينکه اين امتحانات سخت و غير قابل عبور هستند (مخصوصاً در استراليا). دوستانی را هم می شناسم که از پس امتحان بر نيامده اند، از جمله شنيده ام که چند چشم پزشک ايرانی سعی کرده اند در امتحان اپتومتری کانادا موفقيتی کسب کنند تا شروع به کار کنند، ولی موفق نشده اند و پاره ای از مطالب طرح شده در سوالات را خارج از حيطه دروس چشم پزشکی يافته اند.

تعداد زيادی از ما اپتومتريستهای ايران مايليم از مقطع کارشناسی فراتر رويم و بدون اتلاف وقت و هزينه بيش از حد، دکترای حرفه ای يا مدارج بالاتر را حاصل نماييم. من تا دو سه هفته پيش نمی دانستم که موفقيت در امتحانات کانادا به معنی دريافت مدرک دکترای حرفه ای ( اُ دی) است. کل هزينه اينکار، مطالعه پيگيرانه در ششماه آينده و يک سفر دو هفته ای به کانادا خواهد بود، البته به شرط آنکه آنقدر توان علمی داشته باشم که در امتحان بتوانم موفقيت کامل کسب کنم و اگر نه بايد هزينه گذراندن دوره های تکميلی يک ماهه تا يکساله در کانادا را پذيرا باشم. اين در حالی است که تعداد زيادی از همکاران اپتومتريست که چند سالی کار کرده اند، به آسانی می توانند از پس هزينه های سفر کوتاه مدت به کانادا بر بيايند. من به آنروزی فکر می کنم که حداقل 10% اپتومتريستهای ايران مدرک دکترای حرفه ای داشته باشند تا بتوانيم برای مراحل بعدی پيشرفت حرفه اپتومتری در ايران و ارتقای کيفی خدمات مراقبت از بينايی به مردم کشورمان، گامهای قدرتمندانه تری برداريم.

تلاشی که من از امروز در پيش رو خواهم داشت، ممکن است منتهی به موفقيت يا عدم موفقيت من شود ولی در هر حال با يادداشت کردن روشها و مراحل اين تلاش بر روی وبلاگ، درستی ها و نادرستی های روش من به ياد خودم و ديگران خواهد ماند و شايد زمانيکه باری ديگر خودم يا کسی از همکاران قصد تکرار اين مسير را داشته باشد، راه قدری شيرينتر شود. مضاف بر اينکه با نوشتن اين مطالب، برای خودم انگيزه و تعهدی ايجاد خواهم کرد که کار را پيگيری کنم، چون خودم را در اين حد می شناسم که هر وقت تعهدم صرفاً در برابر خودم باشد، پشت هم اندازی بيشتری خواهم داشت، در مقايسه با وقتی که تعهدم به همکارانم باشد.

از شما دعوت می کنم در طی ششماه آينده، با من همراه شويد و پيشنهادها و نظراتتان را هم برايم ارسال فرماييد. مبارزه من با خودم به اين شرح خواهد بود: هر روز قدری مطالعه خواهم کرد و حاصل مطالعات و گفتگوها با همکارانی که اين مسير را تجربه کرده اند، بر روی وبلاگ قرار خواهم داد تا هر روز قدری در مسير پيروزی در امتحانات علمی به پيش رفته باشم. شش ماه يا يکصد و هشتاد روز مطالعه روزانه و يکصد و هشتاد يادداشت در اين وبلاگ. اين مبارزه من با خودم و تعهد من در برابر خودم است.

انشالله فردا يادداشت دوم را در وبلاگ قرار میدهم: اول بايد نقطه ضعفهای علمی خودم را شناسايی کنم و منابع مورد نيازم را شناسايی کنم. بعد بايد اولويت بندی کنم که چه چيزهایی را زودتر مطالعه کنم و چه چيرهايی را ديرتر. خدانگهدار تا فردا.

چگونه يک پروژه تحقيقاتی موفق بنويسيم؟ قسمت دوازدهم

2010-06-24T10:44:00.000+10:00

بخش آخر: تجربيات شخصی

آنچه که تا اينجا تقديم شد، در واقع اصول زير بنايی و استاندارد پيشنهادهای تحقيقاتی را تشکيل می دهد. آنچه در مورد پيشنهاد تحقيقاتی در اين وبلاگ نوشته ام، روش تهيه يک پيشنهاد تحقيقاتی ايده آل است، يا به قول مهندسها و بچه های رشته رياضی "ميل می کند به طرف ايده آل بودن". به عبارت ديگر سعی من در نوشتن اين مطالب اين بوده است که بهترين هايی که تا امروز آموخته ام را انتقال بدهم در حاليکه شخصاً وقتی اولين بار با موضوع تهيه پيشنهاد تحقيقاتی دست به گريبان شدم و اولين پيشنهاد تحقيقاتی که برای يک دانشگاه فرستادم و مورد قبول دانشگاه مورد نظرم قرار گرفت، ابداً به ايده آل نزديک نبود. آنچه که من نوشتم نسخه خامی بود از آنچه در اين چند هفته در اين وبلاگ نوشتم، ولی اگر با اين شرايط که شرح داده شد نوشتاری را تهيه و ارسال می کردم، شانس اينکه بورس تحقيقاتی نصيبم شود بيشتر می بود. ديگر اينکه، زمانيکه وارد دانشگاه شدم، اولين کاری که از من خواستند انجام بدهم، تنظيم يک پيشنهاد تحقيقاتی جديد بود. موضوع اوليه من طراحی کنتاکت لنز برای اطفال بود و آن پيشنهاد تحقيقاتی شکسته بسته ای که من نوشته بودم، مرا به اهدافی که مورد نظرم بود (ورود به دانشگاه) رساند ولی برای ادامه کار کافی نبود. پيشنهاد جديدی را بايد تنظيم می کردم که پيش زمينه کافی در موردش نداشتم. از آن بدتر اينکه، روش نوشتاری من خود ساخته بود و با استانداردهای موسسه ای که در آن شروع به کار کرده بودم همخوانی کافی نداشت. بنابراين در اين بخش مايلم آنچه که از تجربيات شخصی ام به ياد دارم تقديم خاطر گرامی شما نمايم.

يکی از مشکلات اصلی نوشتاری من، عدم انسجام مطالب بود. من قادر نبودم مطالب مربوط به يک موضوع را دنبال هم بنويسم و بعد موضوع بعدی راشروع کنم. هر پاراگراف مطلبی را آغاز می کرد و به نتيجه گيری می رسيد و پاراگراف بعدی مطلب ديگری را آغاز می کرد و به همان نتيجه گيری اول ختم می شد. نوشته های من به جای اينکه به صورت يک خط ممتد به پيش برود، روالی مارپيچی را طی می کرد. شايد درک اين استعارات ساده نباشد ولی اگر در نوشتار خودتان به دنبال اين پديده بگرديد، احتمالاً مصداق آنرا خواهيد ديد. مصححين نوشتار من، هر بار تاکيد می کردند که ذهن خواننده را بايد در يک قيف قرار بدهی، نوشتار را از يک موضوع گسترده شروع کنی و بتدريج موضوع را تنگ تر و تنگ تر کنی و فقط يکبار، در پايان مطلب، نتيجه گيری را ارائه کنی. اگر به آغاز سلسله نوشته های من در مورد "چگونه يک پيشنهاد تحقيقاتی موفق بنويسيم" باز گرديد، خواهيد ديد که عملاً هنوز هم من از همين سبک نوشتاری استفاده می کنم. موضوع را در ابتدای کار شروع کرده ام و در چهار يا پنج قسمت به مرحله ای رسانده ام که شايد شما به عنوان خواننده، تصور می کرديد که به پايان بحث نزديک می شويم. سپس سری جديدی را شروع کردم که گويا تمام ماجرا را از نو برايتان شروع کرده باشم، پاره ای از مطالب قبلاً گفته شده را مجدداً تکرار کردم، اما اينبار جزئيّات بيشتری را ارائه کردم و اکنون در پايان آن بخش، مجدداً اين بخش جديد را می نويسم که باز تکرار بخشی از مطالب قبلی را دربر دارد و نکات ريزتری را ارائه می کند و تجربيات شخصی ام را ارائه می کند. اگر خوب دقت کنيد، می بينيد که اين سبک نوشتار احتمالاً برای آموزش دادن مطالب بسيار مفيد است و مطلب را آنقدر تکرار می کند که بالاخره در ذهن خواننده جای می گيرد. گمان می کنم اين روش نوشتاری من، ميراث سالهايی است که من در محيطهای آموزشی کار کرده ام. وقتی که برای يک جمعيت بيست الی يکصد نفره صحبت می کنيد، و يا در وبلاگ يا وبسايت مطلبی را می نويسيد، با افراد مختلفی مواجه هستيد. در کلاس درس و در پشت کامپيوترهای وصل شده به اينترنت، افراد مختلفی قرار دارند. برخی فوق العاده سريع الانتقال هستند و نيازی به نوشتار حلقوی يا مارپيچی ندارند و ترجيح می دهند اصل مطلب را يکجا دريافت کنند. برخی هم نياز به تکرار مطلب دارند. به نظر من، استفاده از روش سخنرانی يا نوشتار مارپيچی، در کلاس و يا در محيطی که از نظر سرعت انتقال و درک مطلب، غير متجانس است، کاملاً ضروری است، اگر چه برای آنانکه سرعت انتقال بالايی دارند کاملاً آزار دهنده است. آيا کتاب "چه کسی پنير مرا جابجا کرده است؟" را خوانده ايد؟ حتماً اين کتاب را بخوانيد. اين کتاب يک موضوع بسيار ساده را در غالب يک داستان هفتاد صفحه ای ارائه می کند. کسی که با آن موضوع ساده از قبل آشنا شده باشد، خواندن آن کتاب برايش عذاب آور است، ولی کسی که با موضع و نتيجه گيری آخر مطلب آشنا نيست، با کمال لذت کتاب را به اتمام می رساند. همين پاراگراف اخير هم، يک نوشتار حلقوی است. من عمداً موضوع را چند بار آغاز کردم، دليل آوردم، مثال زدم، نتيجه گرفتم و دوباره همان موضوع را از سر شروع کردم، مثال زدم و نتيجه گرفتم. اگر برايتان عذاب آور بود، شرمنده ام، ولی عذابی که به شما دادم خيلی کمتر از عذابی بود که خودم کشيدم تا اين سبک نوشتاری را درک کنم و به صورت ارادی و آگاهانه از آن استفاده کنم. فرق من امروز با آنروز در اين است که هم سبک نوشتاری حلقوی را می شناسم و هم سبک نوشتاری خطی را و بر حسب موقعيت و شرايط هر کدام را به نحوی تقريباً آگاهانه به کار می گيرم. شما هم اگر اين مطلب را خوانديد، می توانيد چنين باشيد.

در نوشتار علمی امّا، روش نوشتاری حلقوی قابل قبول نيست. زمانيکه شما مقاله ای علمی برای يک مجله علمی حرفه ای می نويسيد، و يا زمانيکه يک پيشنهاد تحقيقاتی تنظيم می کنيد، معمولاً مخاطب شما افرادی حرفه ای هستند که حوصله مخلّفات و حواشی ماجرا را ندارند. خواننده شما در چنين مواردی، معمولاً حداقل مدرک علمی که دارد، دکترای تخصصی است و اگر چه ممکن است از موضوع تحقيق شما کمترين اطلاعی نداشته باشد، نيازی هم به نوشتار حلقوی تکرار کننده ندارد چون ذهنش بيش از حد به روش خطی عادت کرده است. مطلب در چنين مواردی بايد بصورت کاملاً خطی مطرح شود. بعنوان مثال، اگر بخواهيد ثابت کنيد که کمبود اکسيژن در قرنيه، عوارض مهمی را ايجاد می کند، ابتدای نوشتار يا صحبت شما آمار مصرف کنتاکت لنز خواهد بود و اينکه چقدر مصرف کنتاکت لنز ارزشمند و مهم است. بعد آمار، مشکلات مصرف کنتاکت لنز مطرح می شود. سپس، جمله ای درباره عوامل سبب ساز اين مشکلات بيا ن می شود و فهرستی از عوامل موثر شناخته شده و احتمالی در پيدايش مشکل در مصرف کنتاکت لنز ذکر می گردد. جمله بعدی می تواند چيزی شبيه به اين باشد: "يکی از عواملی که احتمالا تاثير به سزايی در مشکلات ناشی از مصرف کنتاکت لنز دارد، افت فشار اکسيژن در پشت برخی از انواع کنتاکت لنز است." برای هر کدام از اين جملات، منابعی از مقالات چاپ شده در مجلات معتبر علمی می آوريد و بعد می گوييد: "اينکه چه فرآيندهای ملکولی در اپی تليوم قرنيه منجر به واکنشهای التهابی به کمبود اکسيژن می شوند، به خوبی بررسی نشده است. بررسی اين فرايندهای ملکولی از اين جهت حايز اهميت است که می تواند منجر به شناسايی مکانيسمهای التهابی و ابداع روشهايی برای پيش گيری از فعال شدن اين مکانيسمها شود. با شناسايی اين مکانيسمها، می توان به درمان برخی از عوارض مرتبط با کمبود اکسيژن، منجمله نئوواسکولاريزاسيون قرنيه انديشيد. در ابعاد گسترده تر، شناسايی اين مکانیسمها، می تواند منجر به درک صحيحتر فرايندهای زمينه ساز رشد نئوواسکولاريزاسيون در غدد سرطانی شود و گامی فراتر در مسير درمان سرطان حاصل گردد."

اگر اين پاراگراف اخير را به عنوان نمونه ای از نوشتار خطی در نظر بگيريد، خواهيد ديد که مشکل است بتوانيد حتی يک کلمه آنرا خط بزنيد (البته شايد هم بتوانيد، چون من اين جکله را فی البداهه نوشتم). مشکل دوم در نوشتارهای علمی اين است که، متن را بايد آنقدر بالا و پايين کنيد که هيچ کلمه اضافه ای در آن نباشد. متن علمی، جايی برای تمثيلهای اديبانه ندارد (متاسفانه). مثلاً اگر در پاراگراف بالا می نوشتم "گامی فراتر و بسيار ارزشمند در مسير درمان سرطان"، عبارت "بسيار ارزشمند" غلوّ (خالی بندی!) می بود چون من هنوز به نتايج نهايی کار نرسيده، چگونه می توانم نتايج را آنقدر مهم جلوه بدهم؟ ضروری است که اينگونه عبارات از درون متن ريشه کن شوند. استاد راهنمای من به اينگونه عبارتها می گويد عبارتهای پشمکی! در ابتدای کار من، هر بار که متنی را برای تصحيح به او می دادم، می گفت: "پشمکهاشو در آوردی يا باز هم پشمکی نوشتی؟"

در اينجا لازم است مبحث را به خاتمه برسانم چرا که اين گفتگو قابل اتصال به بحث مقاله نويسی و پايان نويسی و حتی نگارش سوابق کاری (کاريکولوم وايتا) است که فعلاً مجالی برای نگارش آن نيست. لذا به عنوان جمع بندی نهايی اين مبحث پنج نکته را عرض می کنم

الف) هميشه دقت فرماييد که در نوشتارهای علمی، فقط از روش خطی استفاده کنيد

ب) ترتيب مطلب را از گسترده به جزء (به صورت قيفی) تنظيم کنيد

پ) تمامی کلمات اضافی و قابل حذف را از داخل متن خارج کنيد

ت) هر جمله ای که می نويسيد، دقت کنيد که با عنوان تحقيق هماهنگ باشد و از دايره کاری موضوع تحقيق شما ذره ای بيرون نرود

ث) فراموش نکنيد که خواننده مطلب شما به دنبال شما می گردد و به شما نياز دارد

اين نوشتار در پاسخ به پرسشهای مکرر دوستان در زمينه پيشنهادات تحقيقاتی تنظيم و تقديم گرديد. اميدوارم پاسخ کافی به پرسشهای شما داده باشم. اگر در مورد اين مطلب پرسش يا نظری داريد، لطفاً از طريق پست الکترونيک زير اعلام فرماييد:

amunoruz@gmail.com

چگونه يک پروژه تحقيقاتی موفق بنويسيم؟ قسمت يازدهم

2010-06-23T09:13:00.000+10:00

ح) کار بعدی اين است که توضيح بدهيم چه فرآورده هايی (به قول مهندسها، چه خروجيهايی) را از اين تحقيق انتظار داريم بدست آوريم. به عنوان مثال ممکن است خروجی يا حاصل تحقيق شما دستيافتن به دانسته هايی باشد که زمينه های ابداع روش درمانی جديدی را فراهم سازد. در اين مرحله ضروری است که انشای شما بيانگر احتمالات باشد و نه قطعيات. هرگز نمی توان با قاطعيت گفت که خروجی اين پروژه تحقيقاتی شناسايی روش درمانی جديد برای فلان بيماری خواهد بود. اما می توان گفت حاصل اين تحقيق می تواند نيل به دانسته هايی باشد که امکان درمان بيماری مورد بحث را فراهم سازد. اين قسمت را می توانيد به دو پاراگراف تقسيم کنيد: در پاراگراف اول، خروجی های ملموس و مشخص را بيان کنيد، مثلاً نزديکتر شدن به شناسايی روشهای درمانی جديد برای نئوواسکولاريزاسيون قرنيه . در پاراگراف دوم خروجيهای وسيعتر را بيان کنيد، مثلاً ممکن است بتوانيد بگوييد يافته های اين پروژه ممکن است به شناسايی مکانيسم های عروقزايی در ديگر نقاط بدن، منجمله در غدد سرطانی، کمک کند. اين بخش را تحت عنوانهای زير ثبت خواهيد کرد:

Significance and outcomes

Specific outcomes

Wider impact outcomes

خ) در اين قسمت نوبت به معرفی اعضای تيم تحقيقاتی می رسد. تعداد و نام اعضای مورد نظر را می نويسيد، تجربيات و مقالات چاپ شده توسط هر کدام را نام می بريد و می گوييد که نقش هر يک از اعضاء در اين پروژه چيست. اگر قرار است پروژه را به تنهايی اجرا کنيد، يا اگر پروژه ای که تعريف می کنيد، پروژه دکتری يا کارشناسی ارشد خودتان است، در اين قسمت فقط دستاوردهای خودتان را معرفی خواهيد.

د) کار آخر، ذکر کردن منابعی است که در متن توصيف پروژه به کار برده ايد. لازم به تاکيد است که هر جمله علمی ای که بدون ذکر منبع در متن نوشته شود، به عنوان جمله ای بی اساس تلقی خواهد شد و نوعی سوء استفاده از يافته های ديگران خواهد بود. لذا حتی اگر جمله ای را به کار برديد که متعلق به خودتان است، بايد مبتنی بر تحقيقات مدونی باشد تا بتوانيد به آن استناد کنيد و اگر جمله انتخابی شما، حاصل کار چاپ نشده خود شماست، می توانيد آن جمله را تحت عنوان "يافته های مقدماتی" خودتان قيد کنيد، اگر چه بهتر است برای همان جمله نيز مقاله ای را پيدا کنيد که قبلا در مجلات علمی معتبر چاپ شده باشد.

در زير، فهرست عناوينی که در پيشنهاد تحقيقاتی شرح می دهيد به عنوان يک الگوی تقريبی آورده شده است. در قسمت بعدی، چند نکته تکميلی برای خاتمه اين بحث ارائه خواهد شد.

Title:

Introduction
This project aims to develop …, and to improve the …, by:
evaluating the mechanisms by which …
developing and testing novel …
We will achieve these aims by confirming a key hypothesis, that …
This will be done by:
analysing the effects of …
analysing the effects of …
determining the effects of …
developing novel …
Background
Hypoxia and the cornea
Hypoxia in corneal infection
Research Plan, Methods and Techniques
Aim 1: Angiogenic and inflammatory (chief investigators A, B and C)
Preliminary data:
Strategies:

Aim 2: hypoxic effects on infection (chief investigators B and C)
Preliminary data:
Strategies:

Aim 3: To determine the effects of (chief investigators A and C)
Preliminary Data:
Strategies:

Aim 4: To investigate … (chief investigators A, B and C)
Preliminary Data:
Strategies:

Timelines:
Aim 1
Aim 2
Aim3
Aim 4

Statistical Analysis
Background and Research Plan
Significance and outcomes
Specific outcomes
Wider impact
Research Group
The level of input from the chief investigators, in addition to two research assistants will enable the successful completion of the project outlined.

چگونه يک پروژه تحقيقاتی موفق بنويسيم؟ قسمت دهم

2010-06-23T08:05:00.000+10:00

تا اينجا دريافتيم که پس از بيان مسئله، مراحل پروژه را در قالب اهداف پروژه تعريف می کنيم. سپس برای هر يک از اهداف، شرحی مختصر که بيانگر پيشينه کار باشد می نويسيم و سپس روشهای آزمايشگاهی که برای آن هدف به کار گرفته خواهد شد را شرح می دهيم.

اکنون ادامه کار:

ج) پس از معرفی مراحل کار و شرح دادن روشهای آزمايشی برای هر مرحله، لازم است زمانبندی پروژه را شرح دهيم. در اين مرحله در واقع مهارتهای خود از نظر مديريت زمانی پروژه را به نمايش می گذاريم. يکی از ساده ترين روشها برای اين کار استفاده از جدولی به سبک زير است. کافی است در برابر هر يک از اهداف، فلشی را ترسيم کنيم که نقطه شروعش در برابر زمان شروع کار و نقطه پايانش در برابر تاريخ پيش بينی شده خاتمه آن مرحله باشد

Timelines:

2010 2011 2012

1-3 3-6 6-9 9-12 1-3 3-6 6-9 9-12 1-3 3-6 6-9

Aim 1

Aim 2

Aim 3

Aim 4

چ) مرحله بعد شرح دادن روشهای تجزيه تحليل آماری است. معمولاًامروزه محاسبات آماری با استفاده از نرم افزار اس پی اس اس صورت می پذيرد و عموماً از روش ANOVA آنوا و تستهای جانبی آن استفاده می شود که مستلزم معلوم بودن نوع پروژه است. لازمه اينکار اين است که بدانيد چند گروه برای مطالعه خواهيد داشت، در هر گروه آزمايشی چند نمونه آزمايشی مورد بررسی خواهد بود و آيا گروهها با هم قابل مقايسه خواهند بود يا خير. به عنوان مثال اگر اشک چشم يک گروه سی نفره را بخواهيم بررسی کنيم، ممکن است نمونه اشک هر سی نفر را در سه حالت مختلف جمع آوری نماييم: يکبار قبل از مصرف کنتاکت لنز، يک بار بعد از شش ساعت مصرف کنتاکت لنز هيروژل و يک بار هم بعد از شش ساعت مصرف کنتاکت لنز سيليکن هيدروژل. در اينحالت، سه گروه همسان داريم که هر گروه سی عضو دارد و می توانيم فرضاً مقدار ليزوزيم در اشک هر سه گروه را با هم مقايسه کنيم. در اينصورت محاسبه از نوع آنوا و تست جانبی بن فرونی خواهد بود. ولی اگر بخواهيم مقايسه هر يک از دو حالت مصرف کننده لنز را با حالت بدون مصرف لنز مقايسه کنيم، محاسبات متفاوت خواهند بود. حال اگر جمعيت مورد بررسی، نود نفر باشد که به سه گروه سی نفره تقسيم شده باشند و گروه اول بدون لنز، گروه دوم و سوم با دو نوع لنز مختلف بررسی شوند، روشهای محاسباتی متفاوتی مورد نياز خواهند بود. در قسمت شرح روشهای محاسباتی آماری، ضروری است که روش گروه بندی نمونه ها و روشهای محاسباتی منطبق بر روش گروه بندی نمونه ها ذکر شوند.

چگونه يک پروژه تحقيقاتی موفق بنويسيم؟ قسمت نهم

2010-06-08T21:07:00.000+10:00

ت) پس از توصيف پيشينه موضوع، نوبت به بيان مسئله می رسد. در اينجاست که اهداف پروژه را تعريف می کنيم. اهداف پروژه مبتنی بر ايده تحقيقاتی شما هستند. فرضاً اگر ايده شما بررسی تاثيرات يک ماده ضد باکتريال جديد بر سودوموناس آئروژينوزای گونۀ 6294 در مصرف کنندگان کنتاکت لنز باشد، پيش فرض شما اين است که ماده فرضی شما در مقايسه با 3 نوع ماده ای که قبلاً در محلولهای کنتاکت لنز به کار رفته، اثرگذاری بيشتری دارد. در آنصورت اهداف پروژه عبارت خواهند بود از مقايسه ماده جديد با ماده شماره يک، مقايسه ماده جديد با ماده شماره دو، مقايسه ماده جديد با ماده شماره سه. در ذيل هر يک از اين اهداف ممکن است اهداف ديگری تعيين شوند، مثلاً برای هدف يک، می توان گفت: مقايسه قدرت ضد باکتريال ماده جديد با ماده يک؛ تعيين اينکه ماده جديد به ازای چه غلظتی بيشترين اثر ضد باکتری را نشان می دهد؛ مقايسه شدت اثر ماده جديد بر سلولهای اپی تليال قرنيه. بدينترتيب هر هدف را به زير گروههايی تقسيم می کنيم تا زمينه را برای شرح روشها آماده کرده باشيم. اين ساختار به اختصار در زير نمايش داده شده. بديهی است که در مثال زير به جای فضاهای خالی بايد نام حقيقی مواد مورد مطالعه قرار داده شود و هر يک از اهداف مطابق توضيحات بالا تکميل شوند.

Hypothesis: Antibacterial effect of ... on Pseudomonas Aeruginosa 6294 is stronger than ... and ... and ...

Aim 1
Aim 2
Aim 3

ث) شرح روشها: در اين قسمت همانطور که قبلاً توضيح داده شد، روشهايی که قرار است به کار بگيريم را شرح می دهيم. روشها را به تفکيک هر يک از اهدافی که در قسمت قبلی عنوان کرده ايد شرح می دهيد. به عنوان مثال می توانيد بگوييد: برای اجرای هدف شماره يک ذکر شده در قسمت اهداف، سودوموتاس آئروژينوزا را در به فلان روش کشت می دهيم و سپس ماده ... را با غلظت ... به مدت ... در تماس با کلنی های باکتری قرار می دهيم. شرح روشها بايد آنقدر واضح باشد که فردی که سابقه چندانی در اجرای آزمايش مورد بحث ندارد، موضوع را به آسانی درک نمايد و احساس کند که محقق (شما) تمامی متغيّرها را در نظر گرفته ايد و تا حد امکان آنها را تحت کنترل گرفته ايد.

چگونه يک پروژه تحقيقاتی موفق بنويسيم؟ قسمت هشتم

2010-06-08T21:01:00.000+10:00

پيشنهاد تحقيقاتی يا طرح تحقيق از چه قسمتهايی تشکيل می شود؟

ب) بيان اهميت موضوع تحقيقی که انتخاب کرده ايد: در حين مطالعه کارهای ديگران، ضرورت دارد که به دلايلی که هر فرد برای اهميت تحقيق در اين زمينه ارایه کرده دقت کنيد. مثلاً اينکه عفوتنهای سودومونايی کلاً در چه حد شيوع دارد؟ درمان اين عفونتها با چه مشکلاتی برای فرد مبتلا و چه هزينه هايی برای سيستم بهداشتی درمانی همراه است؟ آيا درمان کامل امکان پذير است؟ در چند درصد موارد عوارضی بر جای می ماند و اين عوارض چقدر مهم هستند؟ چند درصد اين موارد در مصرف کنندگان کنتاکت لنز رويت شده؟ چرا سودوموناس مهمتر از باکتريهای ديگر (مثلاً سراشيا مارچسنس) است؟ اگر بتوانيد پاسخ به اين نوع سوالها را به نحوی ارایه کنيد که اهميت پروژه کاملاً آشکار و اجرای آنرا کاملاً اضطراری جلوه دهد، فرديکه در مورد انتخاب پروژه ها تصميم می گيرد دلايل کافی برای اولويت دادن به پروژه شما را در دست خواهد داشت. فراموش نکنيم که اغلب رؤسا، خودشان هم مرئوس هستند و از بابت اينکه موضوع مورد تقاضای شما را تاييد کرده اند، بعضاً بايد دلايل کافی به بالادستيهای خود ارائه کنند. اگر پاسخ به سوالهای فوق، به زبانی کاملاً ساده و واضح بيان شده باشد، مدافعان شما در دفاع از موضوع شما موفقتر خواهند بود. به عبارت ساده تر، اگر اين موضوع قرار است زمينه کاری تخصصی من باشد و من نتوانم از اهميت آن دفاع کنم، چطور می توانم انتظار داشته باشم که فرد ديگری که ممکن است به اندازه من به اين موضوع علاقه نداشته باشد يا فرصتی برای استخراج دلايل اهميت اين موضوع ندارد، بتواند از موضوع من به خوبی در کميسيون تصميم گيرنده دفاع کند و بودجه را به پروژه من اختصاص دهد؟ در تعريف اهميت موضوع، استفاده از آمار اهميت ويژه ای دارد.

پ) پيشينه موضوع تحقيق: در اين قسمت، حاصل کار ديگران را به اختصار بيان می کنيد. اينکه چه کسان ديگری در اين زمينه کار کرده اند، بيانگر آگاهی شما از کارهای انجام شده و احترام شما نسبت به محققين قبلی و توصيف حفره موجود در مجموعه يافته های ديگران است. زوايايی را که ديگران کاويده اند، بيان می کنيد تا زمينه را برای شرح دادن زاويه نگاه خود و بخشی از معما که هنوز حل نشده فراهم کنيد. قسمتهايی از معما را که حل شده و شما از حل شدنش آگاهيد را بيان و توصيف می کنيد تا گوشه يا گوشه های تاريک و شناخته نشده ای را که قرار است شما روشنگرش باشيد معرفی کنيد.

چگونه يک پيشنهاد تحقيقاتی موفق بنويسيم؟ قسمت هفتم

2010-06-08T20:57:00.000+10:00

پيشنهاد تحقيقاتی يا طرح تحقيق از چه قسمتهايی تشکيل می شود؟

تا اينجا ديديم که پيشنهاد تحقيقاتی يا طرح تحقيق وسيله ای است برای معرفی شدن محقق به سرمايه گذار. اين معرفی مورد نياز هر دو طرف است، هم محقق و هم سرمايه گذار. اکنون که با کاربرد و اهميت پيشنهاد تحقيقاتی بطور عميقتری آشنا شديم، ساختار يک پيشنهاد تحقيقاتی را با هم بررسی می کنيم. به عبارت ديگر بخشهايی را که بايد در پيشنهاد تحقيقاتی بنويسيم، مرور می کنيم. احتمال موفقيت طرح تحقيقاتی شما در رقابت با طرحهای ديگر بسيار بيشتر خواهد بود اگر عناوين زير را در طرح تحقيقاتی خود قرار دهيد.

الف) موضوع تحقيق: اگر به موضوع خاصی برای تحقيق علاقه داريد، مراکز تحقيقاتی يا افرادی را که در اين زمينه مقالات چاپ شده دارند شناسايی و مقالاتشان را مطالعه فرماييد. اگر هم قصدتان ورود به مرکز تحقيقاتی بخصوصی است و موضوع تحقيق چندان برايتان مهم نيست، چاره ای نداريد جز آنکه خودتان را با موضوعات مورد علاقه مرکز مورد نظر وفق دهيد. در هر حال، اقدام اول اين است که موضوع کلی را انتخاب کنيد و با مطالعات گسترده در آن زمينه، موضوع انتخاب شده را بتدريج محدودتر و محدودتر کنيد. به عنوان مثال، اگر به کنتاکت لنز علاقه داريد، کنتاکت لنز موضوع کلی شماست. بدنبال ابداع و توليد ماده جديد برای توليد کنتاکت لنزهای نرم، و توليد شدن لنزهای سيليکن هيدروژل، دو مرکز مهم تحقيقاتی کنتاکت لنز در دنيا شهرت روز افزونی را نصيب خود کردند که يکی در دانشگاه واترلوی کانادا است و ديگری در دانشگاه نيو ساوث ولز جنوبی واقع در شهر سيدنی استراليا. با مراجعه به سايت های اينترنتی هر يک از اين دو موسسه، نامهای افراد فعال و موضوعات مورد علاقه آنها را می توان شناسايی کرد. يکی از افراد را انتخاب کنيد و مقالات آن فرد را تا حد امکان مطالعه کنيد. حالا ممکن است اين فرد در زميـنه کنتاکت لنز و پيشگيری از عفونتهای چشمی کار کرده باشد. در اينجا موضوع کلی شما قدری تنگ تر می شود (کنتاکت لنز + لنزهای نرم + عفونتهای باکتريال). اگر تصميم بگيريد از بين عناوين مختلف کار با باکتريها، اثر محلولها را در نظر بگيريد، عنوان کار شما يک مرحلۀ ديگر به نهايی شدن نزديکتر می شود (کنتاکت لنز + لنزهای نرم + عفونتهای باکتريال + اثر محلولها). اگر اثر محلولها بر سودوموناس آیروژينوسا را بخواهيد بررسی کنيد، موضوعتان را تقريباً نهايی کرده ايد. حالا مشکل اين است که با قدری مطالعه بيشتر در اين زمينه (کنتاکت لنز + لنزهای نرم + عفونتهای باکتريال + اثر محلولها + سودوموناس آیروژينوسا) متوجه خواهيد شد که افراد متعددی قبل از شما روی اين موضوع کار کرده اند. در اين مرحله از کار، برای نهايی شدن موضوع تحقيقتان نياز به مطالعات متمرکز در مورد جمع کلمات کليدی که قبلاً پيدا کرديد (کنتاکت لنز + لنزهای نرم + عفونتهای باکتريال + اثر محلولها + سودوموناس آیروژينوسا) خواهيد داشت. در اين مرحله می توانيد عمدتاً به خلاصه مقالات اکتفا کنيد. پس از اينکه با تعداد زيادی از مقالات آشنا شديد، به راحتی خواهيد ديد که در چه زمينه هايی تحقيق نشده. به قولی، قادر خواهيد بود جايی را در بين محققين پيدا کنيد که هنوز اشغال نشده. نقطه ای برای نفوذ به درون صفهای به ظاهر به هم پيوسته محققين پيدا خواهيد کرد و خواهيد ديد که بسياری از سوالات هنوز بی جواب هستند. در اينجا است که شما ايده ای به ذهنتان می رسد که هيچ کس ديگری ممکن است تا دو سه سال ديگر به ذهنش نرسد و اگر خيلی از زمان خودتان جلوتر باشيد، ممکن است تا ده يا بيست سال ديگر هم ايده شما به ذهن کسی نرسد. البته چون آينده را کسی نديده است، بهتر است فرض کنيد کسی ديگر همين الان در مورد همين موضوع مشغول تهيه يک طرح تحقيقاتی است. سريع بايد دست به کار شويد و ايده خودتان را به اجرا نزديک کنيد – از طريق تکميل کردن پيشنهاد تحقيق. قبل از عبور به بخش بعدی لازم است يکبار ديگر تاکيد شود که عنوان تحقيق بايد ساده و کاملاً مفهوم باشد. عنوان تحقيق همانند ويترين يک مغازه يا تابلوی مطب يک طبيب بايد با استفاده از کمترين کلمات، نظر خواننده را جلب کند و تمام کاری را که قرار است انجام شود را معرفی نمايد. از جمله بنديهای تکراری و کليشه ای مثل "اثر ... بر ..." نيز بهتر است پرهيز شود.

گوشه هايی از مکاتبه با يک همکار بسيار خوش فکر، در مورد اپتومتری

2010-06-08T09:35:00.000+10:00

او می گويد

و گاهی که با افتالمو سکوپ ته چشم بیما رانم را می بینم از خودم می پرسم: چه می دانی از این چشم کوچولو که حالا این طورآرام ایستاده که جستجویش کنی وعلت درد ندیدنش را بیابی

هر کس خدایش را به گونه ای می یابد انیشتن در قانون سرعت نور و شاید عارفی درحالات روحی خوداما من هر روز جویای ذره ای از جلوه ی پروردگارم دردانه دانه ی سلول های چشم بیمارانم هستم.

من اپتومتری را دوست دارم چرا که لحظلا تی که برای ساختن عینک کودکی يک ساله با نمره +7.00 سپری می کنم برایم لذت بخش است .وقتی که برای تنظیم عینک آمد از نبودن آن برای حتی لحظه ای، اظهار ناراحتی می کرد وکلمه عینک جزو اولین کلماتی است که پی در پی بعد از کلمه مامان تکرار می کند. شایداین حس لذت بخش است که دراستانه اشتیاق من را برای آموختن

بیشتر می کند. شاید این احساس است که که باعث می شود تما می عینک بیمارانم را خودم با علا قه درست کنم .وقتی می توانم دریچه ای در بهتر دیدن زیبایی های عالم را بر بندگان خدا بگشایم هر لحظه ارزو می کنم پروردگارم دریچه ای از معرفت را

به من بنمایاند

و من در نوشته های او يادآوری دگرباره اين پيام را می شنوم

هميشه به ياد داشته باش که برای چه برانگيخته شده ای

هر لحظه، هر لحظه آرزو کن پروردگارت دريچه ای از معرفتش را بنماياند

و راه باز خواهد شد

چگونه يک پروژه تحقيقاتی موفق بنويسيم؟ قسمت ششم

2010-06-04T23:29:00.000+10:00

سوال پنجم: موضوع را انتخاب کردم. چطور ثابت کنم که از پس اجرای آن بر می آيم؟ چطور ثابت کنم که من همان کسی هستم که بايد باشم؟

توجه بفرماييد که اين سوال شايد از سوال قبلی مهمتر باشد. چرا؟ به اين علت که ممکن است موضوعی که شما انتخاب کرده ايد، بهترين انتخاب نباشد و در واقع شايد در مرحله انتخاب موضوع تحقيق و نوشتن عنوان تحقيق ناموفق بوده باشيد ولی در مرحله توصيف روش و لوازم مورد نياز تحقيق نشان می دهيد که می دانيد از کجا و چطور روش کار و ابزار مورد نياز تحقيق را استخراج نماييد. بنابراين اگر در اين مرحله، يعنی در مرحله توصيف روش کارتان موفق باشيد، به مدير مرکز تحقيقاتی ثابت کرده ايد که اگر طرح ديگری را به شما بدهند قادر به استخراج روش اجرای آن طرح خواهيد بود. لذا کار دوم در نوشتن طرح تحقيق چيزی نيست جز شرح اينکه مراحل اجرای پروژه چيست و چه امکاناتی مورد نياز است. به عنوان مثال اگر من قصد داشته باشم اثرات کمبود اکسيژن را بر سلولهای اپی تليال قرنيه بررسی نمايم، بايد ادراک تقريباً شفافی از روش اجرای اين طرح داشته باشم. برای اين کار، مقالات موجود در اين زمينه را بايد شناسايی کنم و روش ها و آزمايشهايی را که ديگران به کار گرفته اند را بررسی نمايم. در مثال بالا، اثرات کمبود اکسيژن بر سلولهای اپی تليال را می توان به سه روش انجام داد: مطالعه روی قرنيه زنده (حيواناتی مثل خرگوش يا موش، و يا انسان)؛ مطالعه بر روی قرنيه (يا قطعات قرنيه) باقيمانده از عمل جراحی؛ مطالعه بر روی سلولهای قرنيه کشت داده شده در آزمايشگاه. هر کدام از اين سه روش مزايا و معايبی دارد. پس از مطالعه منابع ممکن است تنها يکی از سه روش فوق را انتخاب کنم. در اين صورت مزايای آن روش و معايب روشهای ديگر را قيد خواهم کرد و دليل انتخابم را شرح خواهم داد. اگر فرضاً روش سوم را انتخاب کنم، جمله های زير را خواهم نوشت.

روش تحقيق: در اين مطالعه برای بررسی اثر کمبود اکسيژن بر سلولهای اپی تليال قرنيه، سلولهای اپی تليال استخراج شده از قرنيه و فنا ناپذير شده به روش آراکی- ساساکی (مرجع در اينجا قيد می شود) در محيط شِم – اکس (شرح داده شده توسط آراکی – ساساکی و همکاران) کشت داده خواهد شد. سپس سلولهای حاصل از کشت در اتاقکهای هايپوکسی نوع ... توليد شده توسط کارخانه ... قرار داده خواهد شد. با استفاده از اين روش، سلولهای مورد نياز برای آزمايش به آسانی استحصال خواهند شد بدون اينکه آزمايشها وابسته به دسترسی به بقايای قرنيه قابل استحصال از عمل جراحی باشد، مضاف بر اينکه سلولهای بدست آمده از قرنيه، معمولا قابل کشت دادن نيستند. علاوه بر اين، سلولهای قابل استحصال از بقايای قرنيه پس مانده از جراحی، معمولا متعلق به قسمتهای محيطی قرنيه است حال آنکه نوع مطالعه مورد نظر ما، نيازمند سلولهای مرکزی قرنيه است که توسط آراکی و ساساکی با استفاده از روشهای مهندسی ژنتيک فنا ناپذير شده اند و به خوبی در آزمايشگاه قابل تکثير می باشند.

اين مثال طولانی را بدين جهت تقديم کردم که خواننده گرامی نمونه ای از توصيف روش تحقيق را در اختيار داشته باشد. خواننده اين مطلب، اگر مدير يک مرکز تحقيقاتی باشد، به راحتی درک خواهد کرد که نويسنده اين مطلب روش کار را می داند و به خوبی روشهای موجود را بررسی کرده است. مدير مرکز، يا بعضی از اعضای گروهی که تصميم می گيرند پروژه پيشنهادی شما را ردّ يا تاييد نمايند، شايد اصلاً معنا و صحت و سقم روشهايی که در بالا شرح داده شده را درک نکنند و دانش فنی لازم برای قضاوت بر اين روش را نداشته باشند، با اینوجود به راحتی از متن فوق درک خواهند کرد که نگارنده در اين زمينه مطالعه دارد و اگر لازم باشد اين پروژه يا پروژۀ ديگری را به او محول نمايند، قاعدتاً قادر به شناسايی روش ها و تکنيکها و لوازم لازم برای اجرای پروژه خواهد بود.

جمع بندی: اگر در شرح دادن روشهای تحقيقتان با قدرت و استنتاج کافی مراحل کارتان را توصيف کنيد، در واقع ثابت کرده ايد که شما مناسبترين فرد برای اجرای اين پروژه يا پروژه های مشابه هستيد.

چگونه يک پروژه تحقيقاتی موفق بنويسيم؟ قسمت پنجم

2010-06-04T12:55:00.000+10:00

سوال چهارم: موضوع طرح تحقيقاتی را چگونه انتخاب کنم؟

تا اينجا دريافتيم که هر موسسه تحقيقاتی برای ادامه حيات خود نيازمند به سرمايه گذاری فعالانه در پروژه های تحقيقاتی است. سرمايه گذاری در تحقيقات باعث افزايش شهرت و درآمد موسسات تحقيقاتی است. به همين علت موسسات تحقيقاتی علاقه وافری به شناسايی افرادی دارند که قادر به اجرای پروژه های علمی- تحقيقاتی باشند. به عبارت ساده تر، اگر شما به عنوان يک محقق با تجربه و يا يک محقق آينده علاقمند به پيدا کردن محلی برای فعاليتهای علمی- تحقيقاتی خود هستيد، موسساتی هستند که شايد بيشتر از شما علاقمند به اين هستند که افرادی را پيدا کنند که توانايی اجرای پروژه های آنها را داشته باشند. در هنگام تهيه کردن پيشنهاد تحقيقاتی لازم است تمام مدت اين موضوع را در نظر داشته باشيم که کاربرد پيشنهاد تحقيقاتی چيزی نيست جز آشنا شدن دو نفر با يکديگر، دو نفری که هر دو به دنبال هم می گردند و به هم نياز دارند. اما متاسفانه يا شايد خوشبختانه، نقش محقق در اين آشنايی فعالانه تر از نقش مدير موسسه است. سخن کوتاه اينکه شما به عنوان يک محقق خود را به مدير مجموعه معرفی می کنيد. چگونه؟ در درجه اول، لازم است زمينه کلی تحقيقات را عاقلانه انتخاب کنيم. منظور از عاقلانه چييست؟ منظور اين است که اگر من مدير يک موسسه تحقيقاتی کنتاکت لنز باشم (شتر در خواب بيند پنبه دانه ...) و شما برای من يک پيشنهاد تحقيقاتی دلچسبِ لب چسبِ لب دوزِ قند پهلو در زمينه ديد دوچشمی تنظيم و ارسال فرماييد، کار چندان جالبی نکرده ايد!!!

پس کار اول اين است که موضوع تحقيق را چنان انتخاب کنيد که با محل يا فردی که برای همکاری انتخاب می کنيد جور باشد. اگر موضوع محبوبتان ديد دو چشمی است، بايد مرکزی را شناسايی کنيد که در اين زمينه چندين و چند مقاله چاپ کرده است. راه ديگر اين است که ابتدا دانشمند يا موسسه تحقيقاتی را شناسايی کنيد و بعد زمينه های مورد علاقه آن فرد يا مرکز علمی را شناسايی کنيد و پيشنهاد تحقيق را منطبق با موضوعات مورد علاقه آن فرد يا موسسه تنظيم کنيد.

پس گام اول در نوشتن يک پيشنهاد تحقيقاتی، انتخاب يک موضوع عاقلانه است. موضوع انتخابی شما بايد هميشه و هميشه عاقلانه باشد ولی الزامی ندارد که دهان پر کن باشد. در بسياری از مواقع موضوعات تحقيقاتی بسيار ساده و "دهان خالی کن" خيلی موفقتر هستند چون خيلی راحتتر با خواننده ارتباط برقرار می کنند. به عنوان مثال چند سال پيش هنگام کار کردن با مصرف کنندگان کنتاکت لنزهای سيليکن هيدروژل، متوجه شدم که در مواردی که لنز تصادفاٌ به صورت پشت و رو استفاده می شود، نمره نزديک بينی در صبح روز بعد کاهش می يابد. در آن زمان به ذهن من نرسيد که می شد عاقل بود و موضوع تحقيقاتی بسيار ساده ای را پرورش داد. عنوان تحقيق می توانست اين باشد: کاهش صبحگاهی نزديک بينی در استفاده از کنتاکت لنزهای سيليکن هيدروژل پشت و رو. اما خانم اپتومتريست جوانی از اهالی کانادا (اصالتاً اهل اندونزی يا شايد مالزی) دو سال بعد از اين ماجرا بابت همين عنوان بورس تحقيقاتی دکتری گرفت.

چگونه يک پروژه تحقيقاتی موفق بنويسيم؟ قسمت چهارم

2010-06-04T12:44:00.000+10:00

سوال سوم: چرا موسسات تحقيقاتی نيازمند پيشنهادهای تحقيقاتی هستند؟

فرض کنيد که رياست يک مرکز تحقيقاتی به عهده شماست. معنی اين فرض در اصل اين است که شما بودجه هايی را در اختيار داريد که قرار است صرف امور تحقيقاتی شود. هر مرکز تحقيقاتی يا هر سازمان علمی درست مانند يک سازمان مالی/تجاری کار می کند. رياست مرکز تحقيقات هميشه به دنبال منابع مالی است. بخشی از اين منابع مالی از طريق اجرای تحقيقات حاصل می شود. چطور؟ يک راه کسب درآمد از تحقيقات اين است که حاصل تحقيقات بوجود آمدن محصولی قابل فروش باشد. مثلاً اگر ماده جديدی برای ساخت کنتاکت لنز ابداع کنيد، درآمد قابل توجهی برای موسسه تحقيقاتی استحصال می گردد. اما هميشه حاصل کار تحقيقات بوجود آمدن يک محصول قابل فروش نيست. در عوض ممکن است محصول يک پروژه تحقيقاتی انتشار دو يا سه مقاله علمی و چند سخنرانی باشد. همه اين مقالات و سخنرانيها باعث شهرت و اعتبار موسسه تحقيقاتی می شوند. موسسات توليد کننده ترجيح خواهند داد کارهای علمی و تحقيقاتی خود را به موسسه تحقيقاتی واگذار کنند که بيشترين تعداد مقالات علمی را دارند. راه سوم اين استکه در بسياری از کشورها، فعاليتهای آموزشی و تحقيقاتی شامل معافيتهای مالياتی و کمکهای مالی دولتی به سزايی می شوند. برای روشنتر شدن اين موضوع در نظر بگيريد که شما مدير موسسه تحقيقاتی هستيد که سالانه يکصد ميليون دلار در آمد دارد و بايد مازاد بر شصت ميليون دلار درآمد را (يعنی چهل ميليون دلار از اين مبلغ را) به عنوان ماليات بر درآمد به دولت بازگرداند. اگر هزينه های فعاليتهای تحقيقاتی سازمان شما جمعاً سی ميليون دلار باشد و تماماً از درآمد شما کسر شود، در آنصورت فقط ده ميليون دلار به دولت بازمی گردانيد و بخشی از سی ميليون دلار را نيز به عناوين گوناگون به سازمانتان برمی گردانيد (راههای قانونی برای اين کار وجود دارد). اگر بخشی از سی ميليون دلار را صرف تربيت دانشجو و پرداخت بورسهای تحصيلی کرده باشيد، واجد شرايط دريافت بودجه از دولت خواهيد بود. بنابراين هر موسسه تحقيقاتی نياز دارد به اينکه قبل از پايان سال مالی تکليف بودجه های تحقيقاتی خود را روشن کند. به عبارت ديگر هر موسسه تحقيقاتی تقريباً مجبور است بودجه تحقيقاتی خود را هزينه کند و اگر نه بايد اعداد درشت تری را از درآمدهای خود به دولت بازگرداند.

خوب حالا که موقعيت مدير مرکز تحقيقاتی را درک کرديد، تشريف بياوريد اينور ميز، آنجايی که من و شما می نشينيم و پروژه تحقيقاتی را تعريف می کنيم تا مدير مرکز را مجاب کنيم که آن بودجه واخورده را به من و شما بدهد. طبعاً مدير مايل است بودجه مربوطه را به کار بگيرد ولی قادر نيست بودجه را حيف و ميل کند چون کافی است فقط يکبار بخشی از بودجه را صرف پروژه ای بی معنا بکند و يا فردی را به کار بگمارد که توان به ثمر رساندن پروژه را نداشته باشد و يا در نيمه های کار پروژه زير بار فشارهای روانی و غير روانی کار، خرد شود و کار را رها کند. عدم موفقيت در يک پروژه، آسيب فراوانی به اعتبار موسسه وارد خواهد کرد و تمامی چرخه های مالی سازمان را متوقف خواهد کرد. شرکتهای بزرگ توليد کننده محصولاتی مثل کنتاکت لنز، پروژه های تحقيقاتی خود را به چنين موسسه ای نخواهند سپرد. چرا؟ چون خطا در تحقيقات برابر با افت کيفيت محصولشان يعنی افت فروش کنتاکت لنز خواهد بود و شرکت توليدی را رو به سرنگونی خواهد برد. اگر به خاطر داشته باشيد چند سال پيش محلول کنتاکت لنز شرکت باش اند لومب دچار مشکل شد و شرکت توليد کننده محلول رنيو خسارتهای سنگينی را متحمل شد. اين خسارت در واقع ناشی از آن بود که در زمان نحقيق روی محلول رنيو، پاره ای از مطالعات به درستی صورت نگرفته بود و ناتوان بودن اين محلول در نابود کردن برخی از ميکروبها به خوبی بررسی نشده بود.

جمع بندی: موسسات تحقيقاتی مانند تمام موسسات علمی و غير علمی، نياز به منابع مالی دارند. اين منابع از طريق سرمايه گذاری در پروژه های تحقيقاتی و آموزش نيروهای علمی و پرداخت بورسيه های تحقيقاتی به دانشجويان مستعد بدست می آيند. به همين علت، موسسات تحقيقاتی هميشه بدنبال کسانی هستند که توان اجرای پروژه ها را داشته باشند. برای اينکه ثابت کنيد قادر به اجرای پروژه مورد علاقه يک موسسه تحقيقاتی هستيد، کافيست به مدير موسسه يا نماينده او نشان دهيد که مراحل پروژه را به خوبی درک کرده ايد، می دانيد چه روشهايی بايد به کار گرفته شوند و هزينه ها و امکانات مورد نياز را نيز تخمين زده ايد. سندی که شما تنظيم می کنيد تا ثابت کنيد که توانايی اجرای پروژه را داريد، پيشنهاد تحقيقاتی يا طرح تحقيقاتی ناميده می شود.

فکر می کنم اگر تا اينجای مطلب را به دقت دنبال کرده باشيد، به راحتی بتوانيد بگوييد يک طرح تحقيقاتی خوب چقدر اهميت دارد و چه نکاتی را بايد به مدير موسسه تحقيقاتی تفهيم کند. در قسمت آينده بطور ملموس به اين نکات می پردازيم.

چگونه يک پروژه تحقيقاتی موفق بنويسيم؟ قسمت سوم

2010-06-01T19:29:00.000+10:00

سوال دوم: هدف از نوشتن پيشنهاد تحقيقاتی چيست؟

برای اينکه بتوانيم پيشنهاد تحقيقاتی خوبی بنويسيم، اول بايد درک واضحی از اهداف اين کار داشته باشيم. در واقع منظور از نگارش پيشنهاد تحقيقاتی فقط يک چيز است: تامين هزينه های تحقيق!!! به عبارت ديگر نوشتن (تهيه و تنظيم) پيشنهاد تحقيقاتی زمانی ضرورت دارد که شما آماده اجرای يک پروژه هستيد ولی خودتان امکان مالی اجرای آنرا نداريد و لازم است که از نهادی يا سازمانی درخواست بودجه کنيد.

پس پاسخ سوال طرح شده در اين بخش اين است: هدف از نوشتن پيشنهاد تحقيقاتی چيزی نيست جز دريافت پول!!! به عبارت ديگر، وقتی پيشنهاد تحقيقاتی شما به دست مدير يک موسسه تحقيقاتی می رسد، بايد مدير اين پيام را دريافت کند: اين آقا / اين خانم يک ايده محشر دارد، روش اجرای آن و امکانات مورد نياز کارش را هم شناسايی کرده، فقط و فقط يک چيز کم دارد: پول!!! طرح تحقيقاتی شما بايد طوری توصيف شده باشد، که اين آقای مدير (که در بسياری از مواقع آنقدرها که شما فکر می کنيد باهوش هم نيست)، با خودش بگويد: چی بهتر از اين؟ ما بودجه داريم؛ اين آقا/خانم هم که علمش و انرژی اش را دارد. بگذار بيايد و اين پروژه را دست بگيرد و برای ما هم افتخار و شهرت و پول بيشتر بياورد.

چگونه يک پيشنهاد تحقيقاتی موفق بنويسيم؟ قسمت دوم

2010-05-31T23:31:00.001+10:00

سوال اول: پيشنهاد تحقيقاتی چيست؟

شايد حتی بهتر باشد خود عبارت "پيشنهاد تحقيقاتی" را زير ذرّه بين بگذاريم. اين عبارت به نظر من ترجمه ای کاملاً نچسب برای عبارتی است که در زبان انگليسی برای توصيف مراحل هر طرح تحقيقاتی به کار می رود (شايد عبارت بهتری را همکاران بتوانند برای اين معنا ارائه کنند). فعلاً چون عبارت بهتری به ذهنم نمی رسد چاره ای جز به کار گرفتن همين عبارت نامأنوس نمی بينم. در هر حال اگر من به شما بگويم که من يک پيشنهاد تحقيقاتی برايتان دارم، منظور اين است که من تحقيقی را در ذهن دارم؛ مراحل اجرای آنرا در ذهن پرورانده ام؛ آزمايشهای مورد نياز (روش اجرای آزمايشها) را شناسايی کرده ام؛ با وسايل مورد نياز آزمايشها (ابزار و تجهيزات مورد نياز) آشنايی دارم؛ می دانم اين وسايل را کجا بايد پيدا کرد؛ می دانم چند نفر نيرو، چقدر زمان و چقدر هزينه برای اجرای اين پروژه لازم است.

پس حالا می دانيم عبارت پيشنهاد تحقيقاتی چه معنايی را در ذهن شنونده القا می کند. وقتی شما می گوييد من پيشنهاد تحقيقاتی ام را آماده کرده ام، در واقع می گوييد من ايده ای دارم و می دانم چگونه آنرا اجرا کنم. اگر کسی از شما خواست يک پيشنهاد تحقيقاتی بنويسيد، در واقع از شما يک سوال ( و فقط يک سوال) پرسيده است: آيا اطمينان داری از عهده اين کار بر می آيی؟ به عبارت ديگر با نوشتن پيشنهاد تحقيقاتی، شما ثابت می کنيد که ادراک روشنی از تمامی جوانب پروژه مورد نظر داريد و دانش فنی لازم نزد شما موجود است.

چگونه يک پيشنهاد تحقيقاتی موفق بنويسيم؟ قسمت اول

2010-05-31T23:30:00.000+10:00

How to write a good research proposal? Text in Persian.

چهار – پنج سال پيش ( يا به قول دوستان چارسال پارسالها) قرار شد پروژه تحقيقاتی را تعريف کنم. برای اولين بار بود که به طور جدی با اين سوال مواجه می شدم و کسب موفقيت در اينکار می توانست آينده زندگی خودم و خانواده ام را تغيير دهد. رسيدن به آرزوهای علمی که هميشه در سر داشتم را تماماً در گروی تدارک ديدن يک پروژه تحقيقاتی موفق می ديدم. پس از پرس و جوهای فراوان، پروژه ای را طراحی کردم که هرگز به مرحله اجرا نزديک نشد ولی من را به اهداف علمی که در ذهن داشتم کاملاً نزديک کرد: چند ماه بعد، در مرکز تحقيقاتی مورد علاقه ام مشغول به کار شده بودم. اما يکی دو هفته از ورودم نگذشته بود که با مشکلی کاملا جدی مواجه شدم. برای ملاقات با يکی از مسؤولين عاليرتبه مرکز تحقيقاتی احضار شدم. او گفت: پروژه ای که شما تعريف کرده ای از نظر اقتصادی قابل اجرا نيست. شما به فلان تيم تحقيقاتی ملحق خواهی شد و لازم است که پروژه تحقيقاتی آنها را بررسی کنی و فرض کنی که خودت عهده دار طراحی آن پروژه هستی. لازم است که پروژه را خودت طراحی کنی و سپس به فکر اجرای آن باشی. بار ديگر با موضوعی که از آن می ترسيدم رودررو بودم. بايد پروژه را مطابق با استانداردهای آن مرکز تحقيقاتی تعريف و طراحی می کردم. می دانستم که در واقع پروژه ای که بار قبل توصيف کرده بودم يک نقطه ضعف بسيار مهم داشته و در واقع فرصتی دوباره به من داده بودند تا کاستیهای آنرا جبران کنم. نقض پروژه قبلی اين بود که ... قابل اجرا نبود!!! حالا از من خواسته شده بود که پروژه ای را که در حال اجرا بود، تعريف کنم و از اين راه نشان بدهم که شايستگی ادامه کار را دارم. از خدا پنهان نيست، از شما چه پنهان که اينبار موفقيت چندانی نصيبم نشد و چيزی نمانده بود که موقعيت بدست آمده را کاملاً از دست بدهم.

اکنون که پس از چند سال آن روزها را به ياد می آورم، با ديدی بهتر نيازهای پروژه های تحقيقاتی موفق را درک می کنم و دوست ندارم که همکاران ايرانی من در موقعيتی شبيه به آنچه که بر من گذشت قرار گيرند. چندی پيش دو نفر از همکاران قديمی در همين زمينه سوال می پرسيدند. در اينجا نوشتاری را در پيش خواهيم داشت که اميدوارم پاسخی برای سوالهای اين همکاران و دوستان ديگر باشد و شايد زمينه ساز رشد فعاليتهای تحقيقاتی اپتومتريستهای ايران شود.

اگر خواستيد سری هم به اين صفحه بزنيد

2009-02-18T06:43:00.000+11:00

در مورد تاريخ مصرف لنز زياد بايد تکرار کنيم تا همه مصرف کنندگان لنز باخبر شوند:

2009-02-17T11:32:00.001+11:00

2 هفته ي گذشته كه چشمام رو چكاپ كردم دكترم بهم گفت كه شبكيه ي چشمام خيلي نازكه و شبكيه ي چشم چپم سوراخ شده بايد ليزر بشه و ليزر رو انجام دادم. درجه ي چشمام 16و 50/15 . دكترم ميگه نميتونم ليزيك كنم به نظر شما راهي واسه خلاص شدنم از عينك هست آخه من از 3 سالگي بدليل مشك ژنتيكي عينك مي زنم ((high Myope هستم. اگه راهي نداره مي تونم از لنز استفاده كنم؟ممنون از وقتي كه واسه سوالم گذاشتين

از سوال خوبتان ممنمونم. اينکه برای شبکيه چشمتان اقدام به جراحی با ليزر کرديد حتما ضروری بوده و در موارديکه پرده چشم نازک شده و پارگی بودجود آمده باشد، چاره ای جز اينکار نيست. از اطلاعاتی که داده ايد به نظر می رسد علت نازکی پرده چشمتان هم بالا بودن نمره چشمتان است که گويا مادرزادی بوده. بايد بگويم که در مورد ليزيک خودم را خيلی صاحب نظر نمی دانم (البته بی اطلاع هم نيستم) ولی معمولا نمره هايی که در حد نمره چشم شما هستند کانديد مناسبی برای جراحی نيستند و اساساً توصيه نمی شود چشمی که آسيب ديدگی پرده چشم داشته در معرض مخاطرات اضافه تری قرار بگيرد. حتماً قبلا هم از شما خواسته اند که بيش از ديگران مراقب وارد شدن ضربه به سرتان باشيد و حتی از حبس کردن عطسه خودداری کنيد.

در مورد راه حل برای ديدتان با توجه به اينکه عينک با نمره شما ابداً وسيله راحتی نيست، استفاده از کنتاکت لنز را توصيه می کنم البته به شرط اينکه قسمت جلويی چشمتان سالم باشد. اين موضوع را البته موقع تجويز لنز برايتان چک می کنند. اگر در ايران بودم خوشحال می شدم در خدمتتان باشم، ولی نيستم. سعی کنيد از لنزهای نسل جديد (سيليکن هيدروژل) انتخاب کنيد و اگر شک داشتيد که لنز پيشنهاد شده به شما از اين نوع است يا نه، می توانيد از طريق همين سايت سوال فرماييد. فقط خواهشم اين است که اگر به مصرف لنز روی آورديد، از تهيه کردن لنزهاييکه به عنوان لنزهای چند ساله معرفی می شوند اکيداً پرهيز کنيد مگر اينکه نمره مورد نياز شما در دسترس نباشد. لنزهای سالانه چندين سال است که در تمام جهان مردود اعلام شده اند ولی هنوز هم بعضی ها به بهانه ارزانتر بودن لنزهای سالانه، مصرف آنها را توصيه می کنند. لنزهای سالانه به ظاهر ارزانتر هستند چون در دنيا مشتری ندارند و تنها در معدودی از کشورها هنوز از بازار خارج شده اند. در واقع آنچه که بايد دور بريزند را به قيمت ارزان به شما می فروشند. عده ای ديگر هم يک جفت لنز يک ماهه را به اسم سه ماهه يا سالانه می فروشند و هزينه چند برابر (تا 120 هزار تومان) از شما می گيرند. اينها خيانتهايی است که متاسفانه می کنيم. هيچ لنز سيليکن هيدروژلی در دنيا ساخته نشده که برای بيش از يک ماه مصرف توصيه شده باشد. لنزهای نسل قبلی هم (هيدروژل ها) امروزه سه نوع اصلی دارند: يک روزه، دو هفته ای و يکماهه. بعضی افراد لنزهای ماهانه را به بهانه های مختلف به عنوان سه ماهه معرفی می کنند که آنهم دروغ مصلحتی است. ساده ترين راه تشخيص لنزهای سيليکن هيدروژل اين است: اگر لنزی را به شما پيشنهاد دادند و طول مصرف بيش از سه ماه توصيه کردند، قطعاً يک جای کار اشکال دارد. اگر هم لنزی را به عنوان مصرف سه ماهه پيشنهاد دادند و نه يکماهه، دروغ مصلحتی و يا نادانی در کار است (با عرض شرمندگی خدمت کسانی که اينکار را می کنند). من اگر به جای اين افراد می بودم (و بوده ام)، واقعيت را می گفتم: تمامی لنزهای نرم امروزه برای مصرف تا يکماه هستند (بعضی ها يک روزه، بعضی ها دو هفته ای). بهتر است شما هم لنز را برای يکماه مصرف در نظر بگيريد ولی اگر تا سه ماه مصرف يک جفت لنز را افزايش بدهيد، شايد به ظاهر صرفه جويی کرده باشيد اما بدون خطر نيست و خطراتش به عهده خودتان است و نه من.

ترجمه يکی از اشعار پابلو نرودا، با ترجمه احمد شاملو، از طرف همکارمان خانم مريم دولتی

2009-02-04T09:28:00.000+11:00

به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی،

اگر سفر نكنی اگر كتابی نخوانی،

اگر به اصوات زندگی گوش ندهی،

اگر از خودت قدردانی نكنی.
به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی

زماني كه خودباوري را در خودت بكشی،

وقتي نگذاري ديگران به تو كمك كنند.
به آرامي آغاز به مردن مي‌كنی اگر برده‏ی عادات خود شوی،

اگر هميشه از يك راه تكراری بروی …

اگر روزمرّگی را تغيير ندهی

اگر رنگ‏های متفاوت به تن نكنی،

يا اگر با افراد ناشناس صحبت نكنی.
تو به آرامی آغاز به مردن مي‏كنی

اگر از شور و حرارت،

از احساسات سركش،

و از چيزهايی كه چشمانت را به درخشش وامی‌دارند،

و ضربان قلبت را تندتر مي‌كنند، دوری كنی . .. .،

تو به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی اگر هنگامی كه با شغلت،

‌ يا عشقت شاد نيستی، آن را عوض نكنی،

اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نكنی،

اگر ورای روياها نروی،

اگر به خودت اجازه ندهی كه حداقل يك بار در تمام زندگي‏ات ورای مصلحت‌انديشی بروی . . .

- امروز زندگی را آغاز كن! امروز مخاطره كن!
امروز كاری كن!

نگذار كه به آرامی بميری! .شادی را فراموش نكن

2009-01-28T18:59:00.001+11:00

خداوند هر از چندگاه نمونه ای از محبت را به انسانها نشان می دهد تا چگونه دوست داشتنش را ياد بگيرند و هرگز فراموش نکنند که دنيا پايه اش مهر و دوستی است.

MSc or PhD? That's the question!

2008-12-10T10:56:00.000+11:00

Hi Dear Mr. Safvati

If you remember, I sent you an email last year and you suggested that I get my ielts degree first.

... I don't know whether the coursework program is better or research for Msc. Both take 1 year of study in UNSW. I just know that a person graduated with ''PhD by Research" can not become ''heyat elmi'' (again I don't know what it's called) . ...

I was wondering if you would mind guiding me in this case and show me the ways I can get scolarships or something to reduce expenses. As I've searched, I think it costs about 16.5 million toman for 1 year Msc by coureswork

Thanks for everything

... I hope you took the academic test. From memory I can tell you that UNSW requirement for IELTS results is IELTS of 6.5 for at least three of the four subjects (reading, writing, listening and speaking). Check it on their website for the most recent updates (if there are any). A friend of mine arrived here with lower results and spent six months here to take an English course. When he finished the English course, his admission was changed from "conditional" to final.
In response to your question about courses: as far as I remember, Msc by coursework is one year, but by research is 2 years. Check that for yourself however to make sure. By the way, if you take the MSc by coursework, it is 3 days per week and some of the classes are over the weekend. That means that you'll be able to work 20 hours per week (if you are not on a full-fee scholarship).

What you asked needs a long answer, so get ready because this is going to be a long email. I spent a long long time, thinking and hesitating about the same ideas you are thinking of right now. I don't want you to loose time on this the way I did.

So, what to do: MSc by coursework, MSc by Research, or PhD? First of all I just want to stress this point (though you know it already), that this is a serious decision and you should not allow anyone (big letters: ANYONE) to make a decision on that for you. That of course includes myself. I'll try to just pass what I know to you, but you always need to double check things that I'm telling you; alright? Although I may occasionally sound like I'm advising things, but I'll be actually only suggesting what I would do if I would be in the situation you are in, but I'm not eaxactly in your situation and I may not know what your exact situation is.

Here is what I think: you are young. You have time. Being an Iranian, the ideal situation is to do MSc first and then PhD. Why? Because when you arrive here and start doing a PhD it is a lot more difficult. You need to learn so many things, all at once, because a lot of those things we should have learnt before starting university. Stuff that they learn here at school, many of us, or at least myself have no real inderstanding of. To give you an example: my daughter (she just turned ten), has learnt to do research on the internet. How many of us are really good at that? She is being trained to write essays. They have their own style of writing which IELTS teaches you a bit of. Things like how to discuss an idea looking at it from different points of view. Questions like "Smart students should study in a separate school? Do you think it is right or wrong?" How would you write your ideas on a subject like this? In a research environment, or even in coursework, you will realise that you need to know these things: How to write an essay their way, how to defend your views their way, how to work with excel spreadsheets and Word and Powerpoint professionally, how to write research proposals, etc. I'm not saying that you can not handle this, no. I'm just trying to say that if you start with MSc, it is definitely easier and apparently more acceptable in Iran. The downside would be that after you finish your MSc, you will need 3-4 years for your PhD, that means time and money that you will have to spend. Again: you are young, you inshallah have the time. For me, it was out of question. I'm nearly 40 years old and my Australian scholarship would only cover a PhD program. I could opt in for MSc, but that would mean that finishing my masters, I would have to look for money to start a PhD program and then spend 2 years for MSc and 3-4 years for PhD.

Now, let's look at this same question from a different point of view: what are the benefits of starting a PhD program (instead of MSc)? First of all: here if you get admission for a PhD program straight from BSC, that means you are smarter (sorry to put it like this - but I was not really thinking about myself - I'm just telling you about the attitude here). Moreover, the sooner you finish your PhD, they consider you even more smart. Just a couple of weeks ago, I told Mr ... (names deleted all over the text for privacy reasons), that I wouldn't mind to drag my research for one more year because in Iran they would look at me with a bit of twist in their eyes if they'll see that I'm finishing my PhD in 3.5 years. He said: "We take pride in the fact that at our school the average time a PhD candidate takes to finish a PhD project is 3.8 years. For the UNSW', he said 'it is slightly more, about 4 years. It will definitely look better on you r CV (curriculum Vitae - Resume) if you will finish your PhD in less than that average, and I don't understand why they think any other way in Iran" - this is what he said. Earlier, about two years ago I asked F.S. (she is a great world-class researcher, just search her name in Google and you'll see) if I could get both MSc and PhD. She was really surprised to hear this question and said: look Aidin, you are already in the second year of your PhD, why should you spend your time on a Masters degree? I told her about Iran. She said: I just don't understand why having admission to PhD straight from BSc, you would spend time on Masters. Finish your PhD and then look into the question of what you want to do for Iran.

My decision (for myself) if I would be doing it all again: I'll finish my PhD and then get onto a postdoctorate course if I can. If I'll not get the chance to do a postdoc, let every idiot call me PhD by Research. It is still regarded as being higher than OD anywhere in the world and anywhere in the world you need to be a PhD if you want to teach optometry. OD is never suffiecient for teaching in academic environments and if you search on the net for academic positions, if you find an advertisement for a permanent academic position, you will see that they always require a PhD degree. I love Iran, you may already know that, but if the Iranian university and ministry of health will not qualify my PhD degree as a doctorate, fine, they'll have to qualify my post-doctorate as doctorate! Besides, as far as I know we don't have that many PhDs and postdocs in optometry there and if I want to be a full time academic staff there, I guess they will be happy to have me. By the way, most probably I will not even ask to be a full time member of academic staff in Iran. I'll be happy to spend time teaching, I'll be happy if they will give me the credit as full time academic, but if they don't, big deal! I'll be anyways making money by other means, and I will not depend on the money they'll give me as an academic or non-academic. You know why? Because I spent nine years teaching optometry in Iran wishing to become a full time academic staff, but working on a salary less than an Iranian primary school teacher. You know who's fault that was? No one else's, JUST MINE! Because I knew the salary and I stayed there out of love for science and hoping that things will get better, though I knew it would not change, unless I would decide to change it. I lost nine years waiting for someone to change it, and it didn't happen. It changed when I realised that I am the person who must change it. And here I am! I'm changing it! I have already changed it (by God's will). Now when I return, if they will play the same game with me, saying that they can not pay me what they should becasue I'm a PhD by Research, and if they are stupid enough not to understand that PhD by Research is EXACTLY the most suitable degree for teaching, ... , hey, that's absolutely fine with me! I've been there in that game before, and I will not wait for anything to change. I'll teach if I love teaching, money and title will not be that much of matter for me, and I will not teach if they will think they can insult me. I'll make my life my own way and will not let anyone to hold me back with stupid ideas.

It may look like I am complaining about what happened to me while I was teaching optometry there. No! I'm just trying to tell you what I learnt when I was there: I learnt not to base my decisions on things like what the ministry will think about my degree. I learnt not to waste my time trying to get wealthy by teaching in the conventional way of teaching. Nobody gets rich by teaching the conventional way, nowhere in the world. If you don't like this idea, you just have to forget teaching, or accept doing it just out of love for science. I learnt one more thing: there are non-conventional ways for teaching! They are more effective, more productive and more fullfilling in every sense. I will teach the conventional way, but I will make money teaching the unconventional way and doing other things that will make life financially tolerable for my family and myself and for those who will need me to be wealthy. I need to be wealthy and I'm not ashamed of saying so, because my being wealthy will do a lot of good to many other people, if I'll do the things I do intend to do, and I'll do them, inshallah, whether I'll be here in Australia, or in Iran or anywhere else in the world.

I wish I could find a shorter way of telling you all this. But, this was the story of a big part of my life, and I hope it will clarify the way to your future life.

To recap: If I were you, I would get my PhD as soon as I can, and then do a postdoctorate course. The total time would be the same as doing MSc and PhD, but will be easier financially and I'll be a Postdoc, you'll be a Doc if you go the other way. By the way, postdocs get payed a salary appropriate for a PhD graduate. Its not huge, but it is better than you paying for MSc + PhD.

Again, I said "if I were you", but I'm not you. You are not me. Think again and do what is best for you and whatever you choose, just stick to it and do it and don't hesitate for too long a time on the decision or after the decision is made.

I wish you all the best from the deep of my heart,

Your colleague,

Aidin

Iranian researchers presenting at Asia ARVO January 2009

2008-11-18T21:17:00.000+11:00

What is ARVO?

Association for Research in Vision and Ophthalmology
http://www.arvo.org/eweb/startpage.aspx?site=AM2009
http://www.arvo.org/eweb/startpage.aspx?site=arvo2

ARVO is an American research organisation (might be difficult for Iranians to attend their conferences in America)

ASIA ARVO is held each year in ASIA and is a wonderful opportunity for Iranian optometrists who wish to get their research work presented outside Iran.
http://www.asiaarvo2009.org/

This year, there are at least ten researchers from Iran presenting their results at ASIA ARVO in Heydarabad, India, January 2009. Take a look for yourself to see what subjects Iranian research organisations are presently working on.

Mohammad Talebnejad, AUGMENTED RECESSION BY INTRAOPERATIVE BOTULINUM TOXIN-A INJECTION IN LARGE ANGLE HORIZONTAL DEVIATION

M. Mirdehghan, STUDY OF OPTIC NERVE NETWORK USING ELECTRO PHYSIOLOGICAL TECHNIQUES

S. Basir Hashemi, ASSESSMENT OF FAILURE RATE OF ENDONASAL DACRYOCYSTORHINOSTOMY (DCR) IN KHALILI HOSPITAL OF SHIRAZ

Naser Owji, NORMALIZATION OF CONJUNCTIVAL FLORA AFTER DACRYOCYSTORHINOSTOMY

Bizhan Khademi, ORBITAL COPMLICATION OF PEDIATRIC PARANASAL SINUSITIS

Farzaneh Ghasemzade, PREVALENCE OF OCULAR MANIFESTATION OF TUBERCULOSIS IN ZAHEDAN

Masoomeh Eghtedari, ELECTRON MICROSCOPIC CHANGES OF HUMAN CORNEAL ETHANOL - MEDIATED FLAP VERSUS MECHANICALLY REMOVED EPITHELIAL FLAP

Mahmood Nejabat, TOPICAL APPLICATION OF NATURAL HONEY IN TREATMENT OF EXPERIMENTALLY INDUCED PSEUDOMONAS STROMAL KERATITIS IN RABBITS

Mehrnaz Narooie-Nejad, ABSENCE OF LINKAGE TO GLC3B AND GLC3C IN IRANIAN PRIMARY CONGENITAL GLAUCOMA (PCG) PEDIGREES WITHOUT MUTATIONS IN CYP1B1 AND MYOC

Fatemeh Suri, ROLE OF CYP1B1 MUTATIONS IN IRANIAN POAG PATIENTS ASSESSED BY A MICROARRAY BASED PROTOCOL

Zahra Soheili, ASSESSMENT OF RETINAL PIGMENT EPITHELIAL (RPE) CELL PRIMARY CULTURE FROM HUMAN DONORS: AN AGE DEPENDENT STUDY

Pegah Valiollahi, ADVERSE EFFECT OF FOREIGN BODY PARTICLES ON RETINA USING ELECTRORETINOGRAM

نقل از مجله ريدرز دايجست يکی از شماره های سال 2005

2008-11-17T14:41:00.001+11:00

خانمی از که در مطب کار می کرد اينطور نوشته بود:
کار من در مطبی که در آن عمل ليزيک انجام می شد ايجاب می کرد که افرادی که موقع عمل مضطرب بودند را آرام کنم. يکی از مراجعين رسماً می لرزيد و از عمل واهمه داشت. موقع عمل که من بالای سرش بودم، وقتی ليزيک يک چشم به پايان رسيد ناخودآگاه به او گفتم: خوب ديگه، حالا فقط يه چشمت مونده.

سوالها و نظرات يک دوست، اسمشون رو ننوشتند

2008-05-01T06:31:00.000+10:00

سلام . پس روکش کریزال اصل رو روی هر عدسیی میشه گذاشت؟ اینجا یک جفت اسلیور کریزال با ترنزیشن ان جی رو 120 قیمت دادن. قیمت زیادش به چه علته؟ خیلی ممنون .
6:06 AM
Aidin said...
با سلام و تشکر از بابت سوال شماچند علت برای گرانی اين عدسيها وجود دارد:اول اينکه تکنولوژی توليد اين روکش انحصاراً در اختيار دو سه کشور جهان است و توليد آن در کشورهای بازار مشترک وجود ندارد (اگر هم باشد متعلق به همان شرکتهای دارنده انحصار است). به عبارت ديگر، توليد و واردات اين عدسيها گرانتر از عدسيهاب ديگر است و البته مقتضای کيفيت بالای آنها هم هست.دوم اينکه مصرف اين عدسيها در ايران هنوز چندان شايع نشده. اگر تعداد بيشتری (خريد انبوه) از خارج انجام می شد، ارزانتر تمام می شد و با بالا رفتن تعداد عرضه کنندگان، رقابت در بازار باعث شکستن قيمت می شد. ناگفته نماند که من ذينفع نيستم ولی قيمتی که شما ذکر کرده ايد، اگر چه برای همه سهل اوصول نيست، ولی قيمت بی راهی هم نيست.
8:40 PM
x said...
راستی فرق بین لایه های مختلف کریزال چیهمثلا آلیزه یا آوانسه
12:40 AM
Aidin said...
show details 7:33 AM (0 minutes ago) Replyکريزال آليزه رو می شناسم ولی آوانسه رو شرمنده. آليزه کيفيت ضد انعکاسش خيلی بهتر از کريزال معموليه. اگر دو تاشون رو کنار هم روی يک کاغذ يا پارچه مشکی بذاری، شفاقيت برتر آليزه رو خواهی ديد، البته هر دوشون توليد يک شرکت هستند ولی آليزه مرغوب تره. نکته ديگه هم در مورد آليزه اينه که اثر انگشت کمتر روش می مونه و در واقع ديرتر کثيف می شه. اگر املای صحيح آوانسه رو داشته باشيد، می تونم اطلاعاتی پيدا کنم
2:34 PM
x said...
الان یک مطلب راجع به کریزال خوندم . این اقا از همه چیزش راضی بود جز یک مشکل و میگه بعد از کثیف شدن لنز با پارچه مخصوصه کریزال اونو تمیز کردم. گردو خاک رو پاک میکنه ولی چربی رو نمیتونه پاک کنه! و خیلی ناراحته از این موضوعhttp://manofconstantleisure.blogspot.com/2008/01/cheese-is-crizal-mighty.html
2:15 AM
Aidin said...
موضوع داره جالب تر می شه. ممنونم. چيزی که برای اون آقا پيش آمده... پيش آمده، پيش می ياد ديگه. دنيا پر از الاکلنگه. يه طرفشو می دی پايين، طرف ديگه اش می ره بالا. نمی دونم دوست عزيزمون ايکس عينک می زنين يا نه ولی یه موقعی عدسيها شيشه ای بود: با وزن بيشتر و شکستنهای خطرناک. پلاستيک جايگزين شد، سبکتر، شکستنش هم حل شد ولی پاک کردنش، خش افتادنش و ضخيم تر بودنش مطرح شد. ضريب انکسارشو بردند بالا تا نازک بشه، انعکاسش هم رفت بالا. روکش ضد انعکاس زدند روش، چرب شدنش مشکلساز شد. گفتند بی خيال عينک، کنتاکت لنز بزنيد، يه سری ماجرای ديگه، گفتند باشه لنز نمی خای بيا ليزيک و لازيک و شصت تا مدل ديگه سرت در بياريم، ...اين قصه سر دراز داره عزيز، هر کدام از اين روشها و محصولات خوبيهايی داره و بديهايی هم داره. ولی واقعيتش اينه که هر کدومش تا حالا مشکلات خيلی ها رو حل کرده. کلا در عدسيهای ضد انعکاس مشکل چرب شدن رو داريم ولی يکی اينکه کريزال اصلاٌ دستمال مخصوص نمی خواد، يا لااقل خيلی کمتر از عدسيهای پلاستيک ديگه دستمال مخصوص می خواد چون با دستمال و پارچه معمولی که زبر نباشه هم چيزيش نمی شه. اما عينکساز (يا اپتومتريست) اگر بخواد عزتت بکنه، دستمال مخصوص هم بهت می ده که طبهاً بهتره. البته همونطور که قبلاً هم صحبتش شد، کريزال آليزه مشکل چربيش کمتره. ولی خودمونيم، انصافاً با ضد انعکاس ديد شفاف تر می شه ولی عينک در هر حال دردسره، خوشا به سعادت اونهاييکه ندارند. آدم عادت می کنه ولی وقتی از شرش خلاص می شه ( و دچار یه سری شر ديگه می شه) تازه می فهمه که عينک چقدر مزاحمش بوده. من که به خاطر همين قضايا لنز مصرف می کنم. البته اونهم حکايت های خودشو داره ولی هر کسی يه چيزی به دردش می خوره و برای همين هم لازمه که برای اصلاح ديد با آدم اهلش طرف حساب بشی. کسی که هم صادق هم خبره و هم بدون حب و بغض باشه. که البته اون من نیستم، چه می دونم، شايد هم باشم

Time for you to do it, if you really want to

2008-04-28T14:54:00.000+10:00

Here is some more about applying for optometry at UNSW

First of all, make sure you've read the previous post before you read this one.

Second, make sure that you check what I'm writing here on the web. Why? Because what I am writing now may not be correct a couple of months later, and this post will be there on the web hopefully for quite longer than just a couple of months. So, make sure you update this information on the web for yourself.

Third, ...

alright, go on read the rest of this post!

Here is the first place for you to go to now if you have prepared everything I asked you earlier:

http://www.grs.unsw.edu.au/futurestudents/futureinternational.html

It tells you what you need to do.

Did you go there and take a look?

Alright then here is what to do next: on the same page find "Apply online"

Click on it and you'll find yourself in myUNSW page. Right in th emiddle of the page, there is an icon (a pen) and again the words "Apply online". Click that one. That will take you to another page with another button right in the middle of the page: "Create New Account". You guessed it! Click on that button. You must see the page "Terms and conditions" now. Read conditions if you wish and click on "I Accept". There will be a form for you to fill in. Fill it in and press "Save & Continue". All you will have to do then is to follow the pages and fill in all the pages answering the questions. The end satge for online application however, will be to pay 50 Australian dollars online (credit card needed). You'll need to find a way to do that, or maybe you'll find a way to send the money to the university.

Otherwise go for downloading the forms and filling them in and sending 100 Australian dollars with your application. So the problem will be the same, you'll still need to find a solution for payment method. In both of the methods (online application or sending in the forms) you'll have to send your documents in through post. Your application most probably will not get finalised before all your supporting documents arrive in Graduate Research School (GRS) in Sydney. If you did what I told you earlier, that is if you have your documents already translated, this should be easy to do now.

I'll give you the links to the forms later. And one more thing: the next step will be to apply for a scholarship!! Yes! You can do that. Germans do that, candians do that, Indians, Nepalese, and Iranian have done that too. What you need: you'll need to show that you genuinely want to be a good scientist, you'll need to show that you know the basics of research and that you have done some good stuff so far. Ahhh, come on! I didn't say you need to have solid prior scientific achievement. I just said you need to show that you are good and that you can handle a research project that you will be trusted with. All they want to make sure is that you will not be a waste of money for them and that you'll be really capable of finishing the project you start becasue the basic objective for you as a PhD student will be:

TO BECOME A PhD!

That is what these people keep telling all the students.

Best Wishes my friend

Whether you think you can, or you think you can not

both ways you are right!!!

Do you want to apply for postgraduate optometry courses? Here is the "How To"!

2008-03-12T09:50:00.000+11:00

دوستان متعددی ابراز علاقه کرده بودند که در مورد تحصيل در استراليا (اپتومتری) اطلاعاتی بدست آورند. با عرض پوزش به انگليسی می نويسم چون کسی که به اين اطلاعات نياز دارد، در نهايت چاره ای جز عادت کردن به اين زبان ندارد. خيلی راحت می توانيد تشخيص دهيد که آيا اين اطلاعات مورد نياز شما هست يا خير: اگر اينکه مطلب را به انگيسی در اينجا درج کرده ام، به نظرتان مسخره می آيد، قطعاً اين اطلاعات مورد نياز شما نيست و قطعاً قرار نيست در کشوری که به اين زبان صحبت می کنند زمانی را صرف کنيد.

1) To enrol for a course at UNSW, everything can be done over the internet.

How to do it? Read below, but what you read here is just the start. I'll write more later.

a) First of all go to google.com and type in UNSW optometry. This will lead you to the home page of UNSW optometry. Familiarise yourself with the site as much as you can. Believe you me, you will NEED it. The top of the page is the logo and just web art. Below that there are buttons. Click on "Staff directory" and then click on "Academic staff" on the page that comes up. You should then see a table with the names of the academic (professors/ teachers; whatever you prefer). Click on each of the names and read what each professor is researching. Try to match their interests with your own

b) Then again google, but this time type in Vision CRC Australia. Read as much as you can. Especially look under the button on the left hand side "Would you like to ...". Another very important page will be "Feature PhD". On the Vision CRC homepage (the same page where you found "Would you like to...". There is another button, "Latest News". Place your mouse on the butoon without clicking on it. A menu pops up. Click on "Feature PhD" in that menu. You'll not find me there, : ) (well ..., not yet) but whoever it is that is featured there, she/he must be doing well and you can learn a lot from what she/he has been doing. On the top of the page, where it is written "Feature PhD" in a dark red (maroon) font, see the tiny word "archive". Click on it and you'll find more of that, a lot more! Read what each student has done and is doing. This will tell you about the projects money is spent on and about scholarships and achievements the student has succeeded with. You can do it to.

c) In the meantime while you are reading the materials above, start collecting all the documents you can, and take them for official translation; things that tell that you are scientifically oriented and in love with science. Anything that shows that you have been doing whatever you could and you'll be capable of handling a research project. What they want to see in you is that you can start a project and handle it with the least of help from others. Help will be there when you need it for a project, but they prefer those candidates who are more pro-active and capable of doing the project even all alone if approved. Don't worry too much, I wasn't like that myself, especially when I started, but still I came through. I received a lot of help, and am still receiving, and maybe that is why as of this date (12.03.2008) you can not yet see me there among the featured PhDs on the website. But I'll be there someday, and soon. So you can too! You can! You can!

d) When you find out what you want to do as a researcher, and with whom (which of the professors) you prefer to do it, write to the person by email. By that time you should have a rough research title in your mind which may change several times later (change is alright). You tell the prson about your research idea. You should have some interest in the title you are giving, interested enough to spend 3-4 years of your life living with the title every moment.

All the above, may take 2-6 months to do. If you are really special, you may do it in a shorter time. I wasn't that much special, but I did it (though took me a long time to do it) and you can too. You can! You just may not know! But if you are here and you have read it all up to here, then you certainly can, and you will be a lot wiser if you'll believe you can.

آها! اين از اون وقتهاست که من کنترل خودمو از دست می دم و هر کاری دستم باشه زمين می زارم!

2008-02-08T10:47:00.000+11:00

کنتاکت لنزی ساخته شده که مدارهای الکترونيکی روی آن نصب شده.

نتايج اين تحقيق دو هفته پيش در دانشگاه واشنگتن ارائه گرديده. خوب که چی؟ کاربردش چيه؟ اين مدار الکترونيکی قادر به نمايش پيامهای نوری است، حتی در همين حالت اوليه آن! محققين قصد دارند با تکميل کردن اين پروژه، تصاوير را روی کنتاکت لنز به نمايش بگذارند، بطوريکه بتوانيم پيامهای تصويری را بصورت معلق در فضای روبروی خود ببينيم. مجسم کنيد که بدون داشتن مونيتور بتوانيد تصاوير کامپيوتری را ببينيد بدون اينکه دنيای حقيقی از نظرتان محو شود! هنگام رانندگی (يا خلبانی) پيامهای راهنمايی کننده را دريافت خواهيد کرد و حتی شايد روزی اين تکنولوژی بتواند تصاوير دنيای حقيقی را اصلاح کند، يعنی ديد چشم را بهبود ببخشد يا مصافتهايی خيلی دورتر از آنچه می بينيم را به ما نشان دهد، تنها با اتصال به يک موبايل و سيستم نمايشگر مکانها ( که امروزه هم وجود دارد)، همه اينها امکانپذير خواهد شد.

ای بابا، اينهمه هيجان برای همين؟
نه! اصل موضوع اينجا است:
خبر فوق را از مطلبی استخراج کرده ام که در مصاحبه با استاديار دانشگاه واشنگتن، بابک پرويز بيان شده است.
http://uwnews.washington.edu/ni/article.asp?articleID=39094

بابک پرويز دارنده مدال برنز بيست و دومين المپياد بين المللی فيزيک و جايزه مقام اول از جشنواره خوارزمی بابت ساخت هواپيمای تک موتوره است. او در رشته فيزيک و مهندسی برق از دانشگاه ميشيگان فارغ التحصيل شده و دوره فوق دکترای خود را در زمينه شيمی و شيمی بيولوژيک در دانشگاه هاروارد به پايان رسانده.

سربلند باشيد که سربلندمان می کنيد

2008-01-02T18:37:00.000+11:00

اينروزها بيشتر و بيشتر به قربانی بودن می انديشم.

آيا ما به راستی قربانی هستيم؟
قربانی چه چيزی؟
قربانی شرايط کشور؟
يا قربانی انديشه قربانی بودن؟
آيا واقعاً آن چيزی هستيم که شرايط به ما ديکته می کند؟
يا همانی هستيم که فراتر از آن تاب انديشيدن نداريم؟
اگر مرز بودن ما گستره انديشه ما است، تا کجا می توان مرزهای انديشه را گستراند؟
و اگر مرزهای انديشه تا آستانه حضرت حق گسترانده است،
پس چرا من اينچنين خود را در تار و پود شرايط اسير می بينم؟

من؟ يا شايد تو؟ شرايط چيست؟ تو شرايطی؟ تو خود محدوديتی!
ای من! ای تو! بايد که بشکافيم تا قربانی شرايط نمانيم!
برخيز و به جای ناله کردن از آنچه بر تو رفته است، بشکاف! بهار در انتظار توست!

که بهار هم تويی! تو و شکافتنت، همان است که بهار را می سازد،

مباد که بيش از اين در انتظار آمدن بهار و شکفته شدن باشی!

شکفته شدن کار تو نيست، شکفتن کار توست

که شکفته شدن آن است که ديگری برايت انجام می دهد

و شکفتن آنچه تو خود می کنی

انتخاب با توست:

شکفته شدن در اثر حلول بهار

يا شکفتن تو وحلول بهار بر اثر تو

2007-12-14T10:10:00.000+11:00

طاقت نياوردم! آخر من که جواب را داده ام، چرا اينجا نگدارمش؟ فارسيش هم طلبتون. بالاخره سايتهای ما مطلب غير فارسی هم می خواد

Dear E.K.,
Thanks for your email and your question.

What I'm going to tell you is the real truth about this but don't rush to make any conclusions before you finish reading all the way down. The answer will be a bit longer then you would really want it to be. I'll try to write the same stuff in Persain later and will put it on my weblog, but it is just quicker now to type it in English:

Just five years ago nearly nobody in Iran could realize the fact that we need to change our lenses as frequently as we can. Yes you read it right: as frequently as we can! Why? Because the plastic materials (whatever they are) absorb some proteins and fat from the tears in the eye. Let me reword it: your lenses are always in touch with your eyes, but between the lens and the eye there is always some tears (you know, the watery liquid the eye produces). So that watery liquid, is not just water, it has very important proteins and fats in it (and by the way these proteins and fats are exactly what I have been working on as a research project these last two years). Now, some of the proteins and fats stick to the surface of the lens and you get rid of them by washing the lenses with lens care solutions. Some of the proteins penetrate into the contact lens and you can not wash them away with anything. They get into the lens, they start going bad and change the contact lens structure from inside. You will not see any of this even with the instruments available to eye doctors (optometrists, ophthalmologists), unless the lens is really ruined.

Back again to history (and I'm really happy to call it history): five years ago I personally was involved in begging the doctors and importer companies to stop telling people this awful sentence: "I'm giving you these contact lenses, they will work for you 5 years!" That sentence is an absolute lie. There have never ever been any lenses anywhere in the world with a 5-year life time. The lenses used in Iran at that time were supposed to be used 6-12 months. Do you know who told them to say five years? Some people who thought Iranians will not be ready to pay the price if you tell them these lenses are for 6-12 months. Why they thought so? 1) Because they have negative minds 2) Becasue they are not eager to spend time talking to people 3) Becasue they think people will never understand why lenses should be changed, they (people) will think that this is all about selling more lenses to them.

Now back to your question and a straight answer to your question (and some people will hate me for telling you this):

1) Yes! Air Optix (previously called O2Optix) is a monthly lens! You can keep the lens in your eyes for six nights a week, taking it out of your eyes on night seven. You can repeat this cycle only four times and then you should THROW it away. Wait!!! Read on!!!!

2) Your doctor may not know this (that lenses should be thrown away one month after opening the lenses)!!!! Why? Because they recieve the contact lenses from importer companies who think doctors will not take these lenses if they will know the lenses are monthly!!!! So, what the companies do instead? They tell the doctor: "look, these lenses can be used for three months if people do not sleep in them." Wait!!! Read on!!!!

3) Using your lenses for three months is really not too bad! Why? Because if you are wearing Air Optix instead of those "5-year" (excuse me ????!!!! @**#) lenses, you are still far far ahead of other lens wearers in Iran!!!! Air Optix (honestly) is currently one of the top 2-3 lenses in the world, and I would personally say it is the best lens - I wear them myself. You will be a lot safer if you throw them away every month, but if you don't ... you are taking a risk, not a huge risk though, and your risk will be a lot less than the risk you take by using the type of contact lenses popular before. Why? Because the non-monthly lenses (like Hydron Z4, Hydron Z6, CIBA Soft STD, ...) can not deliver enough oxygen to your eyes and their material and design was done 25 years ago. Air Optix is a new material, delivers a lot more oxygen to the eyes, and is one of the latest products in the world. The producer keeps redesigning it and soon a still better design will be released into the market.

Now what you should do?
First: thank your doctor for advising you to use AirOptix.
Second: try to change into a new pair of AirOptix as frequent as you can, and let your doctor know that you are OK with monthly changes of your lenses. In Europe they change it every month, in America ... every week!!! In Persian Gulf countries? Every month!

In Iran? You decide my dear friend! If you and other contact lens wearers in Iran will vote for the right thing, the doctors will go with it too and the companies will go with it too. I have personally fighted with the companies in Iran, I have visited many many doctors in Iran on this matter personally. They can not make every contact lens user understand what I wrote for you. Not every contact lens user cares to read all this. Not every contact lens user cares to hear this from an optometrist, especially if every single other doctor prefers to keep quite and give you a lens with a "5-year guaranteed durability (????!!!!! @+++***@@##).

Third: Don't blame anyone else my dear friend! Our country will not change into better if we will keep blaming others for everything. You did the best thing by seeking the truth, and you reached it. You take another good step, and change your contact lenses as frequent as you can. 3 months is good, a bit risky, 1 month is really good. One week is still better but you really don't have to.

One more thing: its not just Air Optix which should be thrown away every month, its about alllllllllllllllllllllllllllll soft lenses. Rigid lenses (they call it Hard lenses in Iran) should be changed too: every six months maximum, even if they look normal!

Now you know all the truth. No matter what others will tell you, this is the truth and all of the truth.

Have a nice day, and ask again if any questions. Will be happy to be in touch.

Kind Regards,
Aidin

2007-12-14T09:44:00.000+11:00

به جهت اهميت اين موضوع، همين يکبار مطلب را در هر دو وبلاگم قرار می دهم.

قابل توجه شرکتهای وارد کننده کنتاکت لنز در ايران که هنوز هم کشورهای عربی را شايسته تر از ايران می دانند

دوستی اين سوال را ارسال کرده اند. متن سوال را ببينيد تا بعداً هم سوال و هم جواب را به فارسی ارائه نمايم. اما در اين فاصله خوشحال می شوم نظر شما خواننده گرامی را بدانم. ضمناً عمداً نام نويسنده نامه را حذف کرده ام چون از ايشان اجازه نگرفته ام.

From E.K.
Hello
I have been using AIR OPTIX(TM)(contains 67% lotrafilcon B, made in indonesia) from 12 months ago till now. I have used 3 pairs of these lenses for this period(4 month each). My doctor told me that these lenses are seasonal lenses and I should change them every 3 months. now by searching in internet I found that this type of lens is monthly. What will happen to me? Is it dangerous? What shall I do? I am awaiting your nice reply.

مايلم صميمانه از ايشان تشکر کنم چون با پرسيدن اين سوال مجال اين را ايجاد کرده اند که همکاران ما به عينه ببينند که مردم مشتاق دانستن هستند و بايد کار را درست و صحيح به مردم ارائه کرد

مردم ملتهای مختلف وقتی که دور از وطن زندگی می کنند

2007-11-20T10:51:00.000+11:00

مردم ملتهای مختلف وقتی که دور از وطن زندگی می کنند

روسها و مشابه هاشون که ده - پانزده سال پيش از سرکوبهای اجتماعی دوران کمونيسم رها شده اند
الف) اگر تازه وارد باشه :من اصلاً روس نيستم، فقط انگليسی بلد نيستم.
ب) اگر چند سالی از آمدنش گذشته باشه: باهام روسی حرف بزنی، انگليسی جواب می دم، انگليسی حرف بزنی، روسی جوابتو می دم تا حالت جا بياد.

چينی ها
در اداره پست: اومدم بسته ای که پستچی تحويل نداده رو بگيرم.
خانم پشت دخل پست: البته، اسمتون لطفاً و آدرس
چينی: من جنيفر هستم، خيابان فلان، پلاک بهمان.
خانم پشت دخل پست: متاسفم ولی برای اين آدرس فقط يک بسته هست که اونهم به اسم چن لينگ جيائو جينگ هست.
چينی با اعتماد به نفس اضافی (چيزی تو مايه های اينکه چقدر تو ... ): خوب اون اسم ديگه منه ديگه!

ويتنامي ها، ايضاً فيليپيني ها
کار، کار، کار، کار، خانواده رو بی خيال!

هنديها، همون روز اول، با کمی تا قسمتی باد در گلو
ببينين! من باکاراجو هستم. اين لباس ملی منه، اين عکسها هم مربوط به مراسم ازدواج ما است. سنتها و فرهنگ ما خيلی قشنگه. شما هم اگر دوست نداريد، هيچ مهم نيست.

آلمانها
جيغ؛ داد؛ فرياد؛ صحبت بلند بلند پای تلفن توی اتاق عمومی محل کار، فين، باز هم فين، فين خيلی طولانی و پرصدا. شوخی با بغل دستی، خنده با صدای خيلی بلند. خدای اعتماد به نفسه، درس اخلاق هم می ده.
بهش می گم آلمان چطوره؟ می گه: کشور مزخرفيه! مزخرفترين کشور دنيا!

پاکستانيها، بعد از گرفتن مهاجرت و شهروندی
با عجله می ياد طرفت و می گه: "بيا! بيا! يه چيزی خيلی خنده داره!"
- "بگو"
- "اينجا کولرهاشون خنک نمی کنه اونوقت به کشورای ما می خندن."

بعضی يا شايد حتی خيلی از ايرانيها
الف) تا يکی دوسال اول بعد از ورود به کشور غريیه: وقتی بفهمه ايرانی هستی، به عادت قديمی که از وطن با خودش آورده، يک عالمه نق می زنه و درباره زمين و زمان حرف های منفی می گه. بعدش هم تمام سيستمهای مديريتی همه دنيا رو تجزيه تحليل می کنه. آخه همه چيز بهش مربوطه و کلاً هم علامه دهره.

یه عده هم درست برعکس: بابا اينجاييها که اصلاً فرهنگ ندارند، همه اش به فکر عياشی اند

اما در يک چيز اين دو گروه ايرانيها مشترک هستند و آنهم اينکه اگر با غير ايرانی مواجه بشن، ترديد می کنن که بگن اهل کدام کشورند: "اگر بگم ايرانی هستم، بايد سه ساعت توضيح بدم که ايرانيم و نه عراقی، تا حالا شتر سوار نشدم، کشورم خيلی سرسبزه و تمامش بيابونی نيست، با تروريستها هم هيچ سروکاری ندارم و اصلاً تا حالا هيچکجای دنيا هيچ ايرانی ای تروريست نبوده."

خلاصه يا کلی حرف می زنه تا از اعتماد به نفسی که نداره، دفاع کرده باشه. يا اينکه کلی ترديد می کنه و ساکت می مونه ... تا اينکه یه روز، يه محلی بهش می گه: " اِ ... تو ايرانی هستی؟ من چند تا دوست ايرانی دارم که خيلی آدمای نازنينی هستند. چه سنتهای قشنگی دارين، چقدر غذاهاتون خوشمزه اس ..." وقتی که تعداد اين برخوردها به بيست سی تا می رسه، تازه می فهمه که بابا اينجورها هم نيست.

ب) ده سال پس از ورود به کشور غريبه: اگر تماسش با ايران قطع باشه، فکر می کنه ايران جهنمه. اگر در تماس باشه و رفت و آمد کرده باشه، تازه اقرار می کنه که همه جای دنيا کم و بيش همينه. می گه ايران خوبيهايی داره که هيچ جای ديگه نيست، جاهای ديگه هم خویيهايی دارند که در ايران کمرنگتره.

تولد اولين شب پره های کنترل از راه دور

2007-11-12T11:28:00.000+11:00

يک گروه تحقيقاتی استراليايی مبلغ چهار و نيم ميليون دلار از سازمان ملی هوافضای آمريکا (ناسا) دريافت کرده تا مهارتهای بينايی و جهت يابی زنبورها را کپی سازی کنند. به نظر می رسد که اين پروژه مکمل اپروژه ديگری است که در دانشگاه کورنل (CornelUniversity) در دست اجرا است. دانشگاه کورنل موفق به پرورش دادن اولين شب پره های کنترل از راه دور شده. روش کار به اين شکل است که قبل از اينکه شب پره از حالت شفيره ای خارج شود، مدار اکترونيکی يا در واقع يک ريزپردازشگر را به درون بدن حشره تزريق می کنند. در طول رشد شفيره شب پره، پايانه های عصبی و عضلات بدن حشره رشد کرده و کاملاً در نزديکی ريزپردازشگر قرار می گيرند. پس از تولد پروانه، دستگاه ديگری روی پشت پروانه نصب می شود امواج راديويی را دريافت و تبديل به محرکهای الکتريکی می کند. اين محرکهای الکتريکی بالهای پروانه را به حرکت وادار می کنند و جهت پرواز را نيز تعيين می کنند. اولين نمونه اين پروانه ها هم اکنون وجود دارند و محققين موفق شده اند پروانه را وادار به پرواز بکنند و يکی از محققين حتی موفق به هدايت کردن پروانه در حين پرواز شده. تنها کسری اين پروژه برای توليد يک جاسوس پرنده بسيار کوچک و بدون خلبان، سيستم تصويری کوچکی است که حشره بتواند حمل کند.

2007-11-09T19:36:00.001+11:00

اين هم ديدن داره مخصوصاً که سايتش همين امروز افتتاح شد

http://www.sunniesforsight.org/

اپتومتريستها سالی يک روز را برای کودکان جشن می گيرند. بچه ها هم در مدرسه در اين روز اجازه دارند هر لباسی که دوست دارند بپوشند و برای خودشان با هر چيزی که دوست دارند عينک بسازند و به چشم بزنند. فکرش را بکنيد چه معرکه ای به پا می شود. يک عالمه بچه های قد و نيم قد با عينکهای دست سازی که عمداً در حالتهای خنده دار ساخته می شوند. اپتومتريستها در برنامه حتی حضور هم ندارند فقط از يکی دو روز قبل برايان هولدن در تلويزيون صحبتی می کند و موضوع را برای همه معرفی می کند. حاصل: معرفی رشته، جمع آوری مقداری مبلغ خيريه که صرف تهيه عينک برای افراد کم بضاعت می شود.

Crizal by Essilor (France) :معرفی يک محصول اپتيکی

2007-10-09T13:02:00.000+10:00

برای پاک کردن عينک، دنبال چيزی لطيفتر از دستمال کاغذی نگرديد اگر ... صحنه اول: نسخه عينک از راه رسيد. صاحب نسخه از آنها است که با يک کار معمولی راضی نمی شود. نسخه را برميداريد و به او پيشنهاد می کنيد به جای عدسی شيشه ای، يک جفت عدسی پلاستيک با روکش ضد انعکاس و ضد خش را برایش تعبیه کنيد، تا عينک سبکتر و زيباتر باشد و شبها هنگام رانندگی نيز، نور اتومبيلهای روبرويی باعث آزارشان نشود. صاحب نسخه اين ايده شما را می پسندد و شما ساخت عينک را به عهده می گيريد.

پشت صحنه: عدسی را سفارش می دهيد و با نهايت دقت آنرا تراش می دهيد و می خواهيد آنرا طبق قرار قبلی تحويل دهيد که متوجه می شويد يک خراش بسيار کوچک از نظر شما و احتمالاً بسيار عظيم از نظر صاحب نسخه، روی عدسی جاخوش کرده! بدتر از آن اينکه عينک ساخته شده را با اطمينان کامل تحويل ميدهيد و عينک می رود خانه بخت و يک يا دو روز بعد صدای پکری را از پشت تلفن می شنويد که "اين عينکی که برای من ساخته ايد و کلی هم تعريف شيشه های آنرا کرده ايد، خش دارد". حالا بيا و ثابت کن که اين خش روز اول نبوده و دوست عزيز ما (جناب صاحب عينک)، آنرا ايجاد کرده اند!

برداشت اول: شما حق داريد ناراحت شويد، چون کلی زحمت کشيده ايد و سعی کرده ايد کاری به ياد ماندنی را تحويل دهيد. او هم حق دارد، چون کلی پول داده است و دلش را صابون زده است که يک عينک درست و حسابی خريده.

برداشت دوم: آيا واقعاً نمی شد عدسی را بدهيد که به اين راحتی (قبل از تحويل و دو روز بعد از تحويل) خش برندارد؟ می شد و خيلی گران تمام می شد؟ نمی شد، چون در بازار ايران عدسيهای مرغوبتر در دسترس نيست؟ اگر می دانستيد که در بازار ايران هم وجود دارد و قيمت آنهم گرانتر نيست آنوقت چکار می کرديد؟

راه حل: روکش کريزال، روکشی است چندلايه، دارای چهار خاصيت است: مقاومت در برابر خش، کاهش انعکاس ها و مقاومت در برابر اثر انگشت و ديگر انواع چربيها و کثيفيها. اين روکش بصورت يکپارچه و يک مرحله ای روی عدسی اعمال می شود. قبل از ايجاد کردن روکش، عدسی را با کمک روشی موسوم به "بمباران يونی" تميز می کنند. با اينکار ميزان چسبندگی روکش به عدسی به شدت افزايش می يابد. سختی اين روکش خيلی بيشتر از محصولات خاور دور است که اين موضوع به علت وجود داشتن اکسيد زيرکنيوم است که صفاتی شبيه به الماس (از نظر سختی) دارد. تکنولوژی استفاده از اکسيد زيرکونيوم بسيار پيچيده بوده و جمعاً پنج کشور جهان اين ماده را در برخی صنايع بکار می برند. روکش کريزال بر خلاف ديگر انواع روکش، جذب بافت عدسی می شود و بسيار محکمتر از روکشهای فاقد اکسيد زيرکونيوم است. با حرارت متداول در دستگاهای ساخت عينک نيز باعث ترک ترک شدن روکش کريزال نمی شود. به همين علت اگر عدسی شما مجهز به روکش کريزال است، نيازی به استفاده از چيزی بهتر از دستمال کاغذی معمولی برای پاک کردن آن نداريد. البته اگر دستمال کاغذی از نوع بسيار نامرغوب باشد و يا چيز زبری مثل خرده شيشه و يا براده آهن و يا الياف چوب در آن باشد، ممکن است عدسی آسيب ببيند. اگر روکش عدسی شما از نوع کريزال نيست، فقط و فقط آنرا با دستمالهای مخصوص پاک کردن عينک (پارچه ای ميکرو)، پاک کنيد. برای اينکه خودتان و صاحب نسخه مطمئن باشد که واقعاً کريزال اصل فرانسه را دريافت می کنيد، روی عدسی "ها" کنيد تا نوشته Crizal را به راحتی ببينيد. عدسی که با نام کريزال به شما تحويل شده و اين حک شدگی را ندارد را حتماً به نمايندگی شرکت اسيلور در شهرتان عودت دهيد. برای اطلاع از اسامی و تلفن نمايندگان رسمی و حقيقی شرکت در تهران و ديگر شهرهای ايران، می توانيد با شماره تلفن ------ تماس حاصل فرماييد. روکش کريزال را می توانيد برای هر نوع عدسی اسيلور درخواست نماييد. اين روکش برای تمامی محصولات اسيلور اعم از عدسيهای تک ديد، پروگرسيو، فشرده، فوتوکروميک و حتی پلی کربنات قابل اجرا است. بنابراين، هنگام سفارش دادن عدسيهای اسيلور، حتماً اعلام کنيد که آيا روکش کريزال هم مورد نظرتان است يا خير.

برداشت آخر از پشت صحنه: بعضی ها دوست دارند موقع تراشيدن عدسی های پلاستيکی (با روشهای دستی)، تمام سطح عدسی را با نوار چسب پوشش دهند تا خيالشان از بابت خرده شيشه هاييکه هميشه در کارگاه وجود دارد و ممکن است سطح شيشه های پلاستيکی را بخراشد، راحت باشد. اين عده از دوستان موقع استفاده از عدسيهای روکش دار خاور دور، هميشه واهمه از کنده شدن روکش عدسی داشتند و واقعاً هم در بعضی موارد، موقع کندن چسبها روکش هم از ته کنده می شود. عدسيهای دارای روکش کريزال را با خيال راحت نوار چسب کاری کنيد و با خيال راحت بتراشيد و با خيال راحت چسبها را بکنيد! اگر احتياج به نصب کردن عدسی در فريم های کائوچويی بود، فريم و عدسی را با خيال راحت در هيترهای استاندارد حرارت دهيد و با افتخار تمام، عينک آماده را همراه با کارت گارانتی دو ساله به صاحب نسخه تحويل دهيد.

2004-12-11T20:03:00.000+11:00

دوستی می گفت "خودت را به کنتاکت لنز محدود نکن. درباره عدسيهای عينک هم بد نيست صحبت بکني". گفتم چشم. فعلاً منابع علمی يکی از شرکتها در دسترسم قرار گرفته و قصد دارم اطلاعات مربوط به عدسيهای آنها را بتدريج روی سايت بياورم. انشاالله.